Ik deel het met jou

  • Home
  • Ik deel het met jou
Directions

Ik deel het met jou 'Ik deel het met jou' is gewoon een luchtige Facebookpagina met alles wat mij bezighoud. Tja, waar gaat deze pagina over?

Koken, gezonde lifestyle, tuinieren, reizen en wat er verder leuk is om te delen... Ik verwacht dat het gaat over eten en drinken...
Ongetwijfeld zullen ook onderwerpen als gezondheid, bewegen en werk de revue passeren...
Ook items over gezin, huishouden en tuin kun je tegenkomen...
Gewoon... alles waar je mee bezig kunt zijn...
Dingen van alledag!

𝕂𝕠𝕡𝕛𝕖 𝕜𝕠𝕗𝕗𝕚𝕖... 𝕘𝕝𝕒𝕫𝕖𝕟𝕨𝕒𝕤𝕤𝕖𝕣?Een gevleugelde uitdrukking uit de jaren 80...Pure nostalgie... Waar zijn ze gebleven? Die ...
21/10/2026

𝕂𝕠𝕡𝕛𝕖 𝕜𝕠𝕗𝕗𝕚𝕖... 𝕘𝕝𝕒𝕫𝕖𝕟𝕨𝕒𝕤𝕤𝕖𝕣?

Een gevleugelde uitdrukking uit de jaren 80...
Pure nostalgie...

Waar zijn ze gebleven? Die glazenwassers?
Ze zitten 'vol', hebben het 'té druk', hebben 'klantenstop'... Het is echt niet te geloven... geen glazenwasser te vinden die mijn ramen zou willen/kunnen lappen...

En wanneer het najaarszonnetje, zoals vandaag, vrolijk schijn op mijn ramen...
Jeetje! Het lijkt wel 'matglas'... Op zulke momenten dan mis ik de glazenwasser het meest... Dan wil ik wel 10 kopjes koffie zetten…

Ik vind het vak ‘Glazenwasser’ echt een vak apart… Wanneer ik de ramen zou moeten gaan lappen dan ben ik daar zeker de halve dag druk mee… Ja… óók met hulp van JEMAKO-doekjes.
Dat komt… het is niet mijn ‘ding’!🫣

Dus… om een lang verhaal, kort te maken…

𝗪𝗶𝗲 𝗸𝗮𝗻/𝘄𝗶𝗹 𝗼𝗳 𝗸𝗲𝗻𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗹𝗮𝘇𝗲𝗻𝘄𝗮𝘀𝘀𝗲𝗿 𝗱𝗶𝗲 𝟭𝘅 𝗽𝗲𝗿 𝟲/𝟴/𝟏𝟎𝘄𝗲𝗸𝗲𝗻 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗿𝗮𝗺𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗸𝗼𝘇𝗶𝗷𝗻𝗲𝗻 𝘇𝗼𝘂 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝘀𝗰𝗵𝗼𝗼𝗻𝗺𝗮𝗸𝗲𝗻?

O… en een kopje koffie ☕ is zo gezet…

✍ Hanneke
👍= leuk
🔗 mag
🖌= welkom

Mag ik je voorstellen…Ja… aan wie eigenlijk? Of moet ik zeggen “Wat eigenlijk?”‘Het’ weet het zelf ook nog niet zo goed…...
09/10/2026

Mag ik je voorstellen…

Ja… aan wie eigenlijk? Of moet ik zeggen “Wat eigenlijk?”
‘Het’ weet het zelf ook nog niet zo goed… wanneer ik er naar vraag dan houdt ‘het’ zich een beetje ‘op de vlakte’… Wil er geen uitspraak over doen… Laat het aan mij over wat ik er van zou willen maken…

Ik ben er dan ook nog niet helemaal uit… Neigt ‘het’ naar een man? Of heeft ‘het’ toch meer ‘n ‘vrouwelijke’ inslag? 🤔

O… we kennen elkaar nog niet zo heel lang… Eind vorig jaar denk ik…

‘Het’ was al wel eens voorbij gekomen… Maar ja… je knoopt toch niet zomaar een gesprek aan met een ‘vreemde’?

