29/05/2026
Vandaag was het heel erg warm en dat hield mij ook een tijd binnen bij de airco. Tijd om eens wat uitgebreider in te gaan op de sociale vaardigheidstrainingen die ik geef. Want die hadden we vanmorgen ook nog één… Er zijn tegenwoordig heel veel reactieve honden en, als gevolg daarvan, zijn er heel veel pro-actieve eigenaren. Die bijvoorbeeld hun hond blokkeren en de aankomende hond wegsturen. Die alleen op hele grote afstand andere honden passeren en daarvoor op speciale rustige plekken/tijdstippen lopen. Allemaal met de bedoeling de hond te leren dat jij hem/haar veilig houdt en hij/zij dus zelf niet hoeft te reageren. Op grote afstand worden de honden beloond voor de keuze om de aandacht van de andere hond af te houden. Een methode waar ik zelf lange tijd ook in geloofd heb en mee gewerkt heb, maar waarvan ik ook zag dat mensen eigenlijk zelden een stap verder kwamen. De hond voelt zich wel veiliger door jouw pro-actieve handelen, maar vindt de honden niet minder bedreigend en ziet jou ook heftig naar ze reageren als ze toch in de buurt dreigen te komen. De grote afstand en de speciale plekken die je daarvoor moet opzoeken, zijn meestal niet tijdelijk maar daar blijf je op aangewezen. Inmiddels ben ik tot andere inzichten gekomen. Door wat ik hier dagelijks in mijn opvang zie aan interactie tussen honden en tijdens mijn sociale vaardigheidstrainingen. Ik ben er inmiddels voorstander van om met z’n allen wat minder actief te worden; niet zo pro-actief en niet zo reactief. Mensen zijn vaak bang dat hun hond de hondentaal niet goed beheerst er daar door andere honden op afgerekend zal worden. Bij een borstel, grom of opgetrokken lip denken ze al dat er een gevecht zal volgen. Terwijl dit imo normale hondentaal is, die iedere hond begrijpt. En omdat honden (behalve degenen die gefokt zijn om intolerant te zijn naar soortgenoten) conflictvermijdend zijn, zullen ze er in de meeste gevallen ook gehoor aan geven. En als een hond merkt dat hij moeilijke situaties zelf kan oplossen, dan worden veel situaties al minder bedreigend. Een heel lang verhaal, maar dit is de werkwijze die ik hanteer tijdens mijn sociale vaardigheidstrainingen. En natuurlijk zoek ik daarbij naar geschikte matches; ik kan in aanvang niet elke hond tegenover de angstig onzekere, angstagressieve, gefrustreerde of onervaren hond zetten. Maar op ieder potje past een dekseltje en oefening baart kunst; gaandeweg worden steeds meer honden haalbaar. En doordat de eigenaren zien dat hun hond wel degelijk de hondentaal beheerst en andere honden daar ook correct op reageren, krijgen ze zelf ook het vertrouwen terug en durven ze in de praktijk zelf ook interacties aan te gaan. Uitzonderingen zijn er, sommige honden zijn te kwetsbaar of te erg getraumatiseerd, maar dat is echt maar een heel klein percentage.
