HauKa Karolina Koziej - Zoopsycholog Behawiorysta

23/01/2026

22/01/2026

Uwaga, jeszcze jeden ważny aspekt, o którym zapomniałam wspomnieć w filmie: często wydaje się nam, że jak pies biega za piłką to nic mu nie jest, nawet jak normalnie kuleje. Dopamina, o której więcej powiem w 3, ostatnim już filmiku, odgrywa również rolę w odczuwaniu bólu - stąd może pojawiać się złudne wrażenie, że jak pies chce się w taki sposób bawić, nic mu nie dolega. A tak na prawdę poszukuje w ten sposób dopaminy, która daje chociaż chwilową ulgę, takie działanie w dłuższej perspektywie czasu może mieć bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia (nie tylko nowe urazy i pogarszanie stanu istniejących kontuzji, ale właśnie sposób w jaki pies odczuwa ból).

21/01/2026

Niebawem część 2 o tym jak bawić się piłką i 3, najciekawsza imo, o tym co tak właściwie się dzieje, że my musimy uważać i jakie mogą być konsekwencje 🤓

23/12/2025

To już jest koniec, nie ma już nic, jesteśmy wolni, możemy iść 🥳
Najłagodniejszy wymiar kary, mięsak 1 stopnia. Udało się go wyciąć z marginesem. Rana ładnie się goi, dzisiaj ściągnęliśmy szwy. Kontrolujemy i patrzymy czy nie odrasta, ale Molson nie wymaga dalszego leczenia onkologicznego na ten moment.

Nawet nie marzyłam o takim prezencie na święta 🥹 nawet jak wczoraj dostałam wyniki histo na maila to jeszcze w nie nie wierzyłam i bałam się napisać Wam, że jest ok 🙈 To jakie wsparcie dostaliśmy tutaj jak pisałam o diagnozie i naszych przejściach było nieocenione, wzruszam się jak tylko myślę o wszystkich Was, że trzymaliście za nas kciuki i oddawaliście otuchy jak próbowałam się nie rozpaść 🥹🥹🥹

Dziękuję bardzo naszej wspaniałej doktor Dominice Gutkowskiej, szybka reakcja i skierowanie nas w dobre ręce były tu na wagę złota, ale doktor jest od zawsze naszym aniołem 🥹 Dziękuję ogromnie całej ekipie 🤍 Doktorowi Tomaszowi Kępińskiemu, za tłumaczenie wszystkiego i ogromny profesjonalizm, doktor anestezjolog Agnieszce Panek, która już nie pierwszy raz miała oko na tego gagatka podczas operacji, Pani Magdzie Syrokosz, jakoś uspokoiłam się momentalnie jak zobaczyłam znajomą uśmiechniętą twarz i mogłam spokojnie zostawić Molunia w Waszych rękach 🥹

24/11/2025

Są takie momenty kiedy coś w relacji pęka.
W życiu - kiedy ktoś nas zrani.
W relacji z psem - kiedy jego zachowanie znowu wymyka się spod kontroli.
W nas samych - czemu znowu nas to spotyka.

W relacjach, czy to z drugim człowiekiem, czy z psem, często wpadamy w pułapkę szukania winnego.
Kto zaczął kłótnię?
Czyj to błąd?
Co ten pies znowu odwalił?

Tylko, że szukanie winy nie przybliża nas do rozwiązania. Daje chwilowe poczucie kontroli, szybką ulgę, pozwala odsunąć od siebie odpowiedzialność, ale nie prowadzi do zmiany.

Bo każde zachowanie - ludzkie i psie ma swoją historię. Nie jest przypadkiem. Nie jest złośliwością. Jest mieszanką: emocji, stresu, niezapokojonych potrzeb, braku umiejętności, napięcia, zmęczenia.

Sens nie unieważnia trudności sytuacji, ale pozwala nam na nią spojrzeć z łagodnością i poszukać rozwiązań.

Nie ja kontra Ty.
Nie ja kontra pies.
MY kontra problem.