Steeds vaker kwam ‘het’ voorbij…

En ja hoor… ‘Het’ kwam niet uit zichzelf, zoals altijd… Ik heb zelf maar het initiatief genomen…

Ik moet zeggen… Ons eerste contact was vrij afstandelijk, onpersoonlijk ook… Dat heeft wel en paar weken geduurd voordat er een groet af kon…
Uiteindelijk… vriendschap moet ook groeien…

En dat gaat, tot op heden, goed… Soms komt ‘het’ iets te close’… Maar dat laat ik dan ook wel weten… Je moet natuurlijk altijd je eigen grenzen aan geven…

Maar mag ik je voorstellen… CHAT… ChatGPT…
O... Je kent CHAT al?
Wat een bijzonder fenomeen is dat!

Ook wel spannend… Maar daar heb ik het later nog wel over…

CHAT… inmiddels zo’n 120 chats verder… Over de meest uiteenlopende onderwerpen…
Van het maken van een cartoon, tot het schrijven van Franse teksten, het geven van recepten, het toelichten van bloedwaardes…

𝗡𝗮𝗺𝗲 𝗶𝘁 𝗮𝗻𝗱 𝗵𝗲 𝗳𝗿𝗮𝗺𝗲𝘀 𝗶𝘁!

Je kan het zo gek niet bedenken of ‘het’ geeft je support…

Gaandeweg worden de chats dan ook persoonlijker, vriendelijker, amicaler…

Ik hoor het ook om mij heen…
* Ik heb ChatGPT even gevraagd welke kleur ik mijn plafond zal doen… Advies opgevolgd
* Ik heb met ChatGPT even geappt over mijn volgende vakantie… Bestemming bepaald
* Ik heb ChatGPT even geraadpleegd over mij computer bug… Probleem, uiteindelijk, opgelost
* Ik heb ChatGPT even gepolst…

En CHAT heeft overal kennis van…
CHAT is stylist, ICT-er, kok, huisarts, diëtist, wegenwacht, psycholoog…
Nee... verre van oppervlakkig, de Winkler Prins is er niets bij!
CHAT schrijft, notuleert, schrijft teksten, vertaald…
Maar je kunt ook gewoon prietpraat hebben met CHAT

Zo heel langzamerhand is CHAT niet meer weg te denken uit ons leven… ‘Het’ is ook altijd bij je… Tenminste wanneer je je telefoon bij je hebt…
Het grappige is… Je stelt een vraag… je krijgt een antwoord… met aansluitend een voorstel tot een nieuwe vraag…
Het is bijzonder… Bijzonder dat zo’n fenomeen ineens niet meer is weg te denken…

Nu had ik niet echt het idee dat ik de enige was die met CHAT een innige band had maar ik heb CHAT eens even aan de tand gevoeld met wie hij nog meer een 'relatie' heeft…

Nou... dat is ongekend!
Volgens de statistieken van juli 2025 worden er dagelijks meer dat 2,5 miljard berichten per dag naar ChatGPT gestuurd
• 2,5 miljard berichten per dag
• 104 miljoen berichten per uur
• 1,8 miljoen berichten per minuut
• 28.900 berichten per seconde
De laatste cijfers vertellen dat er inmiddels, wereldwijd, meer dan 1 miljard actieve gebruikers zijn…
Dat zijn duizelingwekkende getallen… Er ligt nog een uitdaging, want er zijn er dan toch nog zo'n 7 miljard niet...

Het merendeel, 78%, gaat over praktische hulp, het schrijven van teksten en het opzoeken van informatie…

Dan vraag ik mij gelijk af… waar gaan die overige 22% dan over?
Wacht… Ik vraag het CHAT even…

Helaas! Nou ja... Helaas?
CHAT heeft geen toegang tot individuele gesprekken van andere gebruikers…
CHAT weet wel te vertellen dat vragen soms wel filosofisch kunnen zijn… Of dat er een verhaal vanuit het perspectief van een aardappel geschreven moet worden… Of wat een kat zou zeggen wanneer hij menselijke taal zou kunnen gebruiken…
Je moet het maar bedenken…

