09/08/2026
KÖPEKLERDE PARVOVİRÜS ENFEKSİYONU (CPV-2)
Parvovirüs, özellikle aşısız ve genç köpeklerde ağır seyreden, yüksek bulaşıcılığa sahip viral bir hastalıktır.
Nasıl bulaşır?
Enfekte hayvanların dışkısı başta olmak üzere kontamine çevre, mama-su kapları, kafesler, zeminler, kıyafet ve ayakkabılar aracılığıyla bulaşabilir. Virüs çevrede oldukça dayanıklıdır.
En sık görülen belirtiler
• Şiddetli veya kanlı ishal
• Tekrarlayan kusma
• İştahsızlık
• Halsizlik ve depresyon
• Ateş veya ileri vakalarda hipotermi
• Dehidrasyon
• Karın ağrısı
• Lökopeni/nötropeni
• Ağır vakalarda sepsis ve endotoksemi
Tanı nasıl konur?
Tanıda klinik bulgular; dışkı antijen testleri, PCR, hemogram ve biyokimyasal değerlendirme ile birlikte değerlendirilmelidir. Negatif hızlı test, özellikle hastalığın erken döneminde veya yoğun klinik şüphede, enfeksiyonu tamamen dışlamaz.
Tedavinin temelini destekleyici bakım oluşturur.
Spesifik olarak virüsü ortadan kaldıran rutin bir antiviral tedavi bulunmadığından; hastanın sıvı-elektrolit ve asit-baz dengesinin düzeltilmesi, kusmanın kontrolü, beslenmenin sürdürülmesi, ağrı kontrolü ve sekonder bakteriyel komplikasyonların yönetimi kritik önem taşır.
Erken müdahale prognoz açısından belirleyicidir.
Özellikle yavru köpeklerde hızlı gelişen dehidrasyon, hipoglisemi, elektrolit bozuklukları ve bakteriyel translokasyon ciddi komplikasyonlara yol açabilir.
En etkili korunma yöntemi aşılamadır.
Yavru köpeklerde maternal antikorlar nedeniyle aşılama programının uygun yaş ve aralıklarla tamamlanması ve bağışıklık oluşana kadar yüksek riskli çevrelerden kaçınılması önemlidir.
Parvovirüs şüphesi olan köpek diğer köpeklerden izole edilmelidir. Klinik ortamda biyogüvenlik ve uygun dezenfeksiyon protokolleri uygulanmalıdır.
Unutmayın: Kanlı ishal ve tekrarlayan kusma özellikle yavru köpeklerde acil veteriner hekim değerlendirmesi gerektirir.
