08/06/2026
Soms ontmoet je een paard dat je vanbinnen raakt, intrigeert. En in mijn geval nog zonder dat ik hem ooit had gezien.
Fio is zo'n paard.
1,5 jaar geleden kreeg hij een diagnose die voor velen het einde had betekend: zeven gebroken borstwervels.
Niet zomaar breuken, maar in de wervellichamen zelf, vlak naast het ruggenmerg.
De specialisten stonden versteld dat hij überhaupt nog stond, laat staan liep.
Maar Fio besloot te vechten.
En gelukkig waren er mensen van Stichting Paard In Nood die besloten met hem mee te vechten.
Met eindeloos geduld, kennis, zorg, slapeloze nachten, spannende momenten en vooral heel veel liefde kreeg hij een kans.
Niet om weer een sportpaard te worden. Niet om prestaties te leveren.
Maar simpelweg om paard te mogen zijn.
Om te kunnen grazen, rollen, spelen en genieten van het leven.
Als ik de beelden van hem zie, zie ik een overlever.
Een paard dat laat zien dat je nooit alleen naar een diagnose moet kijken.
Dat herstel niet altijd volgens de boeken verloopt.
Dat hoop soms sterker is dan statistieken.
Sinds dit weekend mag ik mezelf zijn adoptant noemen.
Een kleine bijdrage misschien, maar voor mij voelt het als een eer om onderdeel te mogen zijn van zijn verhaal.
Mijn bewondering gaat uit naar Petra en iedereen die zich al die tijd voor hem heeft ingezet.
Waar anderen onmogelijkheden zagen, zagen zij een kans.
Waar anderen misschien hadden opgegeven, bleven zij geloven.
En kijk hem nu eens.
Bewijs dat vechten loont.
Bewijs dat liefde, zorg en doorzettingsvermogen wonderlijke dingen kunnen doen.
Bewijs dat een tweede kans soms het mooiste cadeau is dat je kunt geven.
Ik hoop hem ooit in het echt te ontmoeten.
Tot die tijd kijk ik met trots naar deze prachtige vechter.
❤️ Fio, jij bent voor velen een inspiratie.
Ook voor mij❤️🔥
Ook een paard adopteren of een donatie maken?
Kijk op: https://paardinnood.nl/
En geef ook deze paarden een kans.
