Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 18:30 Dinsdag 09:00 - 18:30 Woensdag 09:00 - 18:30 Donderdag 09:00 - 18:30 Vrijdag 09:00 - 18:30 Zaterdag 09:00 - 18:30 Zondag 09:00 - 18:00

Stichting Dobermann Rescue Nederland - SDRN, Wilhelminakade 68, Delft (2026)

31/10/2026

🎃👻 Een griezelig gezellige Halloween ! 🐾🧡

Boehoeeee, lieve dobervrienden!
Hebben jullie de pompoenen al buiten gezet, de spinnenwebben opgehangen en de snoepjes klaargelegd? Want het is weer tijd om lekker te griezelen! 🕷️🎃

Wij hebben ons beste Halloween-snoetje opgezet. Met onze grote oren, glimmende oogjes en een tikkeltje ondeugende blik zien we er misschien een beetje griezelig uit, maar laat je niet misleiden… achter die stoere snoetjes schuilen enorme knuffelkonten met een hart vol liefde. 🧡

Vanavond mogen de spoken dansen, de heksen vliegen en de pompoenen stralen. En als er iemand aan de deur komt roepen: “Trick or treat!”, dan staan wij natuurlijk vooraan. Niet om iemand bang te maken hoor, maar misschien valt er wel een lekker snoepje te verdienen! 😋

Wij wensen jullie een avond vol gezelligheid, een beetje gezonde griezeligheid en natuurlijk heel veel lekkers. Geniet samen met jullie baasjes van deze bijzondere avond en vergeet vooral niet om elkaar een extra dikke knuffel te geven.

Een griezelig lief pootje van ons allemaal en een fijne Halloween gewenst! 🎃🐾🧡

30/10/2026

GEWOON om de week af te sluiten
Een warme groet van Axel

Hoi allemaal! Daar ben ik weer eens! En ik kan jullie vertellen: het gaat hartstikke goed met mij. Sterker nog, ik begin inmiddels te denken dat ik misschien wel een van de grootste bofkonten van Nederland ben!

Want weet je wat? We zijn gewoon weer op vakantie geweest! 😍

Na mijn eerdere avontuur in Zweden mocht ik opnieuw mee op pad met mijn bazin. En dat is natuurlijk het allerfijnste wat er is: lekker samen zijn, nieuwe plekken ontdekken, wandelen, snuffelen en vooral heel veel genieten. Mijn bazin noemt het vakantie, maar volgens mij is het gewoon een verlengde versie van mijn normale leven. Alleen zijn er dan nog meer interessante geurtjes en plekken om te ontdekken!

En natuurlijk heb ik volop genoten van het zwemmen! Dat was al helemaal mijn ding en zodra ik water zie, weet ik precies wat me te doen staat. Plons! Daar gaat Axel weer! 😂💦

Mijn bazin moet soms goed opletten, want voor ik het weet, heb ik alweer een mooi plekje gevonden om het water in te duiken. Wandelen is leuk, samen op avontuur gaan is geweldig, maar als er ook nog gezwommen kan worden, is mijn dag helemaal compleet!

Als ik terugdenk aan begin maart, toen ik bij de SDRN terechtkwam, is er best veel veranderd. Ik kreeg de kans om tijdelijk bij een gastgezin te gaan wonen en wist ik dat ik daar helemaal op mijn plek was. Gelukkig dachten mijn pleegbazin en het rescue team daar net zo over. Op 27 maart werd het officieel: ik mocht blijven! ❤️

Sindsdien geniet ik volop van mijn leven. Ik heb mijn eigen thuis, een bazin die me overal bij betrekt en met wie ik de mooiste avonturen mag beleven. En het mooiste? Ik mag gewoon mezelf zijn en steeds weer nieuwe herinneringen maken.

Als dat geen geluk is, weet ik het ook niet meer. Een eigen thuis, samen op vakantie en lekker kunnen doen waar ik blij van word. Ik ben toch maar mooi een enorme bofkont!

Voorlopig ga ik dus lekker verder met mijn drukke schema: wandelen, eten, slapen, mijn bazin in de gaten houden en natuurlijk zwemmen zodra de gelegenheid zich voordoet.

Fijn weekend dobermannvrienden🐾

29/10/2026

Ik zoek baas | Otto

Otto is een reu van 4 jaar (28-05-2022) – black and tan – natuurlijke oren en staart – gecastreerd – kan met kinderen vanaf 5 jaar – kan niet met katten – kan met andere honden – geen bench gewend – kan prima mee in de auto.

Hallo toekomstig nieuw thuis,

Mijn naam is Otto! Een vriendelijke, vrolijke en actieve kerel die graag samen met jou op pad gaat, maar ook heel goed weet hoe fijn het is om aandacht en knuffels te krijgen.

