Ps i love cats

15/05/2026

เอ็นดู สาวเสื้อปุ๋ย อ๊ะอาย

15/05/2026

ซึ้งงง

วันนี้มาเรื่องเบาๆกันบ้างนะครับ มาซะดึกเลยผม

มีคำพูดนึงที่ผมได้ยินบ่อยมากเวลาคนพูดถึงแมวครับ

"แมวมันไม่รักใครหรอก มาหาเพราะหิวเท่านั้นแหละ"

ถ้าคุณเคยเชื่อแบบนั้น หรือเคยมีคนบอกแบบนั้นกับคุณ

วันนี้ผมอยากชวนดูงานวิจัยชิ้นหนึ่งจาก Oregon State University ที่ออกมาในปี 2019

และทำเอาวงการพฤติกรรมสัตว์ทั้งโลกสั่นสะเทือนครับ

---

แล้วอี "Strange Situation Test" คืออะไร?

ในช่วงปี 1970 นักจิตวิทยาชื่อ Mary Ainsworth ได้พัฒนาเครื่องมือชิ้นนึงขึ้นมา

เพื่อใช้วัดความผูกพัน (attachment) ระหว่าง ทารกกับแม่ [1]

วิธีการง่าย ๆ คือเอาทารกเข้าไปในห้องใหม่กับแม่

แม่หายตัวไปสักพัก

คนแปลกหน้าเข้ามา

แล้วแม่ก็กลับมาอีกครั้ง

แค่นั้นเองครับ แล้วสังเกตว่าทารกตอบสนองยังไง

---

จากการสังเกตนี้ Ainsworth
จัดประเภทความผูกพันของเด็กออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่

1.Secure Attachment เด็กที่ยึดแม่เป็น "ฐานที่ปลอดภัย" รู้สึกอุ่นใจเมื่อแม่อยู่ และอยากอยู่ใกล้แม่เมื่อแม่กลับมา

2.Insecure Attachment เด็กที่หลีกเลี่ยง หรือคลั่งจนคุมไม่อยู่ ไม่สามารถใช้แม่เป็นที่พึ่งทางใจได้

ผลการศึกษากับทารกมนุษย์ทั่วโลก
พบว่า ทารกประมาณ 65% มี Secure Attachment

นี่คือ "เลขมาตรฐาน" ที่นักจิตวิทยาใช้กันมายาวนานครับ

---

แล้วถ้าเราเอาเทสต์นี้... มาทดสอบกับแมวล่ะ?

นี่คือสิ่งที่ Kristyn Vitale และทีม ทำในงานวิจัยปี 2019
ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Current Biology [2]

พวกเขาดัดแปลง Strange Situation Test ให้เหมาะกับแมว
เรียกว่า "Secure Base Test"

วิธีคือ

เอาแมวเข้าไปในห้องใหม่กับเจ้าของ 2 นาที

เจ้าของหายตัวไป 2 นาที

แล้วเจ้าของกลับมาอีก 2 นาที

แล้วสังเกตว่าแมวตอบสนองยังไง

ทีมวิจัยทดสอบกับลูกแมว 70 ตัว และแมวโตอีก 38 ตัว

ผลลัพธ์ที่ทำเอาทั้งวงการสัตวแพทย์และนักจิตวิทยาตกตะลึงคือ:

แมว 64.3% มี Secure Attachment กับเจ้าของ

ตัวเลขนี้... เกือบเป๊ะกับทารกมนุษย์ (65%) ครับ

และยังสูงกว่าหมาด้วยซ้ำ (58%) ไม่ได้ขิงนะ เขาเขียนไว้จริงๆ

---

ที่น่าสนใจกว่านั้น

ทีมวิจัยยังพบว่า แมวที่ผ่านคลาสฝึกพฤติกรรม กับแมวที่ไม่ผ่าน มี attachment style ไม่ต่างกัน

แปลว่าความผูกพันแบบนี้ ไม่ได้มาจากการฝึก

แต่มันมาจาก ความสัมพันธ์ตามธรรมชาติที่แมวสร้างกับมนุษย์ เองทั้งสิ้นครับ

มันคือสิ่งที่อยู่ในตัวแมวอยู่แล้ว ไม่ใช่อะไรที่ต้องสอนหรือบังคับ

---

แปลว่าอะไรในชีวิตประจำวัน?

มันแปลว่า เวลาเรากลับบ้านมาแล้วแมววิ่งมาทักทาย
มันไม่ใช่แค่ความหิว แต่คือ reunion behavior แบบเดียวกับลูกเจอแม่

มันแปลว่า เวลาแมวเดินตามเราไปทุกห้อง
มันคือ secure base behavior แมวกำลังยึดเราเป็นจุดอ้างอิงทางอารมณ์

มันแปลว่า เวลาแมวนอนหลับใกล้ ๆ ตอนเราทำงาน
มันรู้สึกว่าโลกใบนี้ปลอดภัย เพราะ "แม่/พ่อของมัน" อยู่ตรงนี้

