Dierentolk Yvonne Vaessen

06/06/2024

Startlijst voor de schriktraining van as zaterdag 8 juni 2024.
Graag 15 minuten voor de start aanwezig zijn, zodat jullie de formulieren kunnen ondertekenen dat jullie meedoen op eigen verantwoording en dat er fotoś geplaatst mogen worden op facebook.

14.00 uur grote wei

1. Indy Vrancken
2. Maartje Douven
3. Keri Klinkers
4. Monique Wouters-Kitzen
5. Luca de Win

14.00 uur kleine wei

1. Sanne Joosten
2. Wendy van de Berg
3. Daphne Schoonbrood
4. Elle Horrichs

15.00 uur Grote wei

1. Kevin Ridderbeekx
2. Judith Ridderbeekx
3. Anouk Thissen
4. Ella Picard
5. Hechtermans Kim

15.00 uur Kleine wei

1. Merel Driessen
2. Carolien Driessen

08/04/2024

30/09/2022

Als ik naar de laatste datum kijk, zie ik dat het anderhalf jaar geleden is dat ik iets geplaatst heb, zoals jullie weten is mijn man op 10 april 2021 plotseling overleden en tot nu toe heb ik eigenlijk alleen maar overleefd, maar ik vind dat jullie ook recht hebben om te weten hoe het is afgelopen met de gebeurtenissen omtrent Wietse.

Dankzij Monique Kitzen heb ik een klacht ingediend bij het tuchtcollege, hierbij ben ik geholpen door Thamara Lindeman, de rechtszaak was op 28 april 2022 in Den Haag, een maand later was de uitspraak en onze klacht is gegrond verklaart en de dierenarts heeft een berisping gekregen.

Maar wat nog veel belangrijker is: inmiddels heb ik al 1 paard kunnen behoeden voor de praktijken van deze dierenarts, een Belgisch trekpaard moest men laten inslapen, maar de verzorgster kende mijn verhaal en heeft aan mij gevraagd of het die man was en inderdaad het was Ivo, ze hebben toen een andere dierenarts laten komen en dit is op een zachte manier gegaan.

Dit was mijn hele doel, mensen, maar vooral dieren te behoeden voor onze traumatische ervaring.
Al dit brengt Wietse niet terug en maakt het gedane niet ongedaan, echter het feit dat de rechters onze klacht serieus hebben genomen doet goed en Tjeu zou trots zijn geweest dat dit op deze manier is geregeld.

Ik ben inmiddels wel weer op bezoek geweest bij vele dieren en heb weer zeer speciale dingen mee gemaakt, hopelijk vind ik weer snel de moed om dit op te schrijven en met jullie te delen.

Yvonne Vaessen

12/03/2021

Lieve mensen, wij willen jullie bedanken voor alle woorden van troost, het doet goed om te ervaren dat wij niet alleen staan in de verontwaardiging omtrent de dood van Wietse.

Daarom willen wij een paar vragen van jullie beantwoorden, het was een dierenarts die al 5 jaar bij ons kwam, die onze hond 3 jaar geleden heeft laten inslapen, een man die wij vertrouwden.
Hij was een eigenheimer maar dat zijn wij ook en hij was goed voor onze dieren, daarom zo onbegrijpelijk dat hij het nodig vond om dit op zo'n manier te moeten doen.

Ik voel me nog steeds schuldig dat ik Wietse hiervoor niet heb kunnen beschermen, maar na een goed gesprek met een hele lieve vriendin, besef ik met mijn hoofd dat ik geen schuld heb in dit verhaal, maar mijn hart bloed nog steeds.

De naam van de Da willen we niet bekent maken.

We weten sinds vandaag dat het doden op zo'n manier niet mag in Nederland en België, het mag alleen als het een noodslachting is en dat was het niet.

Als we weer een beetje van onze vechtlust terug gevonden hebben gaan we hier beslist wat mee doen, daarom willen wij jullie vragen of één of meerderen van jullie weten wat we hiermee kunnen doen.

