01/10/2025
“I think I will ask God why for the rest of my life, and never will I come to understand it. Even if God Himself came in front of me and told me the reason I don't think I would accept it.
Some loves are too hard to bare, and with great love comes great pain, and with great loss comes the greatest pain of all.
If love could have saved you, you would have lived forever.”
Dag lieve
JIP (Oldambster Labrador Heem Jazz)
🌍 31-5-2025
💫 17-9-2025
“Jip was als een zusje voor mij.”
“Jip was het zonnestraaltje in alles.”
“Zo gelukkig als ik met de kinderen ben, ben ik ook met Jip.”
“Ze is perfect in alles.”
We zijn kapot van verdriet. Onze lieve, mooie en speciale pup Jip is woensdag 17 september overleden.
In de vroege ochtend maakten we een wandeling met de grote dames en Jip hobbelde lekker mee. We wandelden op een plek waar we al jaren komen. Jip kwam af en toe op me afsjezen voor een beloningsbrokje of een aaitje. Ineens zag ik vanuit mijn ooghoek dat Jip leek te schrikken van iets of zich pijn deed. Ze zette haar nekharen rechtop en ging in het gras liggen. Ik zette nog een paar stappen vooruit en hoorde dat ze naar me toe kwam schuifelen om vervolgens weer te gaan liggen in het gras. Ik wist meteen dat het niet goed was. We deden Jip bij ons voor in de auto, daarna de andere honden achter in de bak en reden naar huis. Thuis in de bench kreunde Jip en had ze een knijpende ademhaling. Ze gaf bloed over. Ondertussen had ik de spoedlijn van de dierenkliniek al gebeld (het was voor openingstijd) en ik kon meteen komen. Jip was al die tijd nog zo lief; ondanks het feit dat ze zich zo slecht voelde, bleef ze oogcontact maken en kwispelde haar staartje voorzichtig. De uren daarna was het leven tussen hoop en vrees. Een opname in de kliniek heeft haar niet meer kunnen redden. Begin van de middag is ze overleden.
Op ons verzoek hebben drie dierenartsen Jip na haar overlijden opengemaakt en bekeken om de doodsoorzaak te kunnen achterhalen. Van binnen was alles keurig en intact, op de longen na, het longweefsel was helemaal kapot. Geen stukje weefsel bleef meer drijven op water, wat wel zo hoort te zijn. Er is nog een kweek gemaakt maar daar kwam niets uit. De dierenartsen hebben sterk het vermoeden dat Jip die ochtend is geprikt door een beest wat gif afgeeft omdat het zo acuut is ontstaan en ze een paar uur later is overleden.
We missen Jip verschrikkelijk, net als de mensen om ons heen die Jip in haar korte leventje gekend hebben. Jip was zo geliefd! Ze was leuk, lief, vrolijk en zacht. Voor ons was ze het perfecte hondje, eentje die heel soms voorbij komt in een nestje. Ze was precies wat we zoeken in een labrador en we hadden met haar iets heel speciaals in handen. Ze was de volgende stap in onze kennel, dat voelden we.
We hadden zo’n zin om samen met haar nieuwe avonturen aan te gaan en te genieten van alles wat op ons pad zou komen. Haar zusje was net een paar dagen eerder opgehaald en ‘eindelijk’ hadden we het rijk met Jip alleen. En nu staan we met lege handen. Het voelt zo oneerlijk, hier doe je het niet voor als je een nestje fokt.
Terwijl ik dit schrijf, rollen de tranen alweer over mijn wangen. Het lukte me niet om eerder een bericht te schrijven en te posten. Het doet zoveel pijn. De g***s op het leven is weg.
Dag allerliefste Jip. Maak al die anderen daarboven maar net zo gelukkig als je ons hebt gemaakt. Je bent voor altijd een deel van ons.
If love could have saved you, you would have lived forever.