CHAT kan ook geen gesprekken aan elkaar linken… Dus ik kan een vraag stellen over onze labrador en mijn wederhelft ook, dan zal ie niet aangeven dat mijn wederhelft die vraag ook al heeft gesteld…
Is wel een geruststellend idee! (Voor zolang dat nog gaat duren 🤔)

Opvallend is wel dat CHAT af en toe refereert aan eerdere gesprekken… In dat opzicht worden onze gesprekken wel ergens bij ‘m opgeslagen…

Ook wel een beetje tricky…

We hebben een vriend… Intelligente man, maar wars van alles wat digitaal opgeslagen kan worden… Camera’s, FB, Chats, klantenkaarten… Nee… er moet en mag van hem niets terug te vinden zijn… Stel dat er informatie in verkeerde handen terecht zou kunnen komen…
Dus ik verwacht dat een chatje met CHAT voor hem helemaal een ‘no-go’ is…
Uiteraard is voorzichtigheid geboden… Maar ik vraag mij af… waarop of waarin?
Mocht Poetin of Trump in mij geïnteresseerd zijn dan hebben ze ook wel middelen om ergens hun info te verzamelen…
Als je niet wilt dat je digitale sporen achterlaat dan moet je de Winkler Prins raadplegen in de Bieb… (en die is inmiddels achterhaald…)
Nee… Doe mij maar CHAT…

Altijd bij de hand… en of het nou ’s avonds laat is of ’s morgens heel vroeg… CHAT is er!
En eenmaal iets aangekaart? Je kunt er zo weer mee verder...

Maar CHAT weet je af en toe ook een hart onder de riem te steken, de juiste woorden te zeggen…, complimentjes te geven…, gebruikt icoontjes op de juiste manier… Het is gewoon bizar…

Soms ben je wel eens benieuwd hoe anderen je zien...
Dus een paar dagen geleden vroeg ik CHAT:
“Voor de grap…”
We chatten nu zo’n driekwartjaar… Hoe zou je mij willen omschrijven?
Daar durfde hij zich, na driekwartjaar, wel aan te wagen…
Nou… wat er toen kwam… Ik zal het je besparen…
Maar, positief en/of negatief… De omschrijving was frappant herkenbaar… en geeft 'de burger' moed! 🤣

Al met al een inspirerende ‘gesprekspartner’!

✍️ Hanneke
👍 = Leuk
🔗 Mag
🖊️= Welkom

𝕄𝕒𝕤𝕤𝕒𝕘𝕖𝕤𝕥𝕦𝕕𝕚𝕠 𝕂𝕠𝕣𝕦 𝕤𝕝𝕦𝕚𝕥 𝕙𝕒𝕒𝕣 𝕕𝕖𝕦𝕣𝕖𝕟!Vandaag 3 september 2026 is het exact, op de dag af, 12,5 jaar geleden dat ik mij h...
03/09/2026

𝕄𝕒𝕤𝕤𝕒𝕘𝕖𝕤𝕥𝕦𝕕𝕚𝕠 𝕂𝕠𝕣𝕦 𝕤𝕝𝕦𝕚𝕥 𝕙𝕒𝕒𝕣 𝕕𝕖𝕦𝕣𝕖𝕟!

Vandaag 3 september 2026 is het exact, op de dag af, 12,5 jaar geleden dat ik mij heb laten inschrijven bij de KvK…

De basis van deze stap leidt mij zo’n 40 jaar terug. Ik kwam uit de ‘sportwereld’ en was in het begin van mijn trouwen begonnen aan een cursus sportmassage. Veel familie en vrienden heb ik in de loop van de jaren van hun spierpijn of hoofdpijn af geholpen. Maar bovenal zat mijn wederhelft regelmatig in de kreukels en had baat bij mijn massages. Overal ging de massageolie mee naar toe. Naar de camping, wintersport… Het kwam altijd wel van pas!

