Aktualizacja ;)
Czas szybko leci....
Przeczytałam opis i stwierdziłam, że jest "lekko" przeterminowany ( tak z 6lat). Po drodze do aktualnego "statusu" doszedł tytuł zoofizjoterapeuty, 2lata pracy w Fundacji Pegasus i zmiana miejsca zamieszkania. "Zagubiły się" 2konie ale na bardzo krótko ;) Znów mam wesołe stadko składające się z 5sztuk. Konie przywykły do gór podczas rajdow więc radzą sobie dosk
onale. Powinnam się przedstawić, z imienia, nazwiska i tytułów....Zamiast tego napiszę, że mam 5koni, przydomową stajnię i kocham rajdy. Strugam od 5lat. Zaczęłam nie dlatego, że chciałam zdobyć jakże niekobiecy zawód lecz dlatego, że nikt nie potrafił robić tego na tyle dobrze, by moje konie czuły się komfortowo spełniając nasze jeździeckie zachcianki. Ciągle tylko wysłuchiwaliśmy od kowala, że jeździmy jak świry i gubimy podkowy, że nasz arab ma genetycznie słabe kopyta i MUSI być kuty na 4nogi, bo w przeciwnym razie przestanie chodzić. A hucuł może i dałby radę jakiś czas ale na pewno zetrze piętki i zacznie się podbijać. Pewnego dnia, przy okazji rozkucia kowal postanowił udowodnić nam, że ma rację....Siwego kosztowało to 3miesiące ostrej kulawizny i opuszczenie kości kopytowej, hucuł ledwo kuśtykał na sztorcowych ogryzkach. Nie ufam bezgranicznie autorytetom, nie poddałam się. Pochłonęłam dostępne na polskim rynku pozycje traktujące o naturalnej pielęgnacji kopyt. Ukończyłam wszystkie możliwe kursy. Kupiłam koniom buty. Tarnik, cęgi i noże. Zaczęłam praktykować na swoich koniach, powoli dochodziły kolejne. Obecnie jest ich ponad 30, w tym kilka "straconych dla medycyny". Mam na swoim koncie parę przeprowadzonych kursów, ilości konsultacji nie policzę. Moja wiedza jest wypadkową przyswojonej teorii i odbytej praktyki, przepuszczoną przez tysiące kilometrów jakie pokonały nasze konie podczas rajdów.