---

เพราะงั้นแล้วนะครับ

ถ้าคุณเคยรู้สึกว่าแมวที่บ้าน "เลือกคุณ" มันไม่ใช่การมโนไปเองครับ

ในทางวิทยาศาสตร์ มันคือเรื่องจริง

แมวไม่ได้แค่ "อยู่ด้วย" หรือ "มาหาเพราะหิว" อย่างที่คนชอบล้อกันเล่น ๆ

มันผูกพันกับคุณในระดับเดียวกับ **ลูกผูกพันกับแม่** จริง ๆ

ครั้งหน้าที่แมวเดินมาคลอเคลีย หรือมารอคุณที่หน้าประตู

ลองนึกถึงงานวิจัยนี้ดูนะครับ

คุณอาจกำลังเป็น "โลกทั้งใบ" ของสิ่งมีชีวิตตัวน้อย ๆ ตัวหนึ่งอยู่ก็ได้

แล้วของทุกๆคน ล่ะครับ? แมวที่บ้านมีพฤติกรรมไหนที่ทำให้รู้สึกว่ามัน "เลือกเรา" (ไม่ใช่โปเกม่อนนะ) จริง ๆ บ้าง? คอมเมนต์มาเล่าให้ได้นะฮะ

---

References
( ไปกด google ได้นะฮะ หรือขี้เกียจอ่านอยากสรุปเร็วๆก็ AIใดๆ สรุปโลด แต่ผมชอบใช้ Notebook LM อ่านใ้ห้ฟังมากกว่า )

1. Ainsworth, M. D. S., Blehar, M. C., Waters, E., & Wall, S. (1978). *Patterns of Attachment: A Psychological Study of the Strange Situation.* — ต้นกำเนิดของ Strange Situation Test และทฤษฎี attachment styles

2. Vitale, K. R., Behnke, A. C., & Udell, M. A. R. (2019). *Attachment bonds between domestic cats and humans.* Current Biology, 29(18), R864-R865. — งานวิจัยที่พิสูจน์ว่าแมวมี attachment style เหมือนทารกมนุษย์ (65% Secure)

13/05/2026

ไว้ไป staycation นะคะ ซึ้งน้ำใจ
ทาสแมวพร้อมซัพพอร์ททท

: ถ้าการเป็นเจ้าของโรงแรมเกือบ 10 ชั้น แต่ต้องเห็นหมาแมวจรต้องนอนตากฝนข้างถนน หัวใจผู้บริหารคงทนไม่ไหว ”โรงแรมชบาอินท์“ ออกกฎให้หมาแมวจรเข้ามาพักได้ ทุกตัวคือลูกค้า VVVIP

⭐

: น่าดีใจแทนหมาแมวจร ซอยสุภาพงษ์ ศรีนครรินทร์ทุกตัว ได้มาเจอ“คุณแพท” เจ้าของโรงแรมชบาอินท์ คนรวยที่ไม่ได้ทำธุรกิจเพื่อเงินอย่างเดียว แต่ยังแบ่งปันให้สัตว์ร่วมโลกได้อยู่อย่างมีความสุข เพราะสิ่งที่พนักงานทุกคนควรรู้ ทำงานโรงแรมนี้มีกฎ 2 ข้อ 1.ห้ามไล่หมาแมวจร 2.ต้องดูแลให้อาหาร เปลี่ยนน้ำทุกวัน เพราะทุกตัวคือทรัพย์สินอันมีค่าของโรงแรม

⭐

: และไม่ใช่แค่ให้โอกาส แต่คุณแพทยังให้ชีวิตใหม่ รับหมาแมวกว่า 30 ตัวไปอยู่ที่บ้าน เพราะแม้เขาจะเป็นสัตว์แต่ก็ต้องการความอบอุ่น อยากมีชีวิตที่ปลอดภัยเหมือนกัน และที่นี่ไม่ใช่แค่ที่พักแต่คือบ้านของเพื่อนร่วมโลก
📸: #โรงแรมชบาอินท์_ซอยสุภาพงษ์_ศรีนครรินทร์

17/04/2026

เข้าใจดี
เราก็สัมภาษณ์พูดคุย ดูอดีตสัตว์ที่เคยเลี้ยง ชีวิตเปนยังไง
เด็กๆ ป่วยไข้ทำหมันรักษา รพส ไหน
ขอทำสัญญาอุปการะ ขอหลักฐาน
บัตรปชช สำเนาทะเบียนบ้าน

ทำแบบนี้จนโดนรำคาญ
โดนบ่นว่าเรื่องมากแบบนี้ก็เลี้ยงเองไปเหอะ ก็มี

แต่เชื่อเหอะว่ามันคุ้มยิ่งกว่าคุ้ม 🥰
เมื่อเราได้มั่นใจว่าส่งต่อเด็กๆ ❤️
ให้ไปมีชีวิตใหม่กับพ่อแม่ใหม่ที่รัก 🎟️
เข้าใจ ยอมรับในตัวเค้าจริงๆ👏🏽👏🏽👏🏽👏🏽

เคยบอกน้องแนนบ้านใหม่ที่รับเด็กๆ ในสังกัดไป3ตัว พร้อมกัน😻
ว่าเราดีใจยิ่งกว่าถูกหวยอีก🥹
ที่เจอบ้านดีๆแบบนี้ 🫶🏻

รีวิว #โกฮังหัวใจโกโฮม ฉบับสวัสดิภาพสัตว์ EP.1/3 (มีสปอยล์)
บอกเลยว่า การหาบ้านให้โกฮังของฮิโระ คือวิชาAdoption 101 ที่ยังไม่มีมหาวิทยาลัยไหนสอน 🥰