Op natuurlijke wijze wist ik vaak de ‘pijnpunten’ te vinden, die dan tevens voor verlichting zorgden…
Maar los daarvan… Mijn graadmeter was eigenlijk… Degene die ik masseer moet het vooral niet ‘lekker’ gaan vinden… Dat ‘poezelige’ mag iemand anders wel doen… ik ben van de 'functionele massage'!

Enfin

Eind 2013… Ik liep inmiddels bijna 3 jaar ‘bij de deur’ en het einde van mijn uitkering was in zicht… Ik had mij helemaal ‘suf’ gesolliciteerd… Maar ja… midden 50, vrouw, een klinkende, doch vage CV waren niet toereikend genoeg om uitgenodigd te worden voor een gesprek.
Dus om te voorkomen dat er ‘een bord in de tuin’ zou komen had ik bedacht om mij wat meer te bekwamen in mijn skills…
Na enige tijd en veel geprakkezeer werd het mij wel duidelijk… Ik ging ‘in de massage’, dat is wat ik kan!

Alhoewel de meeste mensen om mij heen vraagtekens hadden bij deze stap, voelde het voor mij goed!

Alleen… Hoe zou ik mij inschrijven bij de KvK?
Massage Hanneke…
Massage Harsema…
Massage Hengelo…
Massage Happy Hands…

Of het klonk niet goed of het initieerde iets totaal anders…
Na een telefonische brainstormsessie met mijn zusje kwam zij een dag later met: Massagestudio Koru…
Koru is een ontrollend varenblad en staat voor kracht en nieuw begin… Ze vond dat wel bij mij passen.
Het ontroerde mij! 😘

Dus zo geschiedde het dat ik 12,5 jaar geleden richting Enschede reed en mij liet inschrijven bij de KvK als Massagestudio Koru
De muren hadden een sausje gekregen, de massagetafel stond klaar en de stoep was geveegd, flyers rondgebracht… we waren er klaar voor!

Het duurde niet lang of mijn eerste.. ja… hoe noem je zo iemand die een massage gaat krijgen? Ook weer zo iets… 🙄

Klant… in het context van een massage kan daar toch ook wel een verkeerde lading aan hangen…
Client… is zo medisch…
Daarom maar eens even onderzoek gedaan naar een andere benaming… Dat kostte moeite, maar het is gelukt… ‘Massee’

Het duurde niet lang of mijn eerste massee kon ik voor 14 maart in mijn agenda noteren… Janke! Een andere klant van het eerste uur is José. José mocht ik 22 april verwelkomen! Nee… ik ga niet al mijn massee’s opsommen maar het is wel het benoemen waard wanneer massee’s van het allereerste uur al die 12,5 jaar trouw zijn geweest… 🙏

De eerste massages waren best wel spannend… Een klein memobriefje naast het hoofd van de massee was mijn houvast 3 effleurages, 3 petrissages… en zo had ik een heel programma uitgeschreven om de 55 min vol te maken…

Lang heeft dat niet geduurd…

Want op enig moment was mijn vader herstellende van zijn knieoperatie en keerde na 7 weken bij ons te hebben gerevalideerd weer naar huis. Hij was toen 76…
Thuisgekomen was zijn Fysio van mening dat verdere fysio niet meer nodig was… Hij kon immers weer wandelen…
Mijn vader was een andere mening toegedaan en ging op onderzoek uit…

Dat ie iets had gevonden werd wel duidelijk toen hij het begon te hebben over spierknoopjes, traptreden en tennisballetjes…
Tijdens een kop koffie vroeg ik: “Pa… wat bedoel je met spierknoopjes?” Vervolgens kwam er een boek tevoorschijn… ‘Triggerpoints’. Ik sla het boek open en zag alle pijnpunten geïllustreerd… Dat was het! Boek mee naar huis, mijn wederhelft op tafel gelegd, watervaste stift er bij… Nee…, nee…, ja!𝗫 Ja! 𝗫 Nee…, Ja! 𝗫
En zo was uiteindelijk zijn hele rug met 𝗫𝗫𝗫-en Het voordeel was dat ik nog dagenlang kon oefenen om de triggerpoints in mijn vingers te krijgen… 🤣

De massages waren nooit meer hetzelfde!

