W dzień śpi do południa, w nocy budzi się w nim jego alter ego zmuszając go do uganiania się po ciemnych zakątkach starej, warszawskiej Woli. Urodzony w dobrej rodzinie, już od małego był typowym indywidualistą samotnie toczącym swoją batalię przeciwko złu. Poszedł inną drogą, wbrew woli swoich utytułowanych rodziców. Szczególnie upodobał sobie białe skarpetki, meble, sofę i ręce swojego wiernego
lokaja, któremu do dzisiaj na pamiątkę tamtych lat pozostały blizny. Poza ostrymi kłami, nie posiada żadnych nadprzyrodzonych mocy (no może umiejętność puszczania śmiercionośnych bąków). Jego prawdziwą siłą jest atletyczna budowa (chyba, że przesadzi z karmą), wysoka inteligencja (ujawniająca się głównie podczas wymuszania smakołyków), znakomita kondycja fizyczna i spojrzenie, na widok którego zmięknie nawet najbardziej zacięty przestępca. Jak na superbohatera przystało posiada niezliczoną ilość gadżetów. Zabawki Konga, drapaczkę do pleców i swój ulubiony kocyk, który czasami zabiera ma misję. Bardziej lubi got ham (szczególnie jak dobierze się do lodówki), niż Gotham, ale przecież jego rewir to Warszawa Wola. Odkąd pamiętam toczy walkę ze swym najgorszym wrogiem, psychopatycznym socjopatą, niewidzialnym i nieprzewidywalnym szaleńcem o szyderczym uśmiechu. Nic tak nie wyprowadza naszego rycerza z równowagi jak silny podmuch wiatru prosto w jego ukryty pod maską ryjek. Prawdziwa tożsamość odwiecznego wroga nie jest znana, ale wiadomo, że odpowiedzialny jest za wiele zepsutych fryzur i połamanych parasolek. Batman, ma też, jak na psa przystało, problem z Catwoman, ale pracujemy nad tym. Od małego towarzyszy mu jego wierny lokaj. Kocha go najbardziej na świecie i wspiera go w walce z siłami natury, ciągłym, niezaspokojonym głodem, szybko psującymi się zabawkami, wybuchającymi poduszkami .itd. Tak oto nasz mały, mroczny rycerz zmienia życie nie tylko swojego lokaja, ale też oblicze całej okolicy tocząc nieprzerwany bój o sprawiedliwość i obsikanie jak największej ilości niezliczonych zakątków naszej pięknej dzielnicy.