Als pup kwam ik bij mijn gezin wonen. Een tijdje geleden veranderde mijn wereld toen mijn baasjes uit elkaar gingen. Sindsdien woon ik bij mijn bazin, de kinderen en onze andere hond, een Terriërteefje. Hoewel ik eigenlijk meer de hond van mijn baasje was, heeft mijn bazin zich zo goed mogelijk over mij ontfermd.

Maar met een jong gezin en haar drukke werkzaamheden merkt ze steeds meer dat het haar niet lukt om mij de begeleiding, aandacht en uitdagingen te bieden die ik nodig heb en verdien. Eerder nam ze al contact op met het rescue team. We kregen toen veel tips en adviezen die zeker hebben geholpen. Toch blijft het gevoel knagen dat ik meer nodig heb dan zij mij op dit moment kan geven.

Daarom heeft mijn bazin nu de moeilijke beslissing genomen om voor mij een nieuw thuis te zoeken. Een plek waar ik weer helemaal tot mijn recht kan komen en waar voldoende tijd is voor alles wat bij mij past: aandacht, knuffels, leuke wandelingen en samen genieten.

Maar genoeg over het waarom. Het is tijd om jullie te vertellen wie ik ben, wat ik jou te bieden heb en welk thuis mij gelukkig zou maken!

Zoals ik al vertelde, ben ik een ontzettend lieve, vrolijke en actieve kerel. Maar… ik heb ook een andere kant. Ik heb namelijk veel behoefte aan rust, regelmaat, een vast ritme en voldoende mentale en fysieke uitdagingen. Tja, dat hoort bij een dobermann, zeggen jullie rasliefhebbers vast. Klopt! Maar bij mij mag je daar nog een extra schepje bovenop doen.

Ik ben namelijk een hond die behoorlijk gevoelig is voor alles wat om mij heen gebeurt. En als ik niet goed in mijn vel zit of te veel prikkels krijg, kan ik daar best een potje van maken. Ik zal het uitleggen!

Wandelen? Gezellig! Maar die lijn hè…Toen ik vaker met mijn baasje wandelde, ging het lopen aan de lijn eigenlijk prima. Bij mijn bazin maak ik er inmiddels wat meer een sport van. Zij geeft eerlijk aan dat ze het lastig vindt om mij tijdens het wandelen op de juiste manier te begeleiden.

Het resultaat? Ik trek flink aan de lijn en als ik andere honden tegenkom, kan ik uit onzekerheid behoorlijk van me laten horen. Dat doe ik niet omdat ik per se ruzie zoek, maar omdat ik het in zulke situaties lastig vind en niet altijd weet hoe ik ermee om moet gaan.

Ik heb dus iemand nodig die stevig in zijn schoenen staat, rustig blijft en mij duidelijk en consequent begeleidt. Niet iemand die de strijd met mij aangaat, maar iemand die mijn lichaamstaal leert lezen en mij helpt om betere keuzes te maken. Met de juiste begeleiding kan ik namelijk nog heel wat leren!

Thuis kan ik het prima vinden met onze Terrièrdame. We delen zelfs de bank. En geloof me, dat is toch een belangrijk onderdeel van het hondenleven! In een veilige, omheinde omgeving kan ik lekker mijn eigen gang gaan; rennen, vliegen en samen met haar plezier maken.

Kom ik een andere hond tegen, dan hangt mijn reactie af van de situatie en de hond die ik voor mijn neus krijg. Soms negeer ik de ander, soms nodig ik uit tot spel en soms maak ik snauwend duidelijk dat ik geen behoefte heb aan kennismaking. Je zou kunnen zeggen dat ik graag zelf de selectie doe!

Daarom is het op dit punt ook belangrijk dat jij mijn lichaamstaal goed leert lezen en mij op tijd en op de juiste manier begeleidt. Ik heb iemand nodig die niet alles aan mij overlaat, maar mij helpt om ontspannen met andere honden om te gaan.

Een hondenmaatje in mijn nieuwe thuis sluit ik niet uit. Met een dame zou ik best op date willen. Of samenwonen uiteindelijk een succes wordt, moet natuurlijk zorgvuldig worden bekeken. Bij een reu neem ik liever geen onnodig risico op gedoe tussen heren. Ik ben tenslotte al een hele meneer op mezelf!

En katten? Die laten mijn jachtinstinct flink wakker worden. Voor de duidelijkheid: een kat in mijn nieuwe thuis is dus geen goed idee.