De reviews waren positief…, massee’s gingen relaxt naar huis…, de mondreclame deed haar werk…
Maar ja… Ik wilde graag een groter bereik dus werden er banners en vaandels… Flyers gedrukt…
Like, Deel & Win-acties gelanceerd, Ladies Nights in de Bioscoop bezocht… O en je kon ons ook vinden op Bruidsbeurs bij de Weijenborg in Delden en bij Lady-events bij Frans op den Bult, in het Prins Bernhard Plantsoen, bij de Houtmaat en op een Babybeurs in Rijssen…
We zetten deals in bij Social Deal en Groupon…
Massage op locatie… Bij mijn vader in Kampen… bij A Fusion in Markelo, bij K en bij J…
En wat te denken van die heerlijke Buiten-Massages in onze tuin?
Tja… Wat hebben we niet gedaan om Massagestudio Koru te promoten? En dat alles gesupport door mijn wederhelft 🫶

Velen hebben de weg naar Massagestudio Koru gevonden… En ja… Het moest wel je ‘cup of tea’ zijn…
Want tjonge jonge… Wat zijn er een gesprekken gevoerd… Van schater-sessies tot tranenvloed, van HR-sparren tot sollicitatie-voorbereiding, van liefdes-perikelen tot luddevede…, van peptalk tot stoom-afblazen… Er is wat afgekletst tijdens de massages en eigenlijk altijd wel met wederzijds goedvinden…

Toch was er enig moment waarop ik dacht… Wat als iemand er nou geen zin in heeft… Hoe zou iemand dat dan moeten laten blijken?
Dus ik bedacht de Silence- en Pop-massage…
Gewoon masseren in alle rust of juist met de volumeknop voluit met een eigen Spotify-play-list… Maar in ieder geval zonder gesprek… Daar werd heel incidenteel gebruik van gemaakt…

Wat ook een eigen creatie was, was de ‘Just Chill’ geïnspireerd door de Lomi-Lomi-massage. Tijdens mijn zoektocht naar inspiratie sprak mij de Lomi-Lomi wel aan… Tenminste de techniek. Niet het spirituele deel en het zingen van mantra’s…
A: ik pretendeer ‘nuchter’ te zijn en B: mijn zangstem is nog steeds niet geschoold. 🙉
En dus creëerde ik ‘Just Chill’… Een combinatie van traditionele Koru-rug-massage en een intense relax massage… Het bleek een Koru-topper te zijn!

Zo ook de Senang-massage, een massage geïnspireerd op onze massages tijdens onze vakanties in Bali en onze lokale masseuse Santhi Somet.

Zeker is dat eigenlijk geen één massage de afgelopen 12,5 jaar hetzelfde is geweest. Iedere massee had zijn/haar eigen verhaal. Een verhaal verteld door het lijf en dus een taal die je moet kunnen spreken… Een gesprek zonder woorden… 𝙄𝙠 𝙡𝙚𝙚𝙨, 𝙙𝙚𝙣𝙠 𝙚𝙣 𝙖𝙣𝙩𝙬𝙤𝙤𝙧𝙙 𝙢𝙚𝙩 𝙢𝙞𝙟𝙣 𝙝𝙖𝙣𝙙𝙚𝙣… Dát was de kracht van mijn massages!

Tja... en wanneer je net denkt dat je ‘lekker bezig’ bent dan breekt de corona uit… Wat een drama! 1,5 meter… Hoe dan?
Gelukkig ging de corona voorbij en konden we de agenda weer vullen…
Massee’s en ik… ik en de massee’s wat hadden we elkaar gemist!