We hebben het wel al gemeld bij de dierenbescherming en bij Dier en welzijn.

Mensen bedankt! Yvonne en Tjeu

10/03/2021

10 maart 2021

Na een tijd van aflatende gezondheid hadden we besloten om Wietse, op de leeftijd van 21 jaar te laten gaan, Tjeu heeft een afspraak gemaakt met de dierenarts en die is op 8 maart om 17.00 uur gekomen.

Hij heeft specifiek gevraagd om Wietse dmv een spuitje te laten inslapen.

Eerst heeft de dierenarts hem een slaapmiddel gegeven en toen liep hij terug naar de auto om wat wij dachten de tweede spuit te halen die zijn hart zou laten stoppen.

Tjeu stond een beetje terug, maar ik stond met het halstertouw bij het hoofd van Wietse, toen zie ik de dierenarts het schietpistool op het hoofd van Wietse zetten, ik heb luid 3 keer nee geroepen en toch duwde hij op de knop en schoot Wietse dood.

Tjeu zag pas wat hij had gedaan nadat ik nee riep, we waren allebei te laat, iedereen die mij kent weet dat ik niet van drama en overdrijven houdt, het bloed spoot uit de wond aan het hoofd van Wietse en zijn hele lichaam schokte, ik ben toen heel hard tegen de dierenarts gaan schreeuwen, dit hadden wij niet afgesproken, dit was niet de bedoeling, dit vergeef ik je nooit, dit heb ik meerdere keren hard herhaald en heb toen geschreeuwd je hoeft hier nooit meer te komen en ben weggelopen omdat ik dacht dat ik zou gaan flauwvallen.

Als Tjeu tegen hem herhaalt we hadden toch afgesproken dat hij een spuitje zou krijgen was zijn enige commentaar, ik doe het altijd zo en hij sliep toch en haalde zijn schouders op.

Wij zijn allebei behoorlijk van slag nog steeds, dat we Wietse niet hebben kunnen beschermen tegen deze bruut, het was een geweldig paard, dat nog steeds hengst was en altijd voor ons klaar stond, deze dood heeft hij niet verdiend, als we dit hadden gewild waren we wel met hem naar het slachthuis gegaan.

Het beeld van het pistool tegen het hoofd van Wietse, het bloed en de schok door zijn lichaam staan voor altijd op mijn netvlies gedrukt en zal er nooit meer af gaan.

Hij heeft voor mijn gevoel niet alleen Wietse mishandeld maar ook ons, hij heeft ons de kans om op een waardige manier afscheid te nemen van hem ontnomen.

Ik moet dit opschrijven en melden want mijn hoofd tolt en loopt over van verdriet en verontwaardiging en hopelijk kunnen we andere dieren hiervoor bewaren.

23/12/2020

Ik wens voor alle dieren en hun baasjes een gezellig Kerstfeest en een gezond en coronavrij 2021

31/07/2020

De mechelse herder Darco

Dit is ook weer zo’n verhaal dat me is bijgebleven ook al is het al weer 11 jaar geleden.
Er waren problemen met Darco een mechelse herder van 12 jaar, de mensen hadden hem al vanaf puppie.

Om maar meteen te beginnen met het probleem, Darco was plots agressief en niemand wist waarom, daarom wilden de baasjes me ook waarschuwen hiervoor, ze wilden niet dat er iets met mij zou gebeuren, maar wilden toch graag weten waarom hij dat nu ineens deed.

Toen ik binnenkwam hadden ze Darco aan de lijn en hij stond te kwispelen, nu weet ik dat dat niet altijd betekent dat hij me leuk vindt.

Ik ben gaan zitten en heb mijn ding gedaan en de dingen die ik zag, daar schrok ik van, dit was echt heel erg.
Ik vertelde hen dat Darco me had laten zien dat hij een fietser had aangevallen die langs hen kwam toen ze aan het wandelen waren, zonder enige reden viel hij uit, trok zich los en stortte zich op de fietser. De man heeft hem er vanaf kunnen trekken met heel veel moeite, zodat de schade “beperkt” bleef tot wat beetwonden in de armen.