Zoals ik al eerder aangaf, ben ik gevoelig voor prikkels. Is het druk in huis, dan word ik vaak ook drukker en vind ik het moeilijker om zelf mijn rust te pakken. Ook sla ik aan op een plek waar voortdurend mensen voorbijlopen en ik ze vanuit het raam kan zien. Daarom zou ik heel graag verhuizen naar een plek waar ik niet voortdurend alles van de buitenwereld hoef te volgen.

Gelukkig is er ook een heleboel wat ik juist heel leuk vind. Ik ben zowel naar mijn eigen gezin als naar vreemde mensen en kinderen supervriendelijk en sociaal.

De kinderen bij mij thuis zijn 8 en 10 jaar en horen voor mijn gevoel helemaal bij onze roedel. Ze geven me aandacht, spelen met me of we hangen gezellig samen op de bank. En laat dat nu precies zijn waar ik van geniet: samen zijn, betrokken worden en lekker aandacht krijgen!

Een nieuw thuis waar kinderen wonen, hoef ik dus zeker niet uit te sluiten. Wel is het belangrijk dat er voldoende rust en structuur is en dat de volwassenen mij de begeleiding geven die ik nodig heb. Ik ben immers een enthousiaste dobermann met een eigen mening, geen hond die zichzelf maar moet redden.

Ga je een paar uurtjes van huis, dan zoek ik mijn plekje op de bank of plof ik lekker in mijn mand. Vervolgens vertrek ik al tuttend op een kleedje naar dromenland, rustig wachtend op jouw terugkomst.

Mee in de auto? Dat doe ik prima! Ik reis in de kofferbak en leg mijn snuit lekker op de achterbank. En het mooie is: fluitconcerten blijven uit. Een fijn detail hè, voor een dobermann?

Maar zoals een echte dobermann betaamt, ben ik natuurlijk wel behoorlijk handig. Ik kan zelf de achterdeur openen. Dat komt vooral van pas als jij even niet oplet en ik nodig moet plassen. Zorg dus wel voor een goed omheinde tuin, zodat ik na mijn eigenhandig geopende deur niet op avontuur kan gaan in de buurt!

Ik ben gewend om tweemaal daags brokken te eten, gecombineerd met vers vlees. En dat gaat er binnen een paar seconden goed in! Een lekkere snack sla ik natuurlijk ook niet af.

Ik woon momenteel in Elburg (Gelderland).

Sta jij ervoor open om samen met mij de stap naar een nieuwe toekomst te zetten, vol nieuwe avonturen? Een toekomst waarin jij begrijpt dat ik voldoende beweging nodig heb, maar ook juist rust, regelmaat, geduld en natuurlijk veel Liefde ? Dan zie ik onze toekomst samen al helemaal voor me! Jij ook?

Kom dan snel in actie! Vul het adoptieformulier op onze website uitgebreid in en wie weet ontmoeten wij elkaar zeer binnenkort voor onze allereerste date!

https://dobermannrescue.me/g/

Onvolledig ingevulde formulieren, e-mails of WhatsApp-berichten nemen wij niet in behandeling.
Als de keuze niet op u is gevallen, laten wij dit schriftelijk weten via een eenmalige algemene berichtgeving. Over deze beslissing wordt niet nader gecommuniceerd.
Geeft het formulier voldoende aanleiding om met elkaar in gesprek te gaan, dan nemen wij binnen 48 uur na ontvangst van het formulier telefonisch contact met u op.

28/10/2026

Bottenbouillon (Bone Broth) voor honden: een extraatje uit grootmoeders keuken!

🍂 Het weer slaat om en de dagen worden kouder. Juist in de herfst- en wintermaanden verwennen we onze honden graag met wat extra's.

Zelfgemaakte bottenbouillon (langzaam getrokken extract van botten, bindweefsel en kraakbeen) is een smakelijke aanvulling op de dagelijkse voeding. Het levert extra vocht en bevat waardevolle voedingsstoffen, onder andere collageen (dat deels wordt omgezet in gelatine), aminozuren en mineralen, die een rol spelen bij verschillende lichaamsfuncties.

Zo geef je jouw hond op koude dagen een heerlijk extraatje én wat extra aandacht!

🥣 Zelf bottenbouillon maken. Het recept is eenvoudig. Je hebt vooral geduld nodig!

Ingrediënten:
• Ongeveer 1 kg botten en dierlijke delen, bijvoorbeeld kippen- of eendenvoetjes, kalfspoot, karkassen, nekken, ribben of schenkel van bijv. rund, lamp, kip.
• Water, voldoende om alles ruim onder te zetten.
• Een klein scheutje (biologische) appelazijn.

