18/09/2026
“Spacer jest dla psa”
To bardzo często powtarzane hasło
Ale co to właściwie oznacza?
Samo hasło nie jest złe. Problem zaczyna się, gdy jego rozumienie i interpretacja prowadzi niektóre osoby w dość skrajne strony. A to może być szkodliwe i odbijać się na relacji z psem.
Spacer jest dla psa, więc lecę wszędzie, gdzie mój pies chce, niezależnie od wszystkiego?
Spacer jest dla psa, więc pozwalam mu dociągnąć mnie w każde miejsce?
Spacer jest dla psa, więc daję mu decydować o wszystkim?
Spacer jest dla psa, więc pozwalam mu zjadać z ziemi wszystko, na co ma ochotę? Przecież pies wie, co dla niego dobre ;)
Spacer jest dla psa, więc pozwalam mu podbiegać do każdego psa i człowieka.
Luźna smycz? Nie będę przecież męczyć psa jakimiś treningami.
Tylko gdzie w tym wszystkim jest granica?
Czy człowiek ma coś do powiedzenia?
Czy jest niewidzialny?
I co w ogóle z tego wynika?
Mamy mnóstwo psów, które ciągną jak parowozy i dociągają swoich ludzi wszędzie tam, gdzie akurat chcą. Nie zważając na nic.
Człowiek na spacerze staje się jedynie dodatkowym balastem na końcu smyczy.
A jeśli nagle człowiek będzie śmiał się nie zgodzić ze zdaniem psa to mamy bunt. 🤷♀️
I nie, nie mam na myśli tego żeby nie pozwalać psu węszyć, eksplorować, realizować swoich potrzeb gatunkowych.
Spotkania z innymi psami jest cool.
Pies czasem zdecyduje, w którą stronę idziemy? Spoko!
Ale halo!! Na spacerze jesteśmy RAZEM.
To ma być wasz WSPÓLNY spacer.
Pies, który ciągnie swojego człowieka za sobą, to nie jest okej spacer. I to z różnych powodów.
Nie chodzi przecież o to ,żeby po każdym spacerze wracać styranym jak po westernie, bo piesek przeciągnął nas w absolutnie każdą stronę.
Chodzi o współpracę.
O znalezienie balansu. Tak, żeby każdy mógł korzystać ze spaceru i czerpać z niego przyjemność.
To również świetny czas na budowanie zaufania psa do człowieka i pokazywanie, że fajnie być razem. Wasza relacja na tym skorzysta!
To Wasz spacer. Ma być przyjemny dla obu stron smyczy 😊
Trzeba znaleźć ten balans!
Ciąg dalszy w komentarzu