Wat voor mij betekent dat hij naar de keel heeft willen bijten en de man zich heeft beschermd door de armen voor zijn gezicht te houden.
De mensen knikken bezwaard, ja dat klopt, we vinden het zo erg voor die man.

Darco is in huis een voorbeeldige hond, altijd geweest,heel lief voor zijn baasjes.

Maar de volgende beelden schokte me nog meer, ik zie een kindje van ongeveer 2 jaar langs Darco fietsen, zijn ouders lopen achter hem aan en Darco valt het jongetje aan, hij is in zijn gezicht en handen gebeten.

Ook hier knikken de baasjes weer beschaamd ja, waarom zou hij dat toch doen, dat heeft hij nooit gedaan, hij was wel altijd een drukke hond, maar dat was goed op te lossen door veel wandelen en met hem gaan fietsen, hij heeft ook nooit een training gehad met een pakwerker, we tasten dus in het duister waarom dit gebeurt.

Als ik aan Darco vraag waarom hij aanvalt weet hij het niet.
Dan scan ik zijn lichaam af op zoek naar rode plekken en dan zie ik een flinke rode vlek in zijn hoofd. Nu weet ik niet of er een tumor zit of dat het wat anders is.

Terwijl ik zijn lichaam scan verandert de lichaamstaal van Darco, hij wordt boos, daarom maak ik mijn lichaam dan klein, zodat hij zich niet bedreigd voelt en me niet zal aanvallen, binnen een paar minuten is het weg.
Maar dus ook in huis kan het gaan gebeuren.

Als ik dan nog eens goed kijk naar de rode vlek, zie ik dat het eigenlijk allemaal kleine rode vlekken zijn.
Als ik dit deel met de baasjes, kijken ze elkaar aan ze zeggen bijna gelijktijdig, daar hebben we nu helemaal niet aan gedacht, wat moeten we nu doen?

Ga naar de dierenarts, met een muilkorf op en laat hem onderzoeken, dan weten jullie het zeker, dit hebben ze gedaan en uit de onderzoeken bleek dat Darco dementerende was en dat dat de aanvallen veroorzaakte, want net als bij de mens kan een karakter dan veranderen.

Maar toen, wat is wijsheid, de baasjes hielden zo veel van Darco, wilden hem niet laten inslapen, maar tegelijkertijd wilden ze ook niet dat anderen de dupe zouden worden van een aanval terwijl die voorkomen had kunnen worden.

De dierenarts heeft toen geregeld dat Darco in een dierenasiel kon worden geplaatst, zijn baasje kon hem dan iedere dag komen voeren en op het terrein uitlaten als niemand buiten was.

Dit vind ik zo enorm lief van die dierenarts, hij had de liefde voor Darco gezien en tegelijkertijd de verantwoordelijkheid genomen dat Darco niemand meer kon bijten en toch kon blijven leven.

Darco is 14 jaar geworden en zijn baasje is hem tot zijn dood iedere dag komen voeren en uitlaten, Darco heeft op een nacht zelf het besluit genomen om over te gaan, het was genoeg geweest, het was goed zo.
Ik krijg nog steeds kippenvel als ik het op schrijf.

25/07/2020

De stakende hond

Dit is wel een heel apart verhaal, want de mensen schreven me een mail met alle informatie over het “probleem” van de hond, dus er blanco ingaan ging niet meer.

De hond ging vrolijk mee wandelen en iedere keer op een andere plek, ging hij in de “staking” zoals de mevrouw het noemde en dan moesten ze vaak 30 minuten wachten voordat hij met veel moeite weer mee ging.

Ook vond hij het moeilijk om ergens voor de eerste keer mee naar binnen te gaan, zoals bv bij de ouders of dierenarts.
Ze wilden het niet opgeven maar ze waren ten einde raad.