Bereiding:
1. Doe de botten en dierlijke delen in een grote pan, slowcooker of instantpot.
2. Voeg ruim water toe, zodat alles goed onderstaat.
3. Laat de bouillon op een lage temperatuur zachtjes trekken. Op het fornuis kan dat in een grote pan, op de allerlaagste stand, gedurende ongeveer 12–24 uur. Zorg dat er voldoende water in de pan blijft en laat deze niet onbeheerd achter. In een slowcooker duurt het eveneens ongeveer 12–24 uur. Met een Instant Pot ongeveer 6-7 uur.
4. Laat de bouillon iets afkoelen en zeef hem zorgvuldig. Verwijder alle botten en kleine botresten.
5. Zet de bouillon in de koelkast. Na een nachtje kan hij veranderen in een stevige gelei. Dat komt door de gelatine die is vrijgekomen.
6. Verwijder de gestolde vetlaag als die aanwezig is en verdeel de bouillon in kleine porties.

Belangrijk: gekookte botten mogen nooit als snack aan je hond worden gegeven, omdat ze kunnen splinteren. Gooi de gebruikte botten weg en geef alleen zorgvuldig van bot gescheiden vleesresten als je zeker weet dat ze geschikt zijn.

Hoeveel bottenbouillon geef je een hond?
Richtlijn per dag. Bottenbouillon kan zowel af en toe als regelmatig gegeven kan worden.

• Hond van 5 kg → ± 50 ml
• Hond van 10 kg → ± 100 ml
• Hond van 20 kg → ± 200 ml
Begin bij een hond die nog niet gewend is aan bottenbouillon liever met een kleinere hoeveelheid en kijk hoe je hond erop reageert.

Geen keukenwonder, er zijn ook goede kant en klare bottenbouillons te koop.
Bij kant-en-klare bottenbouillon kan het voeradvies per product verschillen.

Een paar handige tips
🐾 Wissel bij volgende bereidingen gerust af tussen geschikte dierlijke ingrediënten.
🐾 Vries de bouillon in kleine porties in, bijvoorbeeld in een ijsblokjesvorm.
🐾 Begin met een kleine hoeveelheid door het voer en kijk hoe je hond erop reageert.
🐾 Gebruik nooit zout, bouillonblokjes, ui, knoflook of kruidenmixen.

❤️ Een beetje extra aandacht, met liefde bereid. Soms zit iets lekkers gewoon in een kommetje zelfgemaakte bouillon!

27/10/2026

Ik heb baas | Dax

Hallo lieve SDRN-volgers!

Ik mag het van de daken blaffen: ik heb een nieuw thuis!

Begin juli begon ik aan mijn zoektocht. Dat deden we met een heel eerlijk en open verhaal, want dat vinden mijn baasjes en het rescue team ontzettend belangrijk. We wisten natuurlijk ook dat die eerlijkheid mijn zoektocht misschien wat moeilijker zou maken. Ik had namelijk bijna zes prachtige jaren op mijn naam staan, maar er was ook die ene misstap waarbij ik naar de baby heb gehapt. En daarnaast waren er nog wat medische aandachtspuntjes.

Tja, ik ben ook niet helemaal zonder gebruiksaanwijzing. Maar zeg nou zelf, wie is dat wel?

Meerdere keren mocht ik voorbijkomen op Facebook en werd ik volop gedeeld. Daar lag het dus niet aan! Alleen bleef het angstvallig stil in de reacties. Geen berichtje, geen kennismaking… Soms dacht ik weleens: zou er dan echt niemand zijn die tussen de regels door leest wat voor leuke, trouwe en welgemanierde topper ik ben?

Maar opgeven? Ho maar! Het klinkt misschien een beetje cliché, zeker uit de mond van een dobermann, maar geduld wordt echt beloond!

Begin oktober kwam er dan eindelijk een reactie. Misschien waren de vakanties inmiddels wat verder achter ons en was het voor iemand tijd om eens rustig naar mij te kijken. En weet je wat? Het klonk meteen goed!

Mijn baasjes nodigden de mensen uit om kennis met mij te komen maken. En jongens, wat heb ik mijn best gedaan! Nou ja, ik was gewoon lekker mezelf. Na een halfuurtje waren ze al helemaal weg van mij.

“Wauw, wat is hij leuk! Onbegrijpelijk dat niemand dat eerder heeft gezien!”

Kijk, dat zijn natuurlijk precies de woorden die ik graag hoor. Ik heb ze maar netjes in mijn oren geknoopt! 😂

Maar mijn baasjes zouden mijn baasjes niet zijn als ze niet zorgvuldig te werk gingen. Een leuke eerste kennismaking is één ding, maar ze wilden natuurlijk wel zeker weten dat mijn nieuwe thuis echt bij mij zou passen.