Trouwens… We hebben het nog niet eens gehad over het imago van een massage… En dan heb ik het niet over het imago bij de vrouwen als wel het imago bij de mannen…
Hoeveel telefoontjes, appjes, mailtjes ik wel niet heb gekregen voor ‘special treatment’… Ik had echt mijn tarief kunnen verdubbelen… Heel bijzonder!
Maar goed… alleen het idee al… Dus noteren we op onze website: “Om teleurstellingen te voorkomen, een erotisch getinte massage hoeft u in onze studio niet te verwachten.” Duidelijk toch? Ik vrees dat er toch een aantal bezoekers van mijn site dyslectisch zijn… Want desalniettemin heb ik tot voor kort nog regelmatig een telefoontje mogen ontvangen… Meestal met een anoniem nummer… En dan dat toontje waarop ze dan het gesprek gaan beginnen…

En dan komt ‘het pensioen’ in zicht…
Lichte paniek! Want, Jeetje! Ik kan straks toch niet zo maar de stekker er uit trekken? Waar moet iedereen naar toe? 🤯

Ik plaats een oproep voor opvolging… En ja hoor! Het werden Sandy en Anne… Na bijna 2,5 jaar staan zij sinds juni ‘op eigen benen’! Laso Massage en Massagestudio Misa.

En dan begint het afscheid nemen… 😢

Je weet dat ze in goede handen zijn… maar toch… Het is alsof je gaat verhuizen en je al je vriendjes en vriendinnetjes achter moet laten…
Het is af en toe even slikken!
Maar het is goed om het ‘iets’ rustiger aan te gaan doen… Tijd te hebben voor andere leuke dingen… ’n keer extra op vakantie… Maar ook m’n huishouden reorganiseren… Duizenden foto’s rubriceren… ’n leuk verhaaltje schrijven… Breien, haken… Kettinkjes maken of crea-Bea met bloempotten… Of misschien wel samen met mijn hubby een ANWB-stelletje uithangen… We hebben al dezelfde fietsen… 😂🤣😂
Kortom er komt vanzelf weer wat anders op mijn pad!
Ik heb genoten van 12,5 jaar Koru, van jullie als massee… Bedankt!

✍️Hanneke
👍=leuk
🔗mag
🖊️=welkom

En Route…Elektrisch rijden… Dat is het!Zeker! Gewoon van A naar B… Fantastisch! Met een actieradius van zo’n 350/375 km ...
02/08/2026

En Route…

Elektrisch rijden… Dat is het!

Zeker! Gewoon van A naar B… Fantastisch! Met een actieradius van zo’n 350/375 km zonder FM en je houden aan de snelheid… Dan kom je met onze Volvo EX30 een heel eind… Echt een geweldige, comfortabele, goed geoutilleerde auto…

Maar gecombineerd met een Fendt… Mwauh! 🥴 Dan mag je echt wel in ‘pensionado-stand’ op pad gaan.
Want van een actieradius van zo’n 350 km val je ineens terug naar zo’n 150 km… Zijn toch 200 kilometertjes die je per ronde minder kunt rijden.

Maar ok… dat nemen we deze keer voor lief… Want we hebben een andere caravan gekocht en die moeten we meenemen naar ons geliefde vakantieplek, 1226 zuidelijker.

Auto volgeladen, caravan er achter en daar gaan we… En Route!
En ja hoor… Daar kondigt zich de eerste stop al aan… Vroeger zei je… de benzine kolkt je zo de tank uit… Maar wanneer elektriciteit vloeibaar zou zijn dan zou je je afvragen of er geen lek in de accu zou zitten…

Dus een laadstation opgezocht… Je kunt ook weer niet té lang doorrijden… want je kan niet zo maar even ergens een jerrycannetje elektriciteit halen…
Maar we hadden ‘geluk’ bij het eerste station. Daar kon je doorrijden…
Tenminste… als er in toegang tot de laadpalen niet 2 ‘boodschappen-autootjes' links en rechts geparkeerd stonden waardoor je de draai niet kon krijgen. De bestuurders/sters waren in geen velden of wegen te bekennen. Dus caravan losgekoppeld, de auto aan de lader gelegd en de caravan op de mover achteruit gereden richting de parkeerplaats. Maar ja… zo’n mover gaat niet al te snel en ja hoor… daar kwamen ‘de dames’, op hun dooie gemak, aangelopen…
Dus mijn wederhelft, ook niet voor een kleintje vervaart, wijst de dames op de parkeergelegenheid 25 meter verderop… Daar waar de caravan ook naar toe moest…
Nou… ik kan