Ook viel hij uit naar andere honden met wandelen.
Zij dachten dat het door angst kwam.

Toen heb ik iets gedaan wat ik normaal niet doe, ik heb gevraagd of ze naar mij wilden komen, dat was weer een nieuwe deur waar hij doorheen moest en konden we het “probleem” aanpakken.

Ze hadden de auto even verder op de parkeerplaats geparkeerd en na 10 meter zag ik Charlie al in de stop gaan, ik ben toen naar buiten gelopen om hen te helpen, ik heb wel een andere riem om gedaan, want Charlie liep aan een tuigje en als een hond zich dan verzet, verlies je al op voorhand.

Toen ik aan Charly via de riem vroeg of hij mee wilde, draaide hij zich om en wilde weg van mij en wat toen heel erg zichtbaar was, hij vertoonde geen tekenen van angst, geen staart tussen de benen en geen grote ogen, ook zijn oren waren ontspannen.
Toen ik dat deelde met het echtpaar, konden ze het niet geloven, maar waarom doet hij dit dan, vraagt de vrouw.

Het is hem meerdere keren gelukt, dus zal hij het weer doen als hij onzeker wordt over een bepaalde situatie.En jullie hem niet op de juiste manier door de onzekere situatie heen helpen.

Toen ik weer richting huis draaide kwam er weer verzet, het enige wat ik dan doe, is hem niet toestaan dat hij de andere kant op gaat, blijft hij rustig, ontspan ik de riem en beloon hem met mijn lage kalme stem, na 2 keer vragen en verzet, liep hij vrolijk met opgeheven hoofd mee.

Hij moest toen nog door de poort aan de zijkant van het huis, doch dat was geen probleem meer, hij zat al in de vooruit modus en liep vlekkeloos door de poort.

De mensen waren zo verbaasd dat het zo snel opgelost kon worden, dat ze het natuurlijk ook zelf wilden proberen, ook dit verliep heel goed.
We zijn nog bij de buren naar binnen geweest, ook geen probleem, het knopje was om bij Charlie en bij de baasjes.

En dan nog het uitvallen naar andere honden, zei de man kunnen we daar ook iets aan doen?
Natuurlijk doen we dat, we zijn meteen gaan wandelen, ik voorspelde al dat hij het waarschijnlijk niet meer zou doen omdat zij zich nu echt als leiders opstelden en Charlie het dan niet meer nodig zou vinden om hen te verdedigen.

We kwamen 1 hond tegen en hij reageerde niet, toen kwam een man met 2 honden die los liepen en hij gaf geen kik, en nog een hond en nog en nog een.
De man vond het ongelooflijk, we lopen al bijna 2 jaar te worstelen met dit “probleem” en nu is het binnen 30 minuten opgelost, ongelooflijk!

Als mensen niet de leiding nemen, gaan de dieren het overnemen met alle gevolgen van dien, het meest voorkomende is het uitvallen naar andere honden, maar je hebt ook dieren die ook nog staken zoals Charlie, door de gedachte dat hij het deed uit angst hadden ze medelijden met hem en stelden ze zich niet op als leider en toen deed Charlie dit om hen er op attent te maken: NEEM DE LEIDING OVER !!!!!!!

22/07/2020

Frits de “agressieve” kater

Frits was een rode kater die in het voorbij gaan heel erg fors kon uithalen met zijn klauwen en daarmee zijn baasjes en ook bezoek lelijk kon beschadigen.

Frits liet mij zien dat dit zijn tweede adres was en dat hij op de vorige plaats binnen deed plassen, dit deed hij nu niet meer, maar het uitvallen was er voor in de plaats gekomen.
Dit gedrag was pas iets van de laatste 6 maanden en de baasjes konden er niet achter komen waarom hij het deed.

Frits liet me geluiden horen van gillende kinderen, dat triggerde zijn gedrag en de eerste de beste die dan langs hem kwam, hij zat dan meestal achter een muur in een hoekje te wachten op zijn prooi, was dan de klos en die vloog hij dan vol aan op het been.