เมื่อลุงฮิโระตัดสินใจช่วยโกฮัง คนสูงวัยที่น่าจะไม่เคยเลี้ยงหมามาก่อน กับหมาเด็กที่เพิ่งถูกทิ้งใหม่ๆ ถ้าเป็นชีวิตจริงนะ…ทั้งบันเทิง และบรรลัยได้ในเวลาเดียวกัน 😂 เพราะการ “ช่วย” ไม่ได้จบที่การเก็บมา แต่มันเริ่มต้นหลังจากนั้น

แม้ลุงฮิโระจะเป็น rescuer มือใหม่ แต่กระบวนการคัดกรองบ้านทำถึงระดับมืออาชีพมาก มีทั้งการกรอกข้อมูล การพูดคุย และการดูความพร้อมของคนที่จะรับเลี้ยง

ตรงนี้ขอเล่าเบื้องหลังในส่วนที่มูลนิธิ SOS Animal ได้รับการติดต่อทั้ง ทีมสร้าง โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ คนเขียนบท มานั่งคุยตั้งแต่ในช่วงแรกที่ประกาศสร้าง แลกเปลี่ยนข้อมูล กับทางมูลนิธิอย่างจริงจังหลายครั้ง และน่าจะไปคุยกับหลายที่ ดีใจที่ข้อมูลทุกอย่างได้มีส่วนของบทหนัง 🥰

การทำงานจริงของมูลนิธิ ก่อนจะไปถึงขั้น “คัดกรองบ้าน” มีหลายขั้นตอนที่ต้องทำ ทุกเคสที่ช่วยมาจะเริ่มจากการตรวจสุขภาพ ทำวัคซีน และดูแลพฤติกรรม นิสัยพื้นฐานของน้องๆก่อน ทำไปตามลำดับที่เหมาะสม เพราะการหาบ้านไม่ใช่แค่หาคนที่อยากเลี้ยง แต่ต้องมั่นใจว่าพร้อมจะรับผิดชอบน้องได้ตลอดชีวิต

และ จริงๆลุงฮิโระ ก็ตัดสินใจเลือกได้บ้านที่ดูเหมาะสมกับโกฮังอยู่แล้วนะ แต่มันจะจบสั้นๆแบบนี้ไม่ด๊ายยยย 🤣 ตอนที่ลุงไปรับโกฮังคืน นี่อยากมุดไปในจอ แล้วสอนทั้งหมวยทั้งลุงฮิโระ เรื่องให้เวลาการปรับตัวกับโกฮังหน่อย 🤣

ใดๆก็ นี่คือหนัง เลยไม่สามารถเล่าทุกขั้นตอนได้หมด มูลนิธิเลยขอเล่าให้เห็นภาพชัดขึ้นว่า “กว่าจะได้บ้านหนึ่งหลัง” จริงๆแล้วมีอะไรอยู่เบื้องหลังบ้าง และในความเป็นจริงก็มีไม่น้อย ที่คนตั้งใจจะหาบ้านให้ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นคนเลี้ยงเอง ไม่ใช่เพราะตั้งใจตั้งแต่แรก แต่เพราะพอได้อยู่ด้วยกันจริงๆแล้ว “ปล่อยไม่ได้”

และในความเป็นจริง เรื่องการปรับตัวระหว่างน้องหมากับบ้านใหม่ไม่มีสูตรตายตัว บางตัวแทบไม่ต้องปรับเลย บางตัวใช้เวลาเป็นเดือนหรือปี แต่ไม่ว่าจะรับอุปการะ หรือซื้อมา ทุกช่วงวัย ก็ต้องปรับตัวไปด้วยกัน ตลอดชีวิต …

นี่คือเหตุผลว่าทำไมการคัดกรองบ้านถึงสำคัญ และในมูลนิธิ เราจะพยายามอธิบายให้ผู้รับอุปการะเข้าใจทั้งพฤติกรรมทั่วไปและพฤติกรรมเฉพาะของน้องแต่ละตัว ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และควรดูแลอย่างไร เพราะ “บ้านที่ดี” ไม่ใช่แค่รัก แต่ต้อง “เข้าใจ” และสุดท้าย คือ“ยอมรับ” ด้วย

การช่วยหมาตัวหนึ่งอาจเริ่มจากความสงสาร แต่การจะอยู่กับเขาได้จริง ต้องใช้มากกว่านั้น ถ้าวันหนึ่งคุณแวบขึ้นมาว่าจะรับเลี้ยงน้องหมาสักตัว ถามคำถามนี้กับตัวเอง
“เราพร้อมจะรักและดูแลเขาแม้ในวันที่เขาไม่น่ารักหรือไม่“

📌รีวิว Ep1/1 : https://www.facebook.com/share/p/1JArcSXSar/?mibextid=wwXIfr

📌รีวิว Ep1/2 : https://www.facebook.com/share/p/1827p6qLSz/?mibextid=wwXIfr

📌รีวิว Ep1/3 : https://www.facebook.com/share/p/1AsUGDYymG/?mibextid=wwXIfr

🩵SOS Animal Thailand Foundation 🐾
รณรงค์ให้คนไทย เลี้ยงสัตว์ด้วยความรัก
ดูแลด้วยความรู้ และรับผิดชอบตลอดชีวิต
——
บางท่านอาจยังไม่เคยรับอุปการะ อาจยังไม่เข้าใจว่า การอุปการะ ทำไมเป็นเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญรายละเอียดเยอะแยะ สามารถเข้าไปชมการทำงานด้านการอุปการะน้องๆหมาแมว และสัตว์เลี้ยง ของมูลนิธิได้ที่ โครงการหาบ้านใหม่ให้สัตว์เลี้ยง Pet4Adoption
หรือฟังสรุปในคลิปนี้ค่ะ
📌ทำไมถึงต้องมีกระบวนการคัดกรองบ้าน
https://www.facebook.com/share/v/18UDN4yPkc/

