23/09/2026
Pożegnanie Czesi 🖤
Dziś przychodzi nam napisać słowa, których żaden hodowca nie chce nigdy pisać…
Czesia — w swoim domu Inka — odeszła zdecydowanie za wcześnie. Miała zaledwie 8 miesięcy. Mimo wszystkich szczepień przegrała walkę z parwowirozą.
Urodziła się u nas. To tutaj stawiała swoje pierwsze kroki, tutaj poznawaliśmy jej charakter, pierwsze spojrzenia, pierwsze zabawy i pierwsze małe radości. Byliśmy z nią od samego początku. A później przyszedł dzień, kiedy pojechała do swojego domu, do ludzi, którzy pokochali ją całym sercem.
I właśnie tam, w swoim domu, miała wszystko, czego mogliśmy dla niej pragnąć. Miała wspaniałych opiekunów, ogrom miłości, bezpieczeństwo i prawdziwe psie szczęście. Dzięki ich zdjęciom, wiadomościom i opowieściom mogliśmy razem z nimi patrzeć, jak rośnie, jak się cieszy życiem i jak każdego dnia staje się coraz ważniejszą częścią ich rodziny.
Dlatego jej odejście boli tak bardzo.
Bo często mówi się, że dla hodowcy szczenięta to „tylko psy z hodowli”. Nie. To nigdy nie jest tylko szczenię.
Każde z nich zostawia w naszym sercu kawałek siebie. Każde znamy od pierwszego oddechu. Każde pamiętamy jako maleństwo, które mieściło się w dłoniach. A kiedy trafiają do nowych domów, nie przestają być dla nas ważne. Cieszymy się ich szczęściem razem z ich rodzinami i przeżywamy ich smutki.
Dziś razem z rodziną Inki żegnamy małą Czesie.
Tak bardzo chciałoby się powiedzieć, że miała przed sobą całe życie… że będzie jeszcze tyle wspólnych spacerów, zabaw, świąt, urodzin i zwyczajnych dni spędzonych obok swoich ludzi.
Niestety, dostała od losu tylko osiem miesięcy.
Ale przez te osiem miesięcy była kochana. I to jest najważniejsze, co mogliśmy jej dać.
Inko, maleńka Czesiu…
biegnij teraz za Tęczowy Most.
Tam, gdzie nie ma bólu ani choroby.
Tam, gdzie znów możesz biegać, skakać i cieszyć się życiem.
Dziękujemy Ci za to, że byłaś.
Na zawsze pozostaniesz częścią naszej hodowlanej historii i naszego serca.
Śpij spokojnie, maleńka.
Do zobaczenia po drugiej stronie tęczy. 🌈🖤