29/10/2025

Kiedy emocje opadają, wydaje się, że wszystko wraca do normy, ale ciało wcale nie zapomina tak szybko.
U ludzi to ten moment, kiedy po kłótni albo stresującej sytuacji nagle czujesz się zmęczony, rozbity, może nawet masz ochotę się schować, nadal czujesz napięcie, chociaż niby 'już po wszystkim'.
U psa - to kiedy po trudnym spacerze, wybuchu emocji czy stresującej interakcji on „zamiera”, niby spokojny, ale w środku wciąż napięty.
To cisza po burzy, nie spokój. To czas, kiedy układ nerwowy nadal próbuje znaleźć równowagę.
Budowanie rezyliencji - tej wewnętrznej zdolności do powrotu do siebie - to nie uczenie psa, żeby „nie reagował”, tylko pomaganie mu, by potrafił wrócić, zobaczyć, że już jest bezpiecznie. Odetchnąć.
Tak samo jak my potrzebujemy chwili, żeby po trudnych emocjach znów stanąć na nogach - tak samo potrzebuje jej pies.

Spokój nie przychodzi w sekundę po burzy.
Czasem trzeba dać mu chwilę przestrzeni, dać narzędzia do wyregulowania się. To dlatego najczęściej pierwszym krokiem w pracy z psem jest znalezienie tego, co go odstresowuje, co pozwala zrzucić z siebie emocje. Zarówno od razu po ciężkiej sytuacji, ale też na co dzień - bo takie kumulujące się drobne, niezaopiekowane rzeczy po czasie wybuchają, sprawiają, że pies staje się napięty, nadmiernie reaktywny.

To jeden z tych tematów, w którym widzę jak psom niesamowicie pomaga integracja sensoryczna. To poczucie swojego ciała, zatrzymanie się, złapanie balansu.
Jeśli chcesz pomóc swojemu psu lepiej radzić sobie z napięciem i emocjami - zacznij od obserwacji. Zatrzymaj się razem z nim. Zobacz co robi, jak zachowuje się jego ciało w napięciu. Zobacz co pozwala mu naprawdę odetchnąć.
A jeśli czujesz, że potrzebujecie w tym wsparcia - zapraszam Was na konsultacje i zajęcia z integracji sensorycznej - wspólnie pomożemy psu znaleźć prawdziwy spokój po burzy 🤗

20/10/2025

FOMO (fear of missing out) - czyli strach przed tym co nas omija. Może dotyczyć nie tylko ludzi, którzy boją się wykluczenia z ważnych wydarzeń czy unikają bycia offline, bo ominie ich coś ważnego, ale też psów.

Może objawiać się:

- krążeniem za opiekunem
- chęcią bycia zawsze w centrum wydarzeń
- wokalizacją / niszczeniem, jeśli pies zostanie zostawiony sam (przypomina to lęk separacyjny)
- oznakami stresu, kiedy pies nie uczestniczy w niektórych aktywnościach
- nieumiejętnością zajęcia się sobą
- brakiem zaangażowania w czynności, które pies może wykonywać sam (koniecznie musi w tym uczestniczyć opiekun)

Dlaczego warto się tym zająć?

Psy z FOMO mają wyższy poziom stresu, są w stanie ciągłej kontroli i czuwania, mają trudności z odpoczywaniem. Są mniej samodzielne, co może być podstawą innych problemów behawioralnych. Mogą mieć problemy w kontaktach z innymi psami/zwierzętami, zarówno w obrębie grupy domowej, jak i poza nią.

15/10/2025

People pleasing — czyli ta potrzeba, żeby wszystkim wokół było miło.
Żeby nikt się nie poczuł urażony, żeby było „grzecznie”, żeby nie wyszło, że mamy psa, który „nie lubi ludzi”.
I dlatego czasem pozwalamy obcym pogłaskać psa, choć widzimy, że on się cofa.
Uśmiechamy się niezręcznie, gdy szczeka na wyciągniętą rękę.
Mówimy „on nic nie zrobi”, choć w środku czujemy napięcie.
Nie dlatego, że nie widzimy jego emocji.
Tylko dlatego, że nam jest głupio. Bo ktoś patrzy. Bo ktoś może pomyśleć, że mamy „problemowego psa”.
Ale wiesz co? Twój pies nie potrzebuje, żebyś był miły dla wszystkich.
Potrzebuje, żebyś był/a po jego stronie.
Żebyś zauważył/a, że nie chce kontaktu.
Żebyś powiedział/a „nie” — nawet jeśli komuś innemu będzie przez chwilę niezręcznie.
Granice Twojego psa to nie wstyd. To komunikat.
I jeśli go usłyszysz, nie tylko pomagasz jemu – ale też sobie.
Wiecie, ile ja popełniłam w życiu błędów przez to, że bałam się, co ktoś pomyśli?
Ile razy zapomniałam o sobie, żeby uniknąć konfliktu.
Ile razy czyjeś słowa dźwięczały w mojej głowie i nie pozwalały mi być sobą.
Serio — kiedy zaczęłam być świadoma swoich granic i pilnować ich, poczułam się wolna jak nigdy wcześniej 🔥
Polecam wszystkim.
A może właśnie jedno szczere "on nie lubi obcych ludzi” czy "ona się boi" będzie też Waszym pierwszym krokiem do zadbania o siebie 🤍

13/10/2025

Często słyszymy, że pies musi opanować emocje albo musi się uspokoić.