16/04/2026

น้องอ้าปากหายใจคือสัญญาณอันตราย

เมื่อวานเห็นข่าวเจ้าหนูส้มบนรถไฟแล้ว
นอกจากเรื่องที่ น้องกัดเจ้าของ
สิ่งที่เห็นชัดๆเลยคือ น้องอ้าปากแล้วนะ
อันตรายมากๆนะ อาจจะช๊อคได้เลย

เราเลยเขียนสรุปข่าวมาแบบไวไว เผื่อให้พ่อแม่แมวมือใหม่ เก็บข้อมูลครับ

เรื่องมันเริ่มมาจากข่าว
เหตุแมวเกิดอาการคลุ้มคลั่งบนรถไฟ คือไม่ใช่แค่เรื่องความตกใจอะ

จากเหตุการณ์แมวส้มบนขบวนรถไฟสายกรุงเทพ–ยะลา
มีรายงานว่าแมวอยู่ในกระเป๋าเดินทางขนาดเล็ก เดินทางยาวกว่า 13 ชั่วโมงภายในขบวนมีอากาศร้อนและค่อนข้างอับ(ถึงแม้กระเป๋าจะเป็นตาข่าย แต่อย่าลืมว่า น้องขนหนาอยู่นะ

เมื่อความเครียดสะสมร่วมกับอุณหภูมิที่สูง
แมวเริ่มมีอาการผิดปกติ ก่อนจะเข้าสู่ภาวะตื่นตระหนกอย่างรุนแรง
จนควบคุมตัวเองไม่ได้ และทำให้เกิดเหตุไม่คาดคิดตามมา

เหตุการณ์นี้ไม่ใช่แค่ “แมวดุ” หรือ “ตกใจ”
แต่เป็นผลจาก ความเครียด + ความร้อน + สภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม ที่สะสมจนถึงจุดวิกฤต

แมวไม่ได้ “แค่เครียด” แต่ร่างกายกำลังเข้าสู่ภาวะอันตราย

สิ่งสำคัญที่หลายคนอาจมองข้ามคือ
แมวมีข้อจำกัดในการระบายความร้อนสูงมาก

เมื่ออยู่ในสภาพ:

อากาศร้อน (คุณๆก็รู้ว่าตอนนี้อากาศบ้านเราระยำแค่ไหน)
พื้นที่จำกัด (ในกระเป๋าที่อบๆหน่อยถึงจะมีผ้าตาข่ายก็เหอะ)
เดินทางนาน (13 ชั่วโมงจากข่าว)

ร่างกายจะเริ่มเข้าสู่ภาวะ heat stress
และสามารถพัฒนาไปเป็น heat stroke ได้

ในจุดนี้ พฤติกรรมของแมวจะไม่ใช่ “นิสัย” อีกต่อไป
แต่คือ สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด

น้องอาจดิ้น หนี กัด หรือควบคุมตัวเองไม่ได้ คือน้องไม่เอาอะไรแล้ว
เพราะร่างกายกำลังพยายามหาทางเอาตัวรอดจากสภาวะที่ไม่ปลอดภัย
นึกถึงตัวคุณดู ถ้าคุณอยู่ในที่ร้อนจัดๆแล้วแคบๆอับๆ คุณก็คงไม่ไหวหรอก

มาถึงสัญญาณเตือนที่ควรรู้ (ก่อนจะสายเกินไป)

ถ้าแมวเริ่มมีอาการแบบ ควรถือว่า “ไม่ปกติแล้ว”

อ้าปากหายใจ Respiratory distress (สำคัญมาก)
→ แมวปกติไม่หายใจทางปาก นี่คือสัญญาณฉุกเฉิน
หายใจเร็ว / หอบผิดปกติ
→ แสดงว่าร่างกายกำลังพยายามระบายความร้อน
หูร้อนผิดปกติ / ตัวร้อนจัด
→ อุณหภูมิร่างกายเริ่มสูง
กระสับกระส่าย / ตื่นตกใจง่าย
→ ความเครียดกำลังสะสม
อ่อนแรง / ทรงตัวไม่ดี
→ เริ่มเข้าสู่ระยะอันตราย

สิ่งที่เหตุการณ์นี้สอนเรา

การพาแมวเดินทาง ไม่ได้ขึ้นอยู่แค่การเตรียมของ
แต่ขึ้นอยู่กับว่า สภาพแวดล้อมนั้น “ปลอดภัยพอ” สำหรับแมวหรือไม่
เราไม่โทษใคร ถ้าเราจะไม่โอเคคือ การที่สื่อรีบสรุปตอนแรก
แต่ก็เข้าใจได้นะ คนที่ไม่รู้ก็ไม่รู้อะ

เพราะสำหรับแมว
ความร้อนและความเครียดสามารถสะสมแบบที่เจ้าของไม่รู้ตัว
และเมื่อถึงจุดหนึ่งมันจะเปลี่ยนจาก “อาการเล็กน้อย” ไปเป็น “ภาวะวิกฤต” อย่างรวดเร็ว (ถึงตายได้เลยนะ)

หากเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่ควรทำทันทีนะ

- พาออกจากที่ร้อนหรืออับ ไปจุดที่ เย็นและอากาศถ่ายเท
- หยุดจับบังคับเกินจำเป็น เพราะยิ่งเครียดยิ่งใช้ออกซิเจนมาก
- ใช้ ลมหรือพัดลมอ่อน ๆ
- ถ้าเป็นภาวะร้อนเกิน ให้ใช้ น้ำเย็นแบบน้ำขวดเย็นๆที่ไม่ใช่น้ำเย็นจัดหรือน้ำแข็งโปะตรง ๆ ช่วยลดความร้อนอย่างค่อยเป็นค่อยไป
- รีบโทรและพาไปโรงพยาบาลสัตว์ทันที ระหว่างทางยังคงทำให้เย็นและสงบไว้

สิ่งที่ไม่ควรทำ

- ไม่เอาแมวไปยัดในกระเป๋าเดิมที่อับต่อ
- ไม่คลุมผ้าหนา
- ไม่ใช้น้ำแข็งหรือน้ำเย็นจัดราดแรง ๆ เพราะแนวทางปฐมพยาบาลแนะนำให้ลดอุณหภูมิแบบค่อยเป็นค่อยไป
- ไม่ฝืนป้อนน้ำถ้าแมวหอบหนักหรือดูจิตหลุดไปแล้ว เพราะเสี่ยงสำลักและจะทำให้แมวชิบหายกว่าเดิม

สัญญาณที่แปลว่าอันตรายมาก

- อ้าปากหายใจ
- หายใจเร็ว ลึก หรือใช้ท้องช่วยหายใจ
- คอยืด หัวต่ำ ตัวเหยียดเพื่อหายใจ
- เหงือกซีดหรือออกม่วง (แหกดูได้ น้องไม่โกรธ แต่อาจจะนิ้วเป็นรูถ้าเก้ๆกังๆ)
- อ่อนแรง ทรงตัวไม่ได้ หรือหมดแรง

สรุป

อาการอย่าง “อ้าปากหายใจ”
ไม่ใช่เรื่องเล็ก และไม่ควรถูกมองข้าม

เพราะนั่นอาจเป็นสัญญาณแรกๆ
ที่ร่างกายกำลังบอกว่า

“ฉันเริ่มไม่ไหวแล้ว”

14/04/2026

ไม่ได้ไปไหนไกลๆ มานานแล้ว
เพราะห่วงเด็กๆ ที่บ้าน
แมวไม่เหมือนน้องหมาที่อาจจะชอบเที่ยว
แมวติดที่ ติดบ้าน ติดความคุ้นเคย
เคยพาแมวไปด้วยตอนสงกรานต์เพราะเค้าต้องทานยา ทำแผล
สุดท้านนอนคืนเดียว ทริปล่ม
ขับรถพาลูกกลับบ้าน
เพราะสงสารเค้าไม่กินข้าวไม่กินน้ำ
เพราะกลัวแปลกที่

กรณีแมวกัดคนบนรถไฟ ..

กรณีนี้เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของภาวะ "Redirected Aggression" หรือพฤติกรรมก้าวร้าวจากการถูกเปลี่ยนที่หมาย ซึ่งมักเกิดขึ้นเมื่อแมวอยู่ในสภาวะกดดันสูงสุด (Extreme Stress) จนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้
ในมุมมองทางวิชาการและสัตวแพทย์ เราสามารถวิเคราะห์สาเหตุและให้คำแนะนำเพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติสำหรับคนทั่วไปได้ดังนี้ค่ะ

1. วิเคราะห์สาเหตุทางสรีรวิทยาและพฤติกรรมสัตว์
• ภาวะ Sensory Overload: แมวเป็นสัตว์ที่ไวต่อเสียง กลิ่น และสัมผัส เมื่อต้องอยู่ในรถไฟที่ร้อน แออัด มีเสียงดังของเครื่องยนต์และเสียงคนคุยกัน ระบบประสาทส่วนกลางจะถูกกระตุ้นจนเข้าสู่โหมด "Fight or Flight" (สู้หรือหนี)
• ความเครียดจากความร้อน (Heat Stress): แมวระบายความร้อนได้เพียงการหอบและการหลั่งเหงื่อที่อุ้งเท้า เมื่ออุณหภูมิสูงเกินไปจะส่งผลต่อระบบประสาท ทำให้แมวหงุดหงิดง่ายและเกิดอาการลนลาน (Agitation)
• Redirected Aggression: เมื่อแมวกลัวหรือโกรธจากปัจจัยภายนอก (เสียง, ความร้อน, คนแปลกหน้า) แต่ไม่สามารถหนีไปไหนได้เนื่องจากถูกจำกัดพื้นที่ หากมีใครเข้าไปใกล้หรือสัมผัส แมวจะระบายความโกรธนั้นใส่สิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที ซึ่งในกรณีนี้คือผู้โดยสาร

