08/09/2026
Reksio wybiera się do Pirata. Tylko jeszcze o tym nie wie. 😉
Dzwoni człowiek Reksia. Termin jest wolny, ale do rezerwacji mamy jeszcze kawałek drogi. Zanim Reksio zacznie pakować walizkę 🧳, musimy ustalić kilka rzeczy.
Dowiaduję się, że Reksio ma 6 lat i jest rasowym kundlem (jak Pirat), lubi psy, ludzi trochę bardziej, śpi jak zabity i nigdy nikogo nie zjadł. Pozostawiony sam nie przeprowadza remontu mieszkania.
Brzmi obiecująco. 😁
Człowiek Reksia pyta o Hotel i czy Reksio może przyjechać ze swoją budą (kennel). Ja pytam o zdrowie, szczepienia, jedzenie, wcześniejsze doświadczenia poza domem i kilka innych rzeczy, o których Reksio prawdopodobnie wolałby nie informować przyszłego gospodarza. 🤫
I czasem właśnie tutaj historia się kończy.
Jeśli Reksio nie radzi sobie z emocjami, ma bardzo silny lęk separacyjny albo nie potrafi respektować granic innych psów, nie umawiamy spaceru „żeby zobaczyć”. Hotel u Pirata nie będzie dobrym miejscem dla niego.
Ale nasz tytułowy Reksio nie ma trupów w szafie. ☠
Umawiamy spacer.
Reksio przyjeżdża. Pirat wychodzi przed blok. Ludzie również, choć akurat oni są tu najmniej interesujący.
Panowie najpierw czytają wiadomości pozostawione na trawniku przez lokalną społeczność. Potem zauważają siebie kątem oka, ale udają, że się nie widzą. 🫣
Jakimś cudem zaczynamy iść równolegle.
Ja patrzę, Pirat patrzy, Reksio patrzy, człowiek Reksia patrzy. Psy węchają, ludzie rozmawiają. Wszyscy zbierają dane.
I znowu — nie każdy spacer kończy się zwiedzaniem Hotelu.
Pies może być świetny i łagodny, a Pirat może po prostu źle się przy nim czuć. Może też okazać się, że gość potrzebuje jeszcze pracy nad spokojnym kontaktem z drugim psem.
Tylko jeśli panowie uznają, że to się może udać, idziemy na górę.
Reksio sprawdza mieszkanie. Gdzie jest woda? Gdzie można się położyć? Gdzie jest droga ewakuacyjna? I czy kanapa jest dla wszystkich, czy wyłącznie dla Prezesa? 🛋️
Pirat sprawdza Reksia.
I dopiero teraz mamy odpowiedź, czy termin rzeczywiście jest wolny dla Reksia.
Czasem Reksio pokazuje oczami i uszami, że jest OK, Pirat wraca do swoich spraw i mamy odpowiedź.
Bywa też, że Reksio całym sobą mówi: "nie, dzięki, jednak zmieniły mi się plany, muszę już lecieć." ✈️
Czasem Piratowi z fusów wychodzi „nie”. Z ☕️ fusami Prezesa nie dyskutuję.
A czasem wszyscy dochodzimy do: 🤔 chyba tak, ale sprawdźmy jeszcze interakcję chłopaków bez człowieka Reksia.
Wtedy umawiamy kolejne spotkanie, krótszą wizytę albo Reksio pakuje pół walizki i przyjeżdża do Pirata na nocowankę. 🛏️
Komfort i bezpieczeństwo gościa są dla mnie ważne. Pirata — dokładnie tak samo. W końcu gość po kilku dniach wraca do domu, a Pirat mieszka tutaj cały czas.
Jeśli któryś z nich mówi „nie” — słucham i szanuję. Takie samo prawo ma człowiek Reksia. Obie strony sprawdzają, czy wszystkim będzie ze sobą dobrze.
Kiedy mamy 4 razy „tak” 👍, zadatek rezerwuje termin.
Reksio może pakować walizkę. I budę. 😉