06/10/2021
2021 is een zwart jaar...
Sofie en Hans, allebei 30+ (maar hoe oud precies weten we niet)
Ons lieve Sofietje...
Na zoveel jaar, met zoveel kinderfeestjes, met zoveel lessen, met zoveel knuffels, met zoveel liefde, hebben we afscheid moeten nemen.
Je hebt zoveel kinderen het vertrouwen gegeven in het rijden, was altijd geduldig, en laten we eerlijk zijn, ook zo vaak onze nukkige oma.
De cushing heeft in de loop der tijd zijn tol geëist, en je lijf werd minder, maar je hoofd was er altijd bij.
Hoe ironisch, dat het je hoofd was waar het mis ging...
We missen je vreselijk, je hinnikje voor eten, even lekker kriebelen als je al stond te genieten, hoe je op z'n Sofie's door de struiken kwam gebanjerd...
Het ga je goed lieve meid, onze kanjer. Nu lekker genieten met je vrienden op de eeuwige groene weides.
En Hans
Lieve Hans,
De dag dat we er éxtra willen zijn voor onze dieren, heb jij gevraagd om je te laten gaan.
Het was jouw tijd, je was op. We hebben het enige, en laatste gedaan wat we voor je konden doen, je rustig in laten slapen.
We gaan je missen, lieve vriend. Je 'schiet op met dat eten' hinnikje, kriebelen,
- maar niet teveel bij je knieën want dat was zó lekker dat je erbij ging liggen, je ergens rondschuifelend op het terrein begroeten met 'Hey Hansi!'.
Je had besloten dat het tijd was op de eeuwige groene weides weer een trio te zijn met Bommetje en Sofie.
Doe ze de groeten schat!
Tot ziens...