13/10/2026
S-Łodziaki podpisują się pod tym postem swoimi wszystkimi łapkami! 👌🏻
📢 Dlaczego proces adopcji czasem wygląda tak, a nie inaczej? I dlaczego nie każda świnka trafia do domu, który jest nią zainteresowany?
Chciałabym Wam trochę opowiedzieć o tym, jak wygląda to z naszej strony. Nie po to, żeby kogokolwiek krytykować, ale żeby pokazać Wam perspektywę, której być może nie widać, kiedy chcecie adoptować świnkę.
Zacznijmy od codzienności domu tymczasowego. Obecnie w Rokietnicy mamy pod swoją bezpośrednią opieką 15 świnek morskich, w tym 4 moje prywatne, a kolejne 8 przebywa w domach tymczasowych w Rogoźnie i Poznaniu.
Jeśli wiecie, ile pracy wymaga opieka nad dwiema świnkami, możecie sobie wyobrazić, jak wygląda to przy piętnastu. I nie, nie chodzi tu przede wszystkim o karmienie, bo to akurat jedna z najprostszych rzeczy. Mówię o codziennym sprzątaniu sześciu dużych klatek, podawaniu leków dwa razy dziennie, umawianiu wizyt, jeżdżeniu do weterynarza, konsultowaniu wyników, ustalaniu dalszego leczenia i pozostawaniu w kontakcie z lekarzami. Do tego dochodzi obserwacja każdego zwierzaka, reagowanie na najmniejsze zmiany i dbanie o to, żeby nawet te bardziej nieśmiałe nie zapomniały, że człowiek nie musi być straszny. Czasem trzeba wziąć prosiaka na ręce, popracować nad jego zaufaniem i oswoić go z dotykiem, żeby nie trafiał do nowego domu jako przerażone stworzenie, które nie wie, czego może się spodziewać.
To wszystko dzieje się każdego dnia. Przez tygodnie, a czasem miesiące.
I kiedy poświęca się tyle czasu, energii i serca na opiekę nad konkretnym zwierzakiem, naturalnym jest, że chce się dla niego jak najlepiej. A najlepiej oznacza dla nas nie tylko dobry dom. Chcemy, żeby nowy dom był miejscem, w którym świnka będzie bezpieczna, zaopiekowana i szczęśliwa. Żeby miała odpowiednie warunki, właściwą dietę, dostęp do opieki weterynaryjnej i człowieka, który będzie chciał się uczyć oraz reagować na jej potrzeby. A jeśli jest taka możliwość, marzymy nawet o tym, żeby trafiła w warunki jeszcze lepsze niż te, które możemy jej zapewnić u siebie.
I właśnie dlatego wybór domu stałego to coś więcej niż wymiana kilku wiadomości i ustalenie terminu odbioru.
📢 Spróbujcie na chwilę postawić się na naszym miejscu. Opiekujecie się zwierzęciem, leczycie je, podajecie mu leki, poznajecie jego charakter, przyzwyczajenia i małe dziwactwa. Cieszycie się z każdego postępu, martwicie, kiedy coś jest nie tak, i robicie wszystko, żeby miało jak najlepiej. A potem przychodzi moment, w którym musicie je oddać. Musicie zaufać obcej osobie i uwierzyć, że będzie dbała tak samo dobrze, a może nawet lepiej niż Wy.
Pisząc to, sama czuję lekkie wzruszenie, bo za każdą adopcją stoją konkretne zwierzęta, ich historie i nasza wspólna droga…
Dlatego tak bardzo cieszą nas wiadomości, w których widać zaangażowanie. Kiedy ktoś opisuje swoje świnki, przedstawia warunki, w jakich mieszkają, opowiada o swoim doświadczeniu i zadaje pytania. Kiedy widzimy, że ktoś naprawdę się przygotował, chce poznać potrzeby konkretnego zwierzaka i ma na punkcie świnek takiego samego hopla jak my. Wtedy rozmowa staje się przyjemnością, a nie tylko formalnością do odhaczenia.
Trudno nam podjąć taką decyzję, jeśli na pytania o wielkość klatki nie dostajemy konkretnej odpowiedzi, a później okazuje się, że ma ona 100 cm. Kiedy cały email to 4 słowa. Trudno rozmawiać o poprawie diety, kiedy ktoś nie wie, jakie siano podaje świnkom, albo bagatelizuje nasze sugestie, przekonując, że wie lepiej, że przecież zwierzęta dostają dużo pietruszki i marchewki. Podobnie jest z wybiegiem, warunkami bytowymi czy zaleceniami dotyczącymi opieki weterynaryjnej.
Nie oczekujemy perfekcji. Oczekujemy jednak otwartości, chęci współpracy i gotowości do wprowadzenia zmian, jeśli są potrzebne. Nie musisz wiedzieć wszystkiego.
Nie odmawiamy adopcji bez powodu. Czasem powód jest bardzo konkretny, czasem wynika z kilku rzeczy, które razem budzą nasze wątpliwości. Zgłaszając się do nas, trzeba mieć świadomość, że działamy według określonych zasad i standardów. Proces adopcyjny nie polega na tym, że dostosowujemy nasze zasady do oczekiwań każdego zainteresowanego domu. To osoby chcące adoptować świnki muszą być gotowe zaakceptować zasady, którymi się kierujemy.
I to jest bardzo ważne: często odmowa adopcji nie jest oceną człowieka ani wyrokiem na temat tego, czy w ogóle nadaje się do opieki nad zwierzętami. Jest decyzją dotyczącą konkretnej adopcji, konkretnej świnki i warunków, informacji, które musimy wziąć pod uwagę.
📢 Na koniec chcę, żebyście zapamiętali jedno: naszym celem nie jest znalezienie świnkom jakiegokolwiek domu. Naszym celem jest znalezienie im właściwego domu. I jako dom tymczasowy zajmujący się świnkami miesiącami - mamy do tego prawo.
Domu w którym nikt nie będzie miał nam za złe, że zadaliśmy kilka dodatkowych pytań, bo zrozumie, że robimy to z troski o zwierzę, za które czujemy się odpowiedzialni. Bo kiedy oddajemy świnkę do adopcji, nie przestajemy się nią przejmować. Po prostu powierzamy ją komuś, kto od tej chwili będzie troszczył się o nią razem z nami, choć już na odległość.
I naprawdę nie ma dla nas nic piękniejszego niż moment, w którym widzimy, że podjęliśmy dobrą decyzję. Kiedy dostajemy zdjęcia, wiadomości, filmy, kiedy widzimy, jak świnka w nowym domu nabiera pewności siebie i staje się częścią czyjejś rodziny ♥️
Właśnie dla takich chwil robimy to wszystko. I właśnie dlatego czasem prosimy, pytamy, tłumaczymy, a czasem mówimy „nie”.