08/11/2022
𝗔𝗻𝗮𝗹𝘆𝘀𝗲: 𝗲𝗲𝗻 𝟳 𝗷𝗮𝗿𝗶𝗴 𝗽𝗮𝗮𝗿𝗱 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗣𝗿𝗶𝘅 𝗦𝘁 𝗚𝗲𝗼𝗿𝗴𝗲𝘀
Op onderstaande foto zie je een momentopname uit de dressuurproef van een paard dat op hoog niveau gereden en uitgebracht wordt. Dit paard scoorde gedurende deze proef een behoorlijk hoge score, reacties op de proef waren erg positief (prachtig beengebruik) en dit paard zou in de toekomst zomaar wel eens naar het hoogste wedstrijdniveau kunnen stijgen.
Correctie: het is mij inmiddels duidelijk dat deze foto niet van een wedstrijd moment is, verder sta ik nog achter de inhoud van deze post 👍🏻
Want als ik dat woord toekomst dan lees bij zo een beeld, dan vraagt de dierenfysiotherapeute in mij zich af hoe lang deze toekomst dan voor dit paard zal duren. Deze foto is natuurlijk een momentopname, maar het maakt eigenlijk niet uit op welk moment van deze proef je een momentopname zou hebben gemaakt, dit was het constante beeld qua lichaamshouding en gebruik van het paard.
Een paard dat op deze manier getraind en gereden wordt, met zo'n slecht lichaamsgebruik dat ik er biomechanisch gezien echt heel verdrietig van word.. Die heeft namelijk geen mooie toekomst, die kan een paar jaar op deze manier door mensen 'gebruikt' worden en die gaat vervolgens kapot aan peesblessures, artrose, ontstoken gewrichten en een geheel overbelast lichaam (en geest).
Dus ik blijf ze posten, bij deze een opnieuw een biomechanische analyse.
𝗥𝗼𝗼𝗱 - de neus van het paard is behoorlijk achter de loodlijn, je ziet dus ook een korte afstand van kin tot borst. Met als gevolg veel druk vlak achter de kaken, druk op de luchtpijp en de slokdarm. Het paard kan niet goed ademen, slikken en ook niet goed voor zich uit kijken.
𝗚𝗿𝗼𝗲𝗻 - de tweede en derde halswervel zijn het hoogste punt, dit wordt ook wel een valse knik genoemd en is geen daadwerkelijke oprichting, hiervoor zou het achterhoofd het hoogste punt moeten zijn. Bij deze houding ontstaat er veel druk rondom het achterhoofd en de eerste halswervel, de halsspieren worden niet correct gebruikt en ook de laatste twee halswervels staan enorm onder druk.
𝗚𝗿𝗶𝗷𝘀 - je ziet duidelijk aan de hand van de ruiter dat deze geen correct contact maakt met de mond van het paard. Dat kan in deze positie van het hoofd en de hals ook niet anders. De hand van de ruiter is te hoog en geeft als het ware een hefboomwerking in de mond van het paard. Je ziet dan ook duidelijk een painface bij dit paard. Ik zie een gespannen onderlip, groot neusgat, opgetrokken ooghoek en veel spanning rondom de kaak.
𝗣𝗮𝗮𝗿𝘀 - er is veel meer actie in het voorbeen dan in het achterbeen, dit paard loopt dus niet van achteren naar voren, maar dat kan hij in deze gedwongen houding ook niet. (Deze lijnen horen niet gelijk te zijn, maar ik heb ze hier geplaatst om het verschil in activiteit te kunnen aanwijzen).
𝗢𝗿𝗮𝗻𝗷𝗲 - het achterbeen kan niet voldoende activiteit geven en niet voldoende ondertreden omdat er geen correct ruggebruik is. Het be**en is voorover gekanteld en de sc**ft wordt niet voldoende gelift. Hierdoor kan het achterbeen dus niet onder het zwaartepunt van het paard komen.
𝗚𝗲𝗲𝗹 - een direct gevolg van bovenstaande punten is dat het paard op de voorhand loopt en dus totaal niet in balans. Het paard kan de rug niet goed gebruiken en dus niet correct verzamelen.
𝗕𝗹𝗮𝘂𝘄 - je ziet de grote dysbalans van het paard ook goed terug in de benen. Er is veel meer druk op het voorbeen (deze staat zelfs bijna hol) dan op het achterbeen. Er zit een groot verschil tussen de afstand van de kogels tot de grond. Die van het voorbeen komt veel verder naar beneden dan de kogel van het achterbeen.
Met zo'n beeld is het dus niet de vraag of dit paard stuk zal gaan, maar wanneer dit paard stuk zal gaan..
Het is echt geen leuk plaatje om te zien, maar het belang van bewustwording is wat mij betreft groter dan het ongemak dat ik voel wanneer ik zo een afbeelding analyseer.
Hopelijk vinden jullie deze analyse duidelijk en leerzaam. Word bewust en wees lief 🐴 💜
