19/05/2026
Właściciele maltipoonów, pomponów, cavapoos, yorkapoos i wszystkich innych „kusi”, czas zmierzyć się z oczywistym: nie jesteś właścicielem jakiejś specjalnej rasy, lecz zwykłym psem mieszanym. Chłopcy z podwórka. I bardzo często dwugłowy z nieprzewidywalnym, problematycznym zestawem genetycznym.
Nie ma oficjalnej rasy "maltipoo". Nie ma czegoś takiego jak rasa "cavapoo". Nie ma czegoś takiego jak rasa "pomapu". To są nazwy marketingowe dla dzielnic zaprojektowane, aby sprzedawać szczeniaki drożej.
Jeśli owczarek urodzi szczeniaki od husky'ego, każdy powie wprost: metis, dvorn âczki.
Jeśli doberman będzie miał szczeniaki pudla, to są też mieszane.
Jeśli corgi jest zmieszany z labradorem, to jest to mieszanka.
Jak jamnik ma szpic, to też Métisi.
Ale warto dodać modowe zakończenie "pu" i nagle ludzie robią wrażenie, że to jakaś elitarna nowa rasa. Nie. To jest ten sam pies mieszaniec, tylko z piękną metką i zawyżoną ceną.
I najważniejsze pytanie nie jest w nazwie. Głównym problemem jest moralność.
Jeśli chciałaś psa bez rasy, to dlaczego nie adoptowałaś jej ze schroniska? Dlaczego nie zabrali tego z ulicy? Dlaczego by nie uratować życia zwierzęciu, które już istnieje i potrzebuje domu?
Za uroczymi zdjęciami "designerskich psów" bardzo często kryją się brud, ból, choroby, hodowla, brak opieki weterynaryjnej i śmierć.
Trzeba nazywać rzeczy po imieniu.
Nie jest to „wyłączna rasa”.
To nie jest "pies rzadkiego formatu".
To jest biznes dotyczący cierpienia zwierząt.
A kiedy ludzie płacą za modę, ktoś w schronisku siedzi za drzwiami i czeka na dom, którego się nie spodziewa.
