Animal Progress

10/01/2025

Wraz z Nowym Rokiem idzie sporo nowego 🐕🐶😊
Niebawem więcej informacji!

11/12/2024

W sobotę uczestniczyłam w konferencji „Zrozumieć psa. Pułapki współczesnego podejścia”.
To była bardzo ciekawa konferencja i debata. Okazuje się, że nie tylko cierpienie fizyczne zadawane psom, ale i psychiczne podlega pod znęcanie się nad zwierzęciem i reguluje to prawo o ochronie zwierząt. Co więcej do znęcania się psychicznego należy nie zaspokajanie potrzeb psa.
Przypomnę co między innymi należy do potrzeb psa:

* Potrzeby fizjologiczne
* Potrzeba ruchu
* Potrzeba eksploracji
* Potrzeba relacji społecznych z ludźmi
* Potrzeba relacji z innymi psami
Zapewnienie tych potrzeb jest podstawą do zapewnienia dobrostanu naszym psom, który przyczyni się do odpowiednich i adekwatnych do tego zachowań naszych czworonogów.
Wszystkie negatywne zachowania psów biorą się przede wszystkim z niezaspokojonych potrzeb. Pies jest psem, nie człowiekiem. To co my uważamy za dobre, bardzo często nie jest dobre dla naszych psów. Dlatego bardzo zgadzam się z faktem, że aby pies był zrównoważony i nie sprawiał problemów musi mieć dostęp do wolności....
* Bycia sobą
* Wyboru i kontroli
*Naturalnych zachowań
* Posiadania bezpiecznej sfery
oraz zabawy i prywatności.

To na prawdę nie wiele w stosunku do tego ile cudujemy i wymyślamy, aby rozwiązywać problemy z psami. Myślę, że warto nad tym pomyśleć. Dla mnie osobiście to nic nowego. Kto mnie zna, ten wie jak ważne jest dla mnie dawanie wolności i sprawczości moim psom. Tak było zawsze, jest i będzie!

Konferencje prowadzili:
• dr inż. Wanda Krupa – adiunkt w Zakładzie Behawioru i Dobrostanu Zwierząt Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
• prof. Wojciech Pisuła – psycholog, profesor nauk humanistycznych w Instytucie Psychologii PAN
• prof. Hanna Mamzer, profesor UAM, doktor habilitowany w Zakładzie Socjologii Cywilizacji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
• prof. Marcin Urbaniak – kognitywista, zoopsycholog i bioetyk w krakowskim Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej
• adw. Sara Balcerowicz – specjalizuje się w prawnej ochronie zwierząt, jest współautorką obywatelskiego projektu sutawy „Stop łańcuchom, pseudo hodowlom i bezdomności zwierząt”
• Sylwia Najsztub – prezes Fundacji „Duch Leona”

04/06/2024

Czyż nie jest przyjemnie mieć psa, który potrafi zachować się w różnych warunkach i sutuacjach?

Pomimo dużych gabarytów i wyglądzie "wilka" ;) jest akceptowalny wśród ludzi, dzieci i innych psów!🐾🐾

Czyż nie jest miło móc zabierać swojego psa na plażę czy restauracji?

Zaufanie i mocna relacja to podstawa. ❤️
Jeśli pies wie kiedy przekracza granice i źle się zachowuje jest w stanie decydować co mu się opłaca.
Jeśli może biegać wolno gdy ładnie się zachowuje będzie to utrwalać.

Wiele się zmienia w obecnym świecie.
Mamy ogromny wpływ na to jaki stanie się nasz pies.
To od nas zależy jak badzie wyglądało nasze wspólne życie!🐾❤️

27/05/2024

Od dziecka obserwuję relację człowieka z psem i często zastanawiam się czy my jako ludzie tak na prawdę je rozumiemy?
Można by pomyśleć, że przez lata ewolucji doszliśmy do miejsca, gdzie wiemy o nich wszystko.
Udomowiliśmy, zbliżyliśmy się do ich świata, hodujemy je i rozmnażamy, wykorzystujemy do celów użytkowych, aż w końcu stały naszym przyjacielem. Jako ludzie jesteśmy centrum ich świata. Ze wszystkich zwierząt na świecie, pies to jedyny gatunek, który bez wahania wybierze towarzystwo swojego człowieka zamiast przedstawiciela swojego gatunku.
Na pierwszy rzut oka można by powiedzieć, że kochamy nasze psy, ale czy na prawdę je rozumiemy i szanujemy?

Jako myślące, inteligentne i sprawcze istoty, mające swoje potrzeby, obawy, strategie życiowe, często tak różne od naszych.
Czy faktycznie potrafimy spojrzeć na świat ich oczyma?
Czy potrafimy tak prawdziwie się z nimi komunikować i rozumieć ich komunikację?

