12/08/2026
Milano Centrale to główna stacja kolejowa Mediolanu oraz druga pod względem ruchu pasażerskiego we Włoszech, ustępująca jedynie rzymskiemu dworcowi Termini. Jest to również jedna z największych stacji kolejowych w Europie pod względem objętości. Jej monumentalna architektura oraz znaczenie komunikacyjne sprawiają, że obok Milano Centrale nie sposób przejść obojętnie.
HISTORIA POWSTANIA DWORCA W MEDIOLANIE
Pierwsza stacja Milano Centrale powstała w 1864 roku w miejscu, gdzie dziś znajduje się Piazza della Repubblica. Została zaprojektowana przez francuskiego architekta Louisa-Julesa Bouchota i swoim stylem nawiązywała do paryskich gmachów z tamtego okresu. Wraz ze wzrostem ruchu kolejowego, zwłaszcza po otwarciu Tunelu Simplon w 1906 roku, konieczne było jednak stworzenie nowego, bardziej funkcjonalnego dworca. Kamień węgielny pod nowy budynek położono w 1906 roku, ale prace nad projektem uległy opóźnieniu z powodu trudnej sytuacji gospodarczej Włoch podczas I wojny światowej. Ostatecznie projekt stacji, autorstwa architekta Ulisse Stacchiniego, zatytułowany „In Motu Vita” („Życie w ruchu”), został zatwierdzony w 1912 roku. Budowę przyspieszyła decyzja Benito Mussoliniego, który chciał uczynić z Milano Centrale wizytówkę potęgi faszystowskich Włoch. Stacja została oficjalnie otwarta 1 lipca 1931 roku.