2. คำแนะนำสำหรับเจ้าของสัตว์เลี้ยง (Owner’s Guidelines)
หากจำเป็นต้องพาสัตว์เลี้ยงเดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะ ควรยึดหลักดังนี้:
• ประเมินความพร้อมของสัตว์ (Temperament Assessment): ไม่ใช่แมวทุกตัวจะเดินทางไกลได้ แมวที่ตื่นกลัวง่ายควรปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อใช้ ยาคลายเครียด (Anxiolytics) หรือยาซึมแบบอ่อนก่อนเดินทาง
• อุปกรณ์ต้องมิดชิดและปลอดภัย: ควรใช้ตะกร้าหรือกระเป๋าเดินทางที่แข็งแรง มีช่องระบายอากาศเพียงพอ และ "ต้องปิดล็อกให้สนิทตลอดเวลา" การนำแมวออกมาเดินหรืออุ้มในที่สาธารณะขณะแมวเครียดคือความเสี่ยงสูงสุด
• การจัดการสิ่งแวดล้อม: ใช้ผ้าบางๆ คลุมกรงเพื่อลดการมองเห็นสิ่งเร้าภายนอก และอาจพ่น Synthetic Pheromones เพื่อช่วยให้แมวรู้สึกปลอดภัยขึ้น
• เตรียมอุปกรณ์ช่วยลดความร้อน: แผ่นเจลเย็น หรือขวดน้ำใส่น้ำแข็งพันผ้า วางไว้ในกระเป๋าเพื่อช่วยควบคุมอุณหภูมิร่างกาย

3. คำแนะนำสำหรับคนทั่วไปเมื่อเจอสัตว์เลี้ยงในที่สาธารณะ
• หลักการ "No Touch, No Talk, No Eye Contact": แม้สัตว์จะดูน่ารัก แต่การเข้าไปจ้องตาหรือส่งเสียงทักทายอาจเป็นการคุกคามสัตว์ที่กำลังเครียดโดยที่เราไม่รู้ตัว
• อย่าเข้าใกล้สัตว์ที่แสดงอาการผิดปกติ: หากเห็นแมวหอบ (อ้าปากหายใจเหมือนสุนัข), รูม่านตาขยายกว้าง, หรือขู่คำราม ให้รักษาระยะห่างทันที
• หากเกิดเหตุฉุกเฉิน: กรณีสัตว์หลุดออกมาและมีท่าทีดุร้าย "ห้ามใช้มือเปล่าไปจับ" ให้ใช้ผ้าหนาๆ หรือเสื้อคลุมโยนทับตัวสัตว์เพื่อจำกัดการมองเห็นและลดความคลุ้มคลั่งก่อนจะเคลื่อนย้ายเข้ากรง

บทสรุปในเชิงความรับผิดชอบต่อสังคม
ความรับผิดชอบสูงสุดอยู่ที่ "เจ้าของ" ซึ่งต้องเตรียมความพร้อมทั้งอุปกรณ์และสภาพจิตใจของสัตว์เลี้ยง การนำสัตว์ที่ไม่ได้ฝึกหรือไม่มีมาตรการควบคุมออกมาในพื้นที่ปิดและแออัด ไม่เพียงแต่ทำร้ายตัวสัตว์เอง แต่ยังเป็นการสร้างความเสี่ยงต่อความปลอดภัยสาธารณะด้วยค่ะ

ในทางกลับกัน สังคมควรมีความเข้าใจเรื่องพฤติกรรมสัตว์เบื้องต้น เพื่อลดการกระตุ้นโดยไม่ตั้งใจ และสถานประกอบการหรือผู้ให้บริการควรมีกฎระเบียบที่เข้มงวดเรื่องประเภทของอุปกรณ์บรรจุสัตว์ (Carrier) ที่อนุญาตให้ขึ้นรถโดยสารค่ะ

เป็นห่วงน้องแมวจริงๆค่ะ

#วิภาวดีสัตวแพทย์

17/03/2026

ช่วยกันแก้รวามเข้าใจผิดนะคะ

เข้าใจผิดกันทั้งโซเชียล! “ให้อาหารหมาจร” เสี่ยงติดคุกจริงหรือ?
ความจริงไม่ใช่อย่างที่คิด

ช่วงนี้หลายคนอาจเห็นโพสต์เตือนกันในโซเชียลว่า
“อย่าให้อาหารหมาจรหรือแมวจร
เดี๋ยวจะกลายเป็นเจ้าของและอาจติดคุกได้”

จนทำให้หลายคนเริ่มลังเล ไม่กล้าแม้แต่จะวางอาหารให้สัตว์ที่กำลังหิวโหย
แต่ความจริงคือ ข้อมูลนี้ถูกตีความผิดไปมาก

ทาง มูลนิธิ Watchdog Thailand ได้ออกมาชี้แจงอย่างชัดเจนว่า
การให้อาหารสุนัขหรือแมวจรจัด
ไม่ใช่ความผิดทางกฎหมาย
และไม่ได้ทำให้ผู้ให้อาหารกลายเป็นเจ้าของสัตว์โดยอัตโนมัติ
กฎหมายไทยไม่ได้ห้ามการช่วยเหลือสัตว์จรจัด
ตรงกันข้าม การมีเมตตาให้อาหารสัตว์ที่หิว
ถือเป็นพฤติกรรมที่สังคมยอมรับได้
แต่ต้องรักษาความสะอาดพื้นที่

