19/03/2026
Lieve Joppe,
Normaal heeft juffie zo alle (leuke en minder leuke) verhaaltjes klaar, maar nu weet juffie eigenlijk niet zo goed hoe en waar te beginnen, terwijl ik tegelijkertijd een boek vol zou kunnen schrijven. 🥺
Want man, wat hebben wij veel met jou meegemaakt, veel om je gelachen, veel met je geknuffeld, ons zorgen gemaakt om je, ons geërgerd aan je als je weer eens een drol gegeten had die niet goed viel en aan de voorkant weer naar buiten kwam. Je had zulke heerlijke gewoontes, iedere dag weer. 's Morgens bij binnenkomst altijd eerst even een rondje entree, alle benches nalopen of daar niks verloren lag van de vorige dag (en soms hielp juffie je even natuurlijk en vonden we samen nog een heerlijk snoepie of wat brokjes), vervolgens bloid alle juffies en meester(s) begroeten. Daarna waren er twee opties, meestal gingen we meteen door naar de waterbak, want ja, water hier is lekkerder dan thuis uiteraard of je vloog meteen je neus achterna als je bij binnenkomst geroken had dat er een nieuwe hond in ons midden was, die kreeg dan even een vrolijke begroeting en daarna ging je dan toch al gauw door naar de waterbak. Soms wilde je daarna nog even naar buiten voor een p**p of plas, maar vaak plofte je lekker neer, midden in de gang, op de meest onhandige plek, omdat je daar de meeste kans op knuffeltjes had van voorbij lopende juffies of meester(s), haha. En daarna buitenspeel tijd, voorheen met de eerste groep mee tussen de grote jongens, de laatste tijd met de tweede groep mee tussen de "kleintjes". Daar deed je meestal heerlijk je eigen ding, lekker rondsnuffelen, heerlijk schuren langs het hekwerk (soms nadat je een rondje vijver had gedaan, wat je voorheen nooit deed (iets met als baby per ongeluk in het water raken en daarom besloten hebben dat een zwemcarrière niet voor jou was weggelegd) , maar ineens in je oudere jaren wel begon te doen, ging een wereld voor je open), soms wat drollen aanwijzen, soms de drollen ook opeten als juffie niet doorhad dat jij daar al wel een hele minuut (waarschijnlijk) een drol zat aan te wijzen, soms even achter juffie aan voor een snoepie of een knuffel en 's zomers lekker onder de boom in de schaduw chillen met wat vriendjes. Tussen de wandelingen door merkten we eigenlijk nooit dat er ook een Joppe was, je dook meteen naar het beste plekje (voorheen de heerlijke bank of een lekker bed, maar sinds je niet meer kon springen koos je altijd snel het fijnste kussen in kennel 2). Het liefst lag je dan in de meest gestoorde houdingen, op latere leeftijd lukte je dat niet meer, dus werd het languit op een kussen. Daarna hetzelfde riedeltje bij de middagwandeling en ook na de middagwandeling dook je meteen weer naar het fijnste plekje en daar lag je dan heerlijk te snurken tot je weer door je baasjes gehaald werd (baasjes, want papa en mama mochten we niet zeggen 🤭😂). Wat moet dat voor hun ook enorm raar, leeg en stil zijn dat jij er niet meer bent. Al 10 jaar lang, iedere dag, 2x per dag, hetzelfde ritje naar de Meilag op en neer. Het verbaasde ons bijna dat ze afgelopen week niet op de automatische piloot zijn komen aanwaaien. 🙈
April 2019 kwam ik voor het eerst bij De Best, op sollicitatiegesprek, die toen nog tussen de hondjes werd gedaan. Natuurlijk meteen hartelijk begroet door lieve Joppe en die begroeting heb ik 7 jaar lang, iedere dag mogen ontvangen. Want of je nou 's ochtends al binnen kwam, eerder dan hij of later dan hij of zelfs later op de dag, Joppe begroette je altijd. Joppe vroeg ook iedere dag om een knuffel, of je die al gegeven had of niet, knuffels kon hij nooit genoeg krijgen. En die begroetingen en die knuffels, die mis ik nu al, die missen we denk ik allemaal en die blijven we altijd missen. ✨️
Lieve Joppe, juffie mist je maat, het ga je goed daarboven! Weer samen met je vriend Jan, kunnen jullie ze samen weer een beetje in toom houden daarboven. Dikke knuffel met je mee die kant op. 🤎
Lieve Age & Petra, ook voor jullie een dikke knuffel. Heel veel sterkte met het verlies van jullie lieve, bruine, trouwe vriend. 💫
Liefs juf Diantha