Dus gingen we de week erop samen op pad voor een uitgebreide inspectie. De mensen, het huis, de omgeving en natuurlijk de sfeer… alles moest even goed bekeken worden. Mijn baasjes trokken er een hele middag voor uit.

Een hele middag! Terwijl ik al vrij snel dacht: mensenkinderen, waar maken jullie je druk om? Volgens mij zit dit helemaal goed!

En gelukkig bleek dat gevoel niet verkeerd.

Inmiddels zijn we alweer zo'n twee weken verder. Natuurlijk moeten we elkaar nog beter leren kennen en bouwen we rustig verder aan onze band. Maar voor nu zijn mijn nieuwe baasjes helemaal happy. En ik? Ik geniet alvast van mijn nieuwe plek en mijn eigen mand!

Ik ga jullie hier zeker nog eens vertellen hoe het met me gaat en welke avonturen ik allemaal beleef. Maar eerst gaan we rustig verder met elkaar ontdekken, vertrouwen opbouwen en samen mooie herinneringen maken.

Voor nu wilde ik jullie dit blije nieuws natuurlijk niet langer onthouden. Want na al dat wachten mocht het best eens gezegd worden: Dax heeft een thuis!

Wordt vervolgd… want ik heb zo'n vermoeden dat er straks nog genoeg te vertellen valt!

24/10/2026

⏰🐾 Wintertijd? Wij noemen het dobertijd🐾⏰

Hallo doberfans!

Het is weer zover… vannacht mogen de klokjes een uurtje terug. En eerlijk gezegd vinden wij dat helemaal geen slecht idee. Een uurtje extra… daar kunnen wij wel wat mee! 😴🐾

Want wat betekent dat eigenlijk?

Dat onze baasjes morgen denken dat het nog vroeg is, terwijl wij natuurlijk allang wakker zijn.

Dat er misschien een extra rondje wandelen in zit.
Dat we een uurtje langer kunnen uitslapen… althans, dat schijnt de bedoeling te zijn. Wij hebben daar alleen nog nooit helemaal aan meegedaan. Zodra wij vinden dat het tijd is voor ontbijt, is het gewoon tijd voor ontbijt. Klok of geen klok! 😂

En dan hebben we natuurlijk nog de echte wintertijdrituelen:
lekker dicht tegen elkaar aan op de bank, dekentje erbij, koude neusjes tegen warme handen en vooral… zoveel mogelijk ruimte innemen.

Want als je een dobermann bent, heb je natuurlijk altijd recht op minimaal drie zitplaatsen op de bank. Eén voor jezelf, één voor je poten en eentje voor het geval je nog van houding wilt veranderen.

Buiten wordt het weer wat frisser, de avonden worden donkerder en de ochtenden wat langer… maar zolang er wandelingen, lekkere snoepjes, warme manden en liefde zijn, vinden wij die winter eigenlijk best gezellig.

⏰Dus zet vannacht die klok maar lekker een uurtje terug.

Wij zorgen wel dat jullie morgen niet vergeten dat het ontbijttijd is.
Want daar bestaat geen wintertijd voor! 😂🐾

23/10/2026

GEWOON om de week af te sluiten
Een warme groet van Kobus

Het werd weer eens tijd om iets van mij te laten horen! Inmiddels woon ik alweer bijna een jaar bij mijn nieuwe gezin en wat ben ik blij met mijn baasjes en de kinderen. En gelukkig… zij zijn ook nog steeds hartstikke blij met míj! 😉

Mijn bazin is de strengste van het stel. Zij maakt lange wandelingen met mij en vindt dat ik daarbij ook gewoon netjes moet luisteren. Tja… iemand moet de baas zijn hè?

Mijn baas is meer van sport & spel. Met hem ga ik lekker rennen, spelen en gek doen. En dan zijn er natuurlijk nog de kinderen… Daar kijk ik vol liefde naar. Vooral als ze een boterhammetje eten. Want ja… liefde gaat soms gewoon door de maag.

Mijn baasjes sturen de SDRN regelmatig updates, maar deze keer vonden ze het wel weer eens tijd om mijn avonturen met jullie te delen. Zeker omdat ze het best een beetje spannend vonden toen ik voor het eerst met het hele gezin mee op vakantie ging.

Nou… die spanning was gelukkig op dag één al verdwenen!

Ik heb me namelijk ontzettend goed gedragen. Samen hebben we genoten van de natuur rondom ons vakantiehuis, ben ik gezellig mee geweest naar winkels, hebben we op terrasjes gezeten en heb ik laten zien dat je ook als gezonde, doldwaze dobermann best heel gezellig op vakantie kunt zijn. 😉

Natuurlijk heb ik af en toe ook even laten weten dat ik nog steeds een puber met een eigen mening ben… maar ach, dat hoort erbij hè?