โดยทาง
Watchdog Thailand Foundation - WDT
ได้ออกมาโพสต์ข้อความระบุ
โพสต์ชี้แจงข้อเท็จจริงทางกฎหมาย
ช่วงนี้มีข้อความในสื่อออนไลน์เผยแพร่ในลักษณะ “เตือนสายบุญ” ว่า
การให้อาหารสุนัขหรือแมวจรจัดตามที่สาธารณะ
อาจทำให้ติดคุก ถูกปรับหนัก หรือถูกถือว่าเป็นเจ้าของสัตว์โดยอัตโนมัติ

มูลนิธิขอชี้แจงว่า ข้อความดังกล่าวมีหลายส่วนที่คลาดเคลื่อน
จากข้อกฎหมายจริง และอาจทำให้สังคมเข้าใจผิดอย่างมาก

1. การให้อาหารสัตว์จรจัด ไม่ใช่ความผิดตามกฎหมายโดยตัวมันเอง
กฎหมายไทย ไม่ได้บัญญัติห้ามประชาชนให้อาหารสัตว์จรจัด การช่วยเหลือสัตว์ด้วยความเมตตาจึงไม่ใช่ความผิดทางอาญา
อย่างไรก็ตาม หากการให้อาหารทำให้เกิด เศษอาหารสกปรก หมักหมม หรือก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นอาจใช้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง เช่น
• พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535
• พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535
เพื่อสั่งให้แก้ไขหรือปรับปรุงสภาพพื้นที่ เช่น การเก็บเศษอาหาร ดูแลความสะอาด หรือป้องกันไม่ให้เกิดเหตุรำคาญ
แต่ ไม่ได้หมายความว่าการให้อาหารสัตว์จรจัดเป็นความผิดอาญาโดยตรง

2. การให้อาหารสัตว์ ไม่ได้ทำให้กลายเป็น “เจ้าของสัตว์” โดยอัตโนมัติ
มีการอ้างคำพิพากษาศาลฎีกาหมายเลข 1639/2565 เพื่อสรุปว่า ผู้ที่ให้อาหารสุนัขจรจัดจะกลายเป็นเจ้าของทันที ซึ่งเป็นการ นำคำพิพากษามาอธิบายเกินข้อเท็จจริง
ในคดีดังกล่าว ข้อเท็จจริงคือผู้ถูกพิพากษานำสุนัขไปเลี้ยงดูที่บ้านของตนเองเป็นเวลานานกว่า 5 ปี มีการครอบครอง ดูแล และเลี้ยงดูเสมือนเจ้าของอย่างต่อเนื่อง ศาลจึงวินิจฉัยว่าเป็นผู้มีสถานะเป็นเจ้าของสัตว์
ดังนั้น ประเด็นสำคัญของคำพิพากษาอยู่ที่การ “ครอบครองและเลี้ยงดูสัตว์เสมือนเจ้าของ” ไม่ใช่เพียงการให้อาหารสัตว์ในที่สาธารณะ

ตามหลักกฎหมายใน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 433
ผู้ที่ต้องรับผิดคือ เจ้าของสัตว์หรือผู้ควบคุมดูแลสัตว์ ที่ปล่อยปละละเลยจนสัตว์ก่อให้เกิดความเสียหาย
การจะถือว่าใครเป็นเจ้าของหรือผู้ควบคุมดูแลสัตว์ ต้องพิจารณาจากพฤติการณ์การครอบครองและการดูแลโดยรวม ไม่ใช่เพียงการให้อาหารเป็นครั้งคราว

3. การนำสัตว์เลี้ยงไปปล่อยทิ้ง เป็นความผิดตามกฎหมาย
กรณีนี้เป็นข้อกฎหมายที่ถูกต้อง โดยตาม
พระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. 2557
การนำสัตว์เลี้ยงไปปล่อยทิ้งจนสัตว์ต้องเผชิญความทุกข์ทรมานหรือขาดการดูแล ถือเป็นการละเลยสวัสดิภาพสัตว์ ซึ่งมีบทกำหนดโทษตามกฎหมาย
สังคมควรเข้าใจข้อเท็จจริงร่วมกันว่า
ปัญหาสุนัขและแมวจรจัดไม่ได้เกิดจากการให้อาหารของประชาชนเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจาก
• การนำสัตว์เลี้ยงไปปล่อยทิ้ง
• การไม่ทำหมันสัตว์เลี้ยง
• การขาดระบบจัดการสัตว์จรจัดอย่างยั่งยืน
แนวทางที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลคือ การทำหมัน ควบคุมจำนวนสัตว์ ฉีดวัคซีน และการดูแลอย่างรับผิดชอบของชุมชน

มูลนิธิขอความร่วมมือประชาชน ตรวจสอบข้อมูลทางกฎหมายก่อนเผยแพร่ เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิดหรือสร้างความหวาดกลัวต่อการช่วยเหลือสัตว์โดยไม่จำเป็น
ความเมตตาต่อสัตว์ไม่ใช่ความผิด แต่ควรทำควบคู่กับความรับผิดชอบ เพื่อให้คนและสัตว์สามารถอยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างสมดุล

อย่างไรก็ตาม การให้อาหารหมาจรหรือแมวจร ไม่ใช่ความผิด และไม่ทำให้คุณติดคุก
แต่ควรทำอย่างมีความรับผิดชอบ รักษาความสะอาด และเคารพพื้นที่ส่วนรวม

ในโลกที่ยังมีสัตว์จำนวนมากต้องใช้ชีวิตลำพัง
การแบ่งปันน้ำใจเล็ก ๆ อาจเป็นสิ่งที่ช่วยให้พวกมันมีโอกาสรอดชีวิตอีกหนึ่งวัน
ก่อนแชร์ข้อมูลอะไรต่อ ลองตรวจสอบให้ชัดเจน
เพราะบางครั้ง “ข่าวลือ” อาจทำให้ความเมตตาของคนหายไปจากสังคมโดยไม่รู้ตัว.