Wiele osób powie że tak, że zaspokaja potrzeby swojego psa. Chodzimy z psami do psich przedszkoli i szkół, na wszystkie możliwe treningi posłuszeństwa, obrony, agility, frisbee i wiele innych, myśląc, że zaspokajamy ich potrzeby.

Czasem gdy zamykam oczy widzę niektóre psy, które poznałam w swoim życiu. Nawet te, z którymi pracowałam w schronisku i obcowałam z nimi bardzo krótko. Każdy z nich miał swoją osobowość, był wyjątkowy i indywidualny. Posiadł swoją autonomię i swój unikalny charakter.
Teraz po latach, będąc tu gdzie jestem wszystko mi się skleja w całość i zaczynam rozumieć jak mało wtedy rozumiałam zaślepiona modą i zalewem informacji z zewnątrz. Zamiast być z nimi prawdziwie w wewnątrz. Szukałam różnych sposobów na ich "problemowe zachowania".

Czy psy na prawdę są szczęśliwe gdy zasypujemy je tysiącami bodźców ze świata? czy myślicie , że szczęściem można nazwać chaotyczne i kompulsywne bieganie za piłką i koniecznością bycia w ciągłym ruchu?!

Czy zmuszanie organizmu psa do ciągłego ruchu i ciągłego wyrzutu adrenaliny można traktować jako zaspokojenia jego potrzeb czy uzależnieniem organizmu od ciągłej aktywności?

Czy to normalne oczekiwać od psa ciągłej uwagi w naszą stronę i wpatrywania, zamiast swobodnej eksploracji otoczenia w jakim przebywa?

Czy jesteśmy w porządku, gdy karcimy psa za naturalne odruchy organizmu lęku, strachu, stresy czy zadowolenia?
np. gdy pies boi się konfrontacji z innym psem, często zostaje za to ukarany przez co traci do nas zaufanie.

Czy głodzenie psa w celu "spalenia miski" a potem kompulsywne karmienie go w zamian za posłuszeństwo jest dowodem naszego zrozumienia psa? czy przymus lub przekupstwo psa to jedyna droga?
Kiedyś sama sporo używałam smakołyków, ( ale kto nie używał?)
Teraz widzę ile to może przynieść szkód, a jak pięknie można wypracować relację opartą zupełnie na zaufaniu!

Psy to istoty społeczne, które naprawdę chcą z nami współpracować. Potrzebują nas. Chcą nam ufać i jeśli tylko damy im szansę, jeśli tylko damy im wybór i trochę wolności w decyzyjności.

Ślepa kontrola do niczego nie prowadzi, powoduje tylko frustracje u człowieka i psa.
Potrzebna jest konsekwencja, umiejętne stawianie granic i mądre prowadzenie. Uśmiech, wyluzowane ciało i umysł. Odpuszczenie, spokój, uważność na otaczający świat. Połączenie i wspólny cel. Ty i Twój pies.

Myślę, że jeszcze sporo trzeba abyśmy na prawdę je zrozumieli. Są mądrzejsze niż nam się wydaje ;)
Psy to nie tylko Psy, to aż PSY

25/05/2024

Po dwóch latach wspólnego wędrowania z moim psim towarzyszem Balim

21/07/2023

Problemowe zachowania u psów....
Czy tak naprawdę to jest problem behawioralny psa ?
Czy może jednak jest to nasz problem, z którym my sami nie potrafimy sobie poradzić?
np. gdy pies kopie doły w ogródku. Czy ów pies ma zaburzenia behawioralne, bo wykopał dziurę? oczywiście, że nie.
To naturalne zachowanie dużej części psów. To nam nie odpowiada ta sytuacja, gdyż marzymy o pięknym ogrodzie.
Dla jednej osoby dane zachowanie zachowanie psa będzie problemowe, a dla innej zupełnie bez znaczenia.
np. wskakiwanie na kanapę przez psa. Gdy spotykam się na konsultacjach spora część osób przyznaje, że uwielbia spędzać czas ze swoim psem na kanapie.
Pamiętam, gdy zaczynałam swoją pracę z psami wszystko wyglądało trochę inaczej.
Królowała jeszcze teoria dominacji, a na szkoleniach przeważały kolczatki, dławiki i tradycyjne metody szkolenia.
Od samego początku wiedziałam,że to nie moja droga. Pracowałam wtedy za pomocą kształtowania zachowań, wzmocnień pozytywnych z nastawieniem na szkolenie psa.
Ukorzeniła się zasada pracy z problemowymi zachowaniami psów tj.
- ciągnięcie na smyczy
-niszczenie w domu
-szczekanie
-agresja do ludzi i innych psów
-brak posłuszeństwa itd.
To wszystko miały być problemy tych właśnie psów z którymi pracowałam.
Otóż, NIE!
To są problemy z którymi to MY sobie nie radzimy żyjąc z psami.
Weźmy w końcu odpowiedzialność za nas samych!
Bo problem tkwi w naszych oczekiwaniach względem psa,
naszej frustracji, w braku chęci zrozumienia i wsparcia istoty odmiennej gatunkowo.
To PIES nosi trudy dostosowania się do naszego świata. To on musi zrozumieć czego od niego oczekujemy i stanąć na wysokości zadania aby nam dogodzić i się przystosować,
Chcemy szybkich efektów, aby był taki jakim chcemy go widzieć.
Zapominamy o jego potrzebach, o tym że jest zwierzęciem stadnym i jak wody potrzebuje kontaktów z innymi psami.
zapominamy, że odczuwa emocje, których nie da się ot tak przeanalizować i usystematyzować, gdyż wszystko zależy od konkretnej sytuacji i osobnika.
Zapominamy, że ma swoje strategie przetrwania, których użyje niezależnie czy będziemy tego chcieli czy nie. Czy wyciągniemy kiełbasę czy też nie!