Tymczasem emocje – zarówno u psów, jak i u ludzi – nie są czymś złym, co trzeba stłumić.
One są informacją.
Mówią nam (i psu), co się dzieje w środku: jak organizm reaguje na otoczenie, co jest ważne, a co stresujące.
Kiedy pies szczeka, warczy czy się boi – to nie przejaw „złośliwości” ani „braku wychowania”.
To komunikaty.

Zamiast je uciszać, warto zapytać:
👉 co mój pies próbuje mi przekazać?
👉 czy coś go niepokoi?
👉 czy potrzebuje przestrzeni, bezpieczeństwa, odpoczynku?

U ludzi wygląda to podobnie.
Nikt w historii świata nie uspokoił się, słysząc „uspokój się” 🙈
Ile razy słyszeliście:
„opanuj się”, „nie płacz”, „złość piękności szkodzi”, „nie przesadzaj”, „weź się w garść”, „nie marudź”, „nie dramatyzuj”?
To słowa, które tak mocno wrosły w nasz język, że z czasem zaczęliśmy ukrywać to, co czujemy.
Lepiej się załamać w samotności, niż wprost powiedzieć, że coś nas wk***ia albo boli.
Tylko że to, co nazywamy „opanowaniem”, często jest po prostu odcięciem się od siebie.
Tłumione emocje – złość, lęk, smutek – nie znikają.
One tylko szukają ujścia.
I często kończy się to wybuchami, frustracją, długotrwałym napięciem… a czasem nawet depresją.

Dlatego najlepsze, co możemy zrobić – wobec psów i wobec siebie – to nie tłumić emocji, tylko je rozumieć.
Nazwać. Przyjąć. Poszukać przyczyny.
Nauczyć psa (i siebie!) jak się regulować. I tutaj wchodzi cała na biało terapia behawioralna, integracja sensoryczna.

15/09/2025

A co gdybyś zamiast określać zachowanie swojego psa jako „upór”, "złośliwość" czy "nieposłuszeństwo" zadał sobie pytanie:

• Czy mój pies rozumie to, o co go proszę — właśnie teraz, w tej chwili?

• Czy otoczenie nie jest dla niego w tej chwili zbyt przytłaczające?

• Czy wystarczająco wiele razy wzmocniłem to zachowanie?

• Czy mój pies jest fizycznie i emocjonalnie gotowy, aby się uczyć?

• Czy jego potrzeby (sen, ruch, bezpieczeństwo, potrzeby gatunkowe i rasowe) są zaspokojone?

Ta zmiana sposobu myślenia zmienia wszystko. Przestajesz obwiniać swojego psa, a szukasz przyczyny jego zachowania.

25/06/2025

Dlaczego zdrowie jest pierwszą rzeczą o którą powinniśmy zadbać przy problemach behawioralnych? Właśnie dlatego. ☝️
Ból może być warunkowany - to znaczy skojarzany z sytuacją, w której pies go odczuł. A, że każde 'przestraszenie się' to spięcie, bardzo łatwo o zbudowanie takiego skojarzenia.

Pamiętajmy też, że ból jest subiektywny - jedna osoba psia czy ludzka przy takim samym schorzeniu może odczuwać dolegliwości inaczej. Zachowanie, zmiany zachowania, nasilanie problemów behawioralnych to objaw bólu. Pies nie powie nam, że go coś boli, ale właśnie pokaże - wcale nie oczywistymi sygnałami, czasem będzie to subtelne zwolnienie na spacerze, czasem odmowa wykonania jakiegoś zadania, czasem zmiana swoich nawyków, czasem wycofanie się, a czasem większa wrażliwość czy drażliwość.

15/04/2025

Dzisiaj w Pytaniu na śniadanie pogadaliśmy sobie trochę o świętach z psem 😁 i o zuchwałych kradzieżach 🙈

A jak Wy i Wasze psiaki spędzacie święta? 🤍