ขอบคุณข้อมูลจาก https://www.thainewsonline.co/news/social/898571
และ Watchdog Thailand Foundation - WDT

27/02/2026

งุงิงุงิ ได้ไปร้านมาแล้ว whatadrink.bkk
เป็นวันแรกๆ หลังอาบูแมวที่ร้านกลับดาวแมว
ถามน้องว่าแมวกี่ตัว น้องน้ำตารื้นขึ้นมาเลยด้วยความคิดถึง
เราก็น้ำตารื้นตามด้วยความเข้าใจ
คนรักแมวด้วยกัน เข้าใจกันดี
ไม่ว่าจะเป็นการจากลาตัวแรก หรือตัวที่เท่าไหร่
ก็ไม่เคยชิน ไม่เคยง่าย
เป็นกำลังใจให้น้องๆ เมื่อคืนแวะเอาสติ๊กเกอร์แมวๆ ไปให้น้องๆ เอาไว้เป็นค่าใช้จ่ายดูแลแมวๆ
ร้านน่ารัก เด็กเอ็นแน่นร้าน
ขนม น้ำ อาหารอร่อย
ไปเยี่ยมหาได้ โชคชัย4

🫶🏻🫰🎂🍵☕️

24/02/2026

คนที่น้ำตาไหลคนนั้นคือฉันนนเอง

21/02/2026

แมวจ้ม1000000%

11/02/2026

ชอบสเป็คอ๊ปป้าอ่ะแม่

โพสต์นี้สอนให้เหล่าทาสแมวได้รู้ว่า "แมวก็มีสเปคเหมือนกัน"

ไม่นานมานี้เจ้าของเฟซบุ๊ก Kanokphon Arunrung ออกมาขอคำปรึกษากับกลุ่มทาสแมวว่า น้องแมวสาวตัวเดียวของบ้านไม่ยอมรับหนุ่มส้มที่เธอพามาเลย แต่น้องกลับสนใจแต่หนุ่มขาวที่อยู่ด้วยกันมานานแทน

เรื่องราวมีอยู่ว่า คุณแม่แมวคนนี้อยากให้สาวน้อยสีดำชื่อว่า "บาวตี้" ยอมรับหนุ่มส้มตัวใหม่ ยังไม่ทำหมัน ชื่อว่า "พ็อคเก็ต" ที่เพิ่งรับเลี้ยงมาได้ 6 เดือน เพราะคุณแม่อยากมีเบบี๋แล้ว

แต่น้องบาวตี้ไม่ยอมให้น้องพ็อคเก็ตเข้าใกล้เลย ขู่ใส่ตลอด และถึงน้องจะฮีทแค่ไหนน้องก็สนใจแต่หนุ่มขาวชื่อว่า "กู้ด" ที่อยู่ด้วยกันมานาน ซึ่งปัญหาคือน้องกู้ดทำหมันแล้ว ไม่สามารถมีลูกได้

คุณแม่ท้อแท้สุด ๆ จนต้องมาปรึกษาคนในกลุ่มทาสแมว และคำตอบที่ได้รับคือตลกมาก ๆ เพราะหลายคนมองว่า "น้องบาวตี้น่าจะมีสเปคเป็นหนุ่มตี๋ขาวมากกว่าส้มมาดเท่นะ"

คอมเมนต์บอกว่า

"สเปคหนุ่ม ตี๋ ขาว หล่อมาดนุ่ม ไม่เอาส้มมาดเท่ไม่ทัชใจ หนุ่มตี๋น่าจะเคยจีบกันมาก่อนทำหมัน น้องรักเดียวใจเดียวไม่อยากข้องเกี่ยวชายอื่น น่าเห็นใจมาก จะบังคับใจก็ยากอยู่นะ แล้วต้าวส้มมีใจหรือเปล่าครับ ถ้ามีใจให้อดทน เวลาพิสูจน์รักแท้ของส้ม"

"น้องผู้หญิงน่าจะชอบหนุ่มเกาหลี ผิวขาวไหมคะ"

"คนไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ค่ะแม่5555555"

"ส้มทรงเอ นางอาจไม่ชอบ"


นอกจากนี้แม่แมวยังมาให้ข้อมูลอีกว่า น้องพ็อคเก็ตพยายามตามจีบน้องบาวตี้แล้วนะ แต่จีบด้วยการเข้าไปแกล้งเขาไง เหมือนกับเด็กผู้ชายชอบเด็กผู้หญิงอะไรแบบนั้

คนเลยวิเคราะห์กันว่า สงสัยน้องพ็อคเก็ตยังนิสัยเด็กอยู่ ต้องปรับวิธีเข้าหาหญิงใหม่ (เป็นตุเป็นตะมาก5555555555)


สรุปแล้วคนก็แนะนำว่าให้ใช้เวลานะคะ เป็นกำลังใจให้คุณแม่มีเบบี๋ไว ๆ น้าา


#เหมียวนานะ