Chcielibyśmy psa spokojnego, zrównoważonego, posłusznego, sikającego na zawołanie, obronnego jak potrzeba, pracującego, nieagresywnego, znającego komendy i czytającego nam w myślach.
No właśnie....
sami sobie odpowiedzmy na to to pytanie, czym dla nas jest pies bez problemów behawioralnych? Idealny? spełniający nasze oczekiwania?
No właśnie! co z tym psem jest nie tak?
Zostawię was z tą myślą, a ja w kolejnym poście rozwinę swoją.
Dobroci :)

19/07/2023

Pies!
Nie każdy to dostrzega, ale pies w życiu człowieka może odgrywać niezwykle ważną rolę. I nie myślę tutaj o psach stworzonych do pracy z człowiekiem i do służenia mu. Myślę tu o psach jako takich, o przodkach wilków, które weszły z nami w wyjątkową relację.
Udomowiły się i zechciały być blisko nas.
Jeśli prawdziwie otworzysz swoje serce aby je zrozumieć, aby nauczyć się z nimi szczerze komunikować, bez napięć, oczekiwań, strachu i lęku. Jeśli odpuścisz ciągłą kontrolę, pozwolisz im decydować o sobie w różnych sytuacjach aby nabrały sprawczości w swoim życiu, gdy zaufasz i pozwolisz zaufać Tobie. Wtedy u Twego boku stanie istota, która stanie się strażnikiem Twojej mocy! :) ( wiem jak to brzmi :) , to trochę przenośnia, a trochę nie)
Pies podobne jak my - czuje, myśli, boi się, frustruje, raduje, ma swoje potrzeby, jednak w pewnej kwestii różni się od nas. Jest prostą istotą. Z ogromną łatwością potrafi coś co dla nas jest mało osiągalne. Potrafi być prawdziwie w TU i TERAZ, jest zupełnie naturalny w swoich emocjach, nie gra w życiowe gry, nie szuka urazy, nie knuje, nie mści się, nie zazdrości, nie ocenia, nie gardzi. Gdy kocha, kocha prawdziwie.
To prawdziwy DAR móc obcować z kimś takim!

Każdy mój pies był wyjątkowy, każdy z nich był w odpowiednim momencie po coś. Wierzę w to.
Mam jednak wrażenie, że mój obecny pies Bali pełni wyjątkową rolę, ale o tym kiedy indziej...
Otwieram moje serce na niego i każdego dnia nasza relacja staje się coraz mocniejsza.
Bywało, że miałam wyrzuty sumienia, że często czuję bardziej psy niż ludzi. Teraz już rozumiem tą prawdę, one po prostu są naturalne. Tak jak dzieci, dopóki świat nie zniszczy tej naturalności.
Dlatego uważam psy jako strażników naszej Mocy!

15/07/2023

Dzisiejszy dzień był pełen wrażeń!
Odbyła się uroczystość wręczenia świadectw ukończenia studiów podyplomowych na Politechnice Bydgoskiej na kierunku Psychologia zwierząt. Bardzo piękny czas! Dziękuję 😊
Kolejna ciegiełka do budowania solidnych fundamentów w pracy ze zwierzętami.
Na koniec dnia ulubiony moment czyli spacer z najlepszym nauczycielem i przyjacielem jednocześnie - Balim ❤️🐺🐾🐾

23/12/2021

Bardzo ciekawe zdjęcie

25/11/2021