Dan gaat Frits naar beelden dat hij op het bed ligt, heerlijk te ontspannen en dan moet het vrouwtje hem zo nodig aaien, terwijl hij dat niet wil en oh ja dan grijpt hij haar arm en bijt ook.

Dan komt Frits naast me zitten, kijkt me aan en ik neem hem op de arm, op een speciale manier, zodat hij zich niet bedreigd voelt, oh zegt het vrouwtje stilletjes, dadelijk bijt hij u, want hij wordt niet graag opgetild.

Frits begint zelfs te spinnen een teken dat hij het prettig vindt.
Voor mij is dit een gevalletje niet duidelijk respecteren van de persoonlijke ruimte van Frits, goed bedoeld, maar dat kon Frits niet waarderen.

In het verleden hebben drukke kinderen hem te pas en te onpas opgetild, dit vond hij niet fijn, want de kinderen hielden hem dan heel erg vast, toen heeft hij niet gebeten, maar nu pikt hij dat niet meer en bijt wel.
Vandaar die trigger met gillende kinderen, hij is dan op zijn hoede, wil niet opgetild worden, gaat in aanvalspositie zitten en valt aan zodat men hem niet kan oppakken, ze geven hem dan de ruimte doordat ze geschrokken zijn.

Hetzelfde gebeurt op het bed, hij wil gezellig bij jullie liggen maar hoeft niet geaaid te worden, doet men dat toch, valt hij weer aan om zijn persoonlijke ruimte te claimen.

Hoe kunnen we dit oplossen, vraagt de vrouw, want het doet echt pijn als hij in je been klimt.
Dit wordt opletten voor jullie, als jullie kinderen op straat horen gillen, ben dan op je hoede, want hij zal aanvallen, blijf kalm, kijk eerst om de hoek of Frits er zit en loop niet langs, als jullie 5 minuten wachten, zal de spanning bij Frits wegebben en kunnen jullie veilig langs lopen.

We hebben toen geluiden van gillende kinderen via de telefoon laten horen, we zagen Frits van het bed springen achter de ingang van het gangetje gaan zitten, op zijn hoede, we hebben samen vertelt en 5 minuten gewacht en toen is de vrouw langs hem heen gelopen, zonder dat hij haar aanviel.

Hé hé zei de vrouw hopelijk blijft het zo, nou zei ik jullie kunnen ook met hem oefenen en 5 keer per dag de kindergeluiden laten horen, niet langs hem lopen en na verloop van tijd zullen de geluiden van kinderen een andere betekenis krijgen, namelijk met rust gelaten worden en zal het gedrag helemaal verdwijnen.

En op het bed, hoe doe ik dan?
Laat Frits gewoon liggen, lees je boek en geniet van het spinnen, wat heerlijk rustgevend is, hij zal eerst dichter bij je komen liggen, ook dan nog niet aaien, pas als hij een pootje op je arm of been legt en hij kijkt je aan kun je hem aaien, maar neem er de tijd voor, hij moet kunnen ervaren dat jullie zijn ruimte respecteren en dan zal alles goed komen.

Nog een vraag zegt het vrouwtje, u kon hem net zo goed optillen, zonder bijten, dat zou ik ook zo graag willen, hoe doe ik dat?
Oefen eerst zeker 4 weken de oefeningen van boven, dan ga je merken dat Frits contact met je zoekt, hij komt naast je zitten en kijkt je aan, dat is het teken dat het oké is om hem op te pakken, pak hem op met open handen, til hem op ter hoogte van je heup, houdt hem dan vast met 1 arm en zorg dat zijn gezicht niet naar jou toe gericht is, dan voelt hij zich niet bedreigd en zal bij je blijven.

Ik hoorde eerst niets meer en dacht misschien hebben ze het wel opgegeven, want het vertrouwen terug winnen van een dier kan lang duren, maar na 6 maanden kreeg ik een mailtje met een foto dat de vrouw Frits op haar arm heeft, zij met een big smile en Frits met slaperige tevreden ogen.
Het ging helemaal goed met Frits en zijn baasjes, hij viel niet meer aan en lag tevreden bij het vrouwtje op bed te spinnen, boven op haar benen en mauwde als hij geaaid wilde worden, wij zijn zo blij!!!! Schreef het vrouwtje, we genieten nu alleen maar van Frits en ik heb het gevoel dat hij ook van ons geniet.

17/07/2020

De opgewonden hond

Via facebook werd ik benaderd of ik kon helpen met een hond die binnen plaste?
Ja natuurlijk kan ik daar bij helpen, graag zelfs.

Afspraak gemaakt en op de bewuste dag stopte ik voor het huis en werd ik tegen gehouden om naar binnen te gaan, door?????
Ik wist alleen dat ik al in de auto moest gaan schrijven, want dat het probleem zich meteen zou openbaren als de deur open ging.

Ik heb de mensen maar even gebeld en gezegd dat ik in de auto dingen moest opschrijven vooraleer ik naar binnen kwam.

Ik wist niet om welk ras het ging, maar er liet zich meteen een uit de kluiten gewassen Boerenfox aan me zien, wit met bruine en zwarte vlekken.
Hij was zeer blij om me te zien en plaste daarom ook uit vreugde, was door het dolle heen.
Ook liet hij zien dat hij de hele dag achter de vrouw des huizes aan liep en dat zij al een paar keer bijna gevallen was omdat hij achter haar voeten ging zitten.
Dan ging hij naar het bed en daar liet hij me beelden van zichzelf en de vrouw zien, zij werd helemaal afgelikt, tot ergernis van haar man.
Als ze hem dan van het bed zette wachtte hij totdat de man sliep en sprong dan bij het vrouwtje op bed, zij sloot hem dan in de armen onder de deken.

Dit was wel genoeg en ben toen naar binnen gegaan, daar stond de boerenfox heen en weer te springen en te plassen van vreugde en opwinding.
Ik heb meteen aan de vrouw en haar man laten zien wat ik had opgeschreven, hun mond viel open en ze beaamden dat alles klopte.
En toen liet Jimmy me nog een ding zien, nl dat hij naar andere honden uit viel met wandelen.

Dat klopte ook, nou dan gaan we maar eens aan de slag zei ik, hoezo zei de vrouw, het probleem ligt toch bij de hond.

Dat klopte gedeeltelijk, hij had zichzelf aangewend om te plassen van opwinding, maar de mensen veroorzaakten de opwinding door bij binnenkomst hem heel opgewonden tegemoet te treden, hij nam hun opwinding over en plaste dan. Zeg maar wat ik moet doen zei de man, zodat het stopt.
Ik adviseerde om bij binnenkomst de hond maar vooral zijn gedrag volledig te negeren, zelf heel rustig zijn en pas aandacht geven als Jimmy rustig was.

De man ging naar buiten en kwam na 5 minuten weer binnen, hij liep heel kordaat naar de keuken en negeerde het gedrag volledig, hij was zelfs zo koelbloedig en vroeg aan mij of ik koffie wilde, hij had het helemaal begrepen, praten tegen mekaar maar niet tegen de hond.

Je zag aan Jimmy dat hij niet wist wat hij moest doen, hij liep heen en weer en ging tenslotte voor de voeten van de vrouw zitten, daar zat het tweede probleem, hij ging bij de vrouw zitten want die hielp hem altijd, nu moest ze van mij hem uit haar persoonlijke ruimte sturen, ze begreep waarom en na een paar keer zacht weg sturen, werd ze assertiever en stuurde hem resoluut weg naar de mand!!!
En wat deed Jimmy? Hij ging naar de mand en wat de mensen nog niet opgemerkt hadden was, dat Jimmy niet had geplast, toen ik het benoemde ging de vrouw kijken en ja inderdaad, geen plas.

Maar zegt de vrouw, mag ik hem dan nooit meer aaien? Jawel hoor, je mag hem nu op een kalme manier gaan belonen voor zijn goede gedrag, dus geen opgewonden stemmetje, gewoon rustig, goed zo Jimmy, wat ben je lief. Aaien als hij kalm was.
Ook dit gebeurde zonder te plassen, super toch!!!!!

En nu het likken zegt de man, wat kunnen we daar aan doen?
Jimmy deed de vrouw onder de deken helemaal aflikken, dus adviseerde ik dat ze hem op de deken bij zich nam en meteen als hij wou likken, ferm nee zeggen en dan blijven aankijken totdat hij weg keek.
Ook zou het fijn zijn als de hond niet in bed zou slapen, hoe kunnen we dat regelen?

Als jullie een mand of bench op de slaapkamer zetten en hem dan na even op het bed gelegen te hebben bij de vrouw (wilde zij zo graag) in de mand of bench leggen en dan zeer consequent doorzetten dat hij daar bleef.
Ook dit hebben we samen op de slaapkamer geoefend en na 20 minuten gaf Jimmy het op en ging opgekruld in de mand liggen, mag ik hem wel een deken opleggen zegt de vrouw, anders krijgt hij het koud omdat hij gewend is om onder de deken te slapen, ja hoor, maar hij moet in de mand blijven.

Dan het volgen in huis, dit doen ze meestal omdat ze geen rust kunnen vinden in zichzelf, ze gebruiken de mens dan als rustmiddel, want zo gauw als de vrouw ging zitten sprong hij op schoot en ging hij slapen, net zoals onder de dekens op het bed.
Ook hier was er consequent optreden vereist en vooral niet zielig vinden, want wat is er zieliger dan een dier wat de rust niet in zichzelf kan vinden.

Hij mocht van nu af aan niet meer ongevraagd op schoot springen en de vrouw moest hem naar de mand sturen als hij achter haar aan liep, ze stuurde hem naar de mand, af/zit en blijf als commando en ja hoor hij bleef liggen, na een diepe zucht en ging slapen.
De vrouw is toen expres gaan rondlopen om te kijken of hij weer op stond, op 1 keer na, hij hief zijn hoofd omhoog en wilde opstaan, zei het vrouwtje meteen, blijf en ja hoor hij bleef.

Ik heb toen geadviseerd om dit 14 dagen te oefenen en dat ik dan terugkwam om met hem te gaan wandelen, maar het kan goed zijn dat het zich vanzelf oplost omdat hij niet meer de behoefte zal hebben om zijn vrouwtje te verdedigen.

Na 2 weken belde de man op en zei dat het super ging, hij had nog maar 1 keer binnen geplast, maar toen was het kleinkind op bezoek en was iedereen opgewonden, we hebben hem toen ook niet gestraft, want we wisten waar het door kwam.

Het slapen in de mand was nog wel even doorbijten geweest, want ook nu wachtte Jimmy totdat de man sliep en stond dan op, maar de vrouw heeft hem 9 keer moeten terug sturen en toen ging hij uit zichzelf slapen.

En wat nog meer goed was, het volgen in huis was weg, hij kon nu uren slapen, net alsof hij de slaap aan het inhalen is, zei de man.
En de afspraak voor het wandelen hoefde niet meer, want hij viel niet meer uit naar andere honden en hij had zelfs al een paar keer met de hond van de buren op het veld gespeeld.

Jimmy kon eindelijk gewoon hond zijn en niet de beschermer en volger van de vrouw, hij oogt veel contenter zei de man!!!!!

13/07/2020

Nu eens geen speciaal verhaal van een ander, maar van bij ons thuis, de pauwhen wilde zo graag broeden en toen heeft mijn man bevruchte ganzeneieren in haar nest gelegd en zie: het lijkt wel het verhaal van het lelijke eendje, echter de pauwhen heeft 3 ganzenkinderen uitgebroed. Zo lief om te zien.