08/06/2026
Merhaba... Benim adım Kömür.
Şırıngayla beslenen şu yakışıklı çocuk benim...
Bir gün Gökhan abi ve arkadaşları beni döner kapıya sıkışmış halde buldular. Hemen veterinere götürdüler.
Kliniğe geldiğimde durumum çok kötüydü. Neredeyse ölmek üzereydim.
İki gün boyunca kendimde değildim...
Gözlerimi açtığımda felçliydim. Ve hiçbir şey göremiyordum.
Ama veterinerdeki bütün abi ve ablalar benim için mücadele etti. Bir an olsun vazgeçmediler.
Ben de vazgeçmedim.
Günler geçti... Güçlendim...
Ve şimdi yeniden yürüyebiliyorum.
Gözlerim hâlâ çok az görüyor ama hayata tutunmaya devam ediyorum.
Artık sokakta yaşamam mümkün değil.
Benim de güvenli, sıcak ve sevgi dolu bir yuvaya ihtiyacım var.
Eğer bu videoyu paylaşırsanız, belki beni bekleyen aileme ulaşabilirim.
Ben Kömür...