Mijn baasjes zijn in ieder geval supertrots op me. En ik?
Ik ben vooral heel trots op mijn gezin. ❤️

Fijn weekend dobermannvrienden 🐾

22/10/2026

🏠💕Ik zoek (met spoed) baas | Eddie🏠💕

Eddie is een reu van 7 jaar (18-03-2020) – black and tan – natuurlijke oren en staart – niet gecastreerd - kan met kinderen + 10 – kan met andere honden (teven) – kan niet met katten – kan prima 4/5 uur alleen thuis zijn – kan mee in de auto – geen bench gewend

Hallo rasliefhebber, ik ben Eddie! Ik ben voor mijn 7-jarige leeftijd nog een zeer lieve, actieve en pittige reu met een gezonde dosis zelfvertrouwen.

Maar voordat je denkt dat ik op zoek ben naar een nieuw huis omdat mijn baasje niet meer van mij houdt; dat is absoluut niet het geval!

Mijn baasje heeft enkele maanden geleden een ernstig ongeluk gehad. Daarom ben ik tijdelijk bij een goede vriend van hem gaan logeren. Alleen… het herstel van mijn baasje duurt langer dan gehoopt en het revalidatietraject is nog lang. Op mijn tijdelijke logeeradres ben ik veel alleen en ze merken dat ik steeds meer aandacht en uitdaging mis.

En laten we eerlijk zijn: een dobermann die zich verveelt, is een beetje als een achtbaan zonder rails. Dat wil je liever voorkomen.

Daarom is er, met pijn in het hart, besloten om voor mij een fijn nieuw thuis te zoeken. Een plek waar ik weer volop onderdeel mag zijn van het dagelijks leven en waar mijn actieve koppie de uitdaging krijgt die het nodig heeft.

Ik ben al sinds mijn puppytijd bij mijn baasje en mijn opvoeding is altijd serieus genomen. Ik heb gehoorzaamheidstraining gevolgd en ken de basiscommando’s goed. Natuurlijk heb ik ook zo mijn aandachtspuntjes. Zo kan ik aan de lijn nog weleens denken dat ik de slee mag trekken, maar met de juiste begeleiding ben ik best bereid om mijn wandelmanieren te verbeteren.

Mijn neus is nogal ambitieus. Iedere interessante geur verdient wat mij betreft uitgebreid onderzoek! Daarom loop ik niet los, behalve op een veilig omheind terrein. En dat omheinen mag je gerust letterlijk nemen, want ik ben een geboren avonturier.

Deurklinken? Die heb ik snel door. Een open raam? Een uitnodiging voor een expeditie! En een deur die niet goed afgesloten is? Tja, dan zou ik zomaar kunnen denken dat de wereld mij roept. Houdini kan bij mij in de leer.

Ik heb geen kwaad in de zin hoor. Ik ben gewoon nieuwsgierig en ondernemend. Maar mijn nieuwe baas moet dus wel begrijpen dat een dobermannproof huis en tuin bij mij geen overbodige luxe zijn. Een goed slot is geen wantrouwen, maar verstandig management.

Met kinderen vanaf ongeveer 10 jaar kan ik prima overweg. Ik ben een vriendelijke kerel, maar ook behoorlijk groot en soms wat lomp in mijn enthousiasme. Daarom voor mij een nieuw thuis, zonder een druk huishouden.

Andere honden? Daar kan ik zeker mee overweg, vooral als het om dames gaat. Tegenover teven gedraag ik me als een echte gentleman. Samen een beetje spelen en gek doen? Graag!

Maar bij andere reuen ligt het wat ingewikkelder. Ik vind mezelf namelijk best een geweldige vent en als die ander dat toevallig ook van zichzelf vindt, kunnen we weleens van mening verschillen. Daarom zoek ik een thuis zonder andere reuen. Een gezellige dame als huisgenoot mag dus zeker.

Katten zijn helaas niet mijn vrienden. Die mogen hun eigen avonturen beleven, maar liever niet bij mij thuis.

Ik ben een actieve, pittige reu die graag iets onderneemt. Een klein blokje om is voor mij vooral een warming-up. Ik word pas echt tevreden van een goede wandeling, lekker snuffelen en activiteiten waarbij ik mijn koppie kan gebruiken.

Heb ik mijn beweging en mentale uitdaging gehad? Dan verandert die ondernemende kerel thuis in een heerlijke bankhanger. Ik kruip het liefst gezellig bij je op de bank. Jij mag best een klein hoekje hebben hoor, ik ben de beroerdste niet. Zolang ik maar lekker languit kan liggen.

Een paar uurtjes alleen thuis zijn is voor mij geen probleem. Ik kan prima zo’n vier à vijf uur alleen blijven. Maar onthoud wel: een verveelde Eddie is een Eddie die zelf op zoek gaat naar vertier. En mijn ideeën over entertainment komen niet altijd overeen met die van mijn mensen.

Ik ben geen bench gewend en heb die ook niet nodig gehad. In de auto reis ik netjes mee op de achterbank, dus daar heb je geen omkijken naar.

Ook over mijn eten hoef je niet moeilijk te doen. Ik ben gewend om geperste brokken te eten die hier in een bak klaarstaan. Ik eet rustig, met tussenpozen. Ik heb geen haast; mijn volgende maaltijd loopt niet weg. Althans, dat hoop ik.

Ik zoek iemand die ervaring heeft met honden zoals ik, mijn enthousiasme kan waarderen en begrijpt dat een slimme, actieve dobermann meer nodig heeft dan alleen een dak boven zijn hoofd en een rondje door de straat.

Iemand die graag met mij op pad gaat, mij voldoende uitdaging biedt en tegelijkertijd duidelijk en consequent is. Iemand die mijn ondernemende karakter begrijpt, mijn sterke neus respecteert en niet denkt dat een halfopen tuinhekje voor mij een serieuze hindernis vormt.

Daar staat tegenover dat je een trouwe, lieve en gezellige kameraad krijgt. Een hond die graag bij je is, samen met jou dingen onderneemt en na een actieve dag met plezier zijn plek naast je op de bank inneemt.

Ik woon momenteel in Hoogezand (Groningen).

Heb jij ruimte in je huis en in je leven voor een ondernemende dobermann met een groot hart, een slimme kop en een neus die altijd overuren maakt? Dan sta ik open voor een kennismaking met jou!

Je kunt jouw serieuze reactie kwijt in het adoptieformulier! Enthousiast? Hup, hoppa, aan de slag! Ik wacht op jou.

Mijn adoptieformulier vind je op de rescuesite

https://dobermannrescue.me/g/

🐾Onvolledig ingevulde formulieren, e-mails of whatsappberichten nemen wij niet in behandeling.

🐾Als de keus niet op u is gevallen, zullen wij dit schriftelijk melden middels een eenmalige algemene berichtgeving waarover niet nader wordt gecommuniceerd.

🐾Geeft het formulier voldoende aanleiding om met elkaar in gesprek te gaan, dan nemen wij binnen 48 uur na ontvangst van het formulier telefonisch contact met u op.

21/10/2026

Update | Kentho

Hallo allemaal, daar ben ik weer!

Het is alweer ruim twee weken geleden dat ik jullie meenam in mijn verhaal over mijn blaas. In de tussentijd hebben ze bij de SDRN heel wat kopzorgen over mij gehad!

Op 9 oktober zijn we bij de uroloog geweest, maar helaas kregen ze daar niet de duidelijkheid waarop ze zo hadden gehoopt. Het onderzoekstraject zou daar weer van voren af aan beginnen, met onderzoeken die voor een groot deel al uitgebreid waren gedaan. Maar het SDRN-team wilde eigenlijk maar één ding weten: is er nu wel of geen sprake van een bekkenblaas?

Omdat ze geen goed gevoel hadden bij deze ingeslagen weg en toch echt duidelijkheid wilden krijgen, besloten ze opnieuw een andere weg in te slaan. Ze wilden niet blijven ronddraaien in hetzelfde verhaal, maar verder zoeken naar antwoorden. Niet alleen voor mij, maar ook met het oog op mijn toekomst. Als ik straks mijn eigen forever home vind, willen ze mijn nieuwe baasjes natuurlijk een eerlijk en zo duidelijk mogelijk medisch dossier kunnen meegeven.

Dus werd er opnieuw gezocht naar iemand die met een frisse blik naar mijn situatie kon kijken.

Vanmorgen was het zover: mijn derde uitgebreide medische beoordeling!

Alles wat er aan informatie en onderzoeken beschikbaar was, was vooraf doorgestuurd en zorgvuldig bekeken. Daarna mocht ik opnieuw op de echo. Dit keer werd er uitgebreid gekeken terwijl ik lag, stond met een volle blaas en nadat ik buiten een rondje had geplast. Zo kon er op verschillende momenten goed naar mijn blaas en de omliggende organen worden gekeken.

❤️En weet je wat? We hebben eindelijk geweldig nieuws! ❤️

De uitslag was gelukkig heel geruststellend. Als ik lig, lijkt mijn blaas inderdaad wat anders van vorm en houding te zijn. Maar er is geen sprake van een pelvic bladder, oftewel een bekkenblaas, zoals eerder werd gedacht. Ook mijn plasbuis en de andere bekeken structuren zien er goed uit. Er zijn geen afwijkingen gevonden die de eerdere zorgen bevestigen.

En alsof dat nog niet genoeg goed nieuws is: ook mijn bloedwaardes zien er goed uit! De eerdere blaasontsteking en verhoogde ontstekingswaardes zijn inmiddels verdwenen. Mijn urine is nog wel wat sterker geconcentreerd, maar dat geeft op dit moment geen reden tot zorg.

Ook mijn gastgezin merkt vooruitgang. Ik hoef inmiddels minder vaak naar buiten, al is het voor een hond van mijn leeftijd nog wel wat vaker dan gemiddeld. Gelukkig geef ik steeds beter aan wanneer ik echt nodig moet plassen. En dat is natuurlijk ook een mooie stap vooruit!

Ik heb het SDRN-team de afgelopen weken behoorlijk wat kopzorgen bezorgd met mijn blaas. Om maar niet te spreken van de slapeloze nachten! 🙈 En eerlijk is eerlijk, ook de portemonnee van de stichting heeft het flink te verduren gehad met al die onderzoeken en extra medische beoordelingen.

Maar vandaag konden ze eindelijk weer eens opgelucht ademhalen! 🥳❤️🐾

Na alle onzekerheid is er nu eindelijk duidelijkheid over die vermeende bekkenblaas. Gelukkig zien mijn blaas, plasbuis, prostaat en de overige organen er goed uit.

En ik? Ik denk dat ik gewoon een late leerling ben… wat de zindelijkheid betreft dan, hè! 🤭 Want leergierig ben ik zeker. Dat heb ik wel laten zien met hoe snel ik commando's oppik. Dus met tijd, geduld en de juiste begeleiding hebben we er alle vertrouwen in dat alles goed gaat komen.

Nu kunnen we weer beginnen met vooruitkijken naar wat echt belangrijk is: verder groeien, blijven leren en uiteindelijk mijn eigen forever home vinden.

Word vervolgd🐾

16/10/2026

GEWOON om de week af te sluiten
Een warme groet van Diablo

Zo… tijd dat ik weer eens van mij laat horen!

Alhoewel… eerlijk is eerlijk, deze keer is het eigenlijk vooral mijn baas die vond dat er wat te melden valt.

Want ja hoor, ik ben helemaal op mijn plek. Al sinds april 2025 om precies te zijn.

Toen ik hier net kwam wonen, waren er best wat opstartproblemen. Mijn baas vond het begeleiden van mij erg zwaar. En dan hebben we het niet over mijn gewicht hè… 😏
Ik had namelijk nogal wat bagage meegenomen uit de tijd voordat ik bij hem kwam.

Op een gegeven moment is mijn baas, samen met mij en iemand van het rescue team, zelfs naar een hondenschool gegaan. Eigenlijk met het idee om een gedragsrapport te laten maken en misschien toch te kijken naar een andere plek voor mij.

Mijn baas dacht dat ik een te pittige dobermann was voor hem.

Maar daar kreeg hij vooral tips, handvatten en… andere woorden. Woorden waardoor hij steeds meer begon te twijfelen. Verwacht ik misschien te veel? Wil ik te snel? Moet ik hem niet wat meer tijd geven?

En zo besloten we om het toch samen verder te proberen.

En kijk ons nu eens.

Laatst las mijn baas het verhaal van de dobermanndame Mable, die via de SDRN haar nieuwe thuis heeft gevonden. En ineens herkende hij daar heel veel van zichzelf in. Ook hij had misschien te veel gewild in te korte tijd. Ook hij heeft moeten leren dat een nieuwe hond niet zomaar meteen een perfect passend maatje is. Dat vertrouwen moet groeien. Bij allebei.

Hij vond het tijd om eerlijk toe te geven: ik begrijp het nu.
Dus….Geef niet te snel op!

Natuurlijk hebben we onze ups en downs gehad. Er waren momenten dat mijn baas de moed even verloor en dacht: hoe moet dit nu verder? Maar we zijn doorgegaan. Samen. En daar zijn we allebei ontzettend blij om. Want inmiddels zijn wij gewoon een eenheid.

Ik ben zijn grote knuffelkont, zijn maatje en blijkbaar toch precies de dobermann die bij hem hoort.

Dus… dat was het verhaal van mijn baas. Ik ga nu weer lekker verder met waar ik goed in ben: Ondersteboven chillen in mijn mand. 😎

Fijn weekend dobermannvrienden🐾