29/11/2023
Sanacja jamy ustnej krok po kroku – część 2
Zabieg – część diagnostyczna - RTG
W ustalonym wcześniej terminie zwierzak przyprowadzany jest przez właściciela do lecznicy. Jak do każdego zabiegu w znieczuleniu ogólnym, pacjent musi być na czczo (trzeba schować miskę z jedzeniem minimum 8 godzin wcześniej) – zmniejsza to ryzyko powikłań podczas narkozy. Po przyjściu zwierzę jest ważone, aby odpowiednio dobrać dawki leków, a następnie dostaje domięśniowo tzw. „głupiego Jasia” – zastrzyk, po którym zaczyna zasypiać. Po około 10 minutach zazwyczaj jest już bardzo śpiące i gotowe do dalszych manipulacji. Zakładamy wenflon i podajemy dodatkowe leki nasenne – już dożylnie. Na tym etapie właściciel ma już wolne na dość długi czas, ponieważ odbierze swojego pupila dopiero po całkowitym wybudzeniu, kroplówce i obserwacji po narkozie.
Zabieg stomatologiczny zawsze zaczynamy od pełnej diagnostyki jamy ustnej. Dopiero teraz, kiedy zwierzę śpi, możliwe jest dokładne zbadanie wszystkich zębów i ich przyzębia. Najczęściej pierwszą czynnością jest wykonanie zdjęć rentgenowskich całego uzębienia (chociaż niektórzy lekarze wolą wykonać je już po skalingu, o którym w kolejnych częściach). W naszej lecznicy są to zdjęcia tzw. wewnątrzustne, które dokładnie obrazują przyzębie, a do ich wykonania wystarczą bardzo małe dawki promieniowania. Liczba wykonywanych zdjęć u jednego pacjenta jest różna – zależy od gatunku, typu budowy czaszki i od wielkości zwierzęcia, zazwyczaj jest to 6 – 10 projekcji. To badanie umożliwia wykrycie problemów, których nie widać „z zewnątrz”, a które są często źródłem dyskomfortu lub wręcz bólu i wymagają leczenia. Należy sobie uświadomić, że nawet 2/3 zęba nie widać gołym okiem, ponieważ w przybliżeniu taka jego część jest skryta pod dziąsłem i w kości wyrostków zębodołowych. Na radiogramach możemy wykryć np. zęby zatrzymane, torbiele zębopochodne, zmiany okołowierzchołkowe (np. ropnie czy ziarniniaki), resorpcję szyjek i/lub korzeni (czyli ich ubytki w wyniku „rozpuszczania” tkanki zęba), złamania korzeni, pozostałości korzeni zębów, nienaturalnie szerokie kanały korzeniowe (jedna z ważnych cech martwicy miazgi), a także zanik przyzębia (czyli ubytek kości wokół zęba), nietypową budowę korzeni itp.
Na zdjęciach: Lampa rtg do zdjęć wewnątrzustnych /Fot. 1/; Płytki fosforowe i jednorazowe osłony płytek /Fot. 2/; Przykładowe radiogramy /Fot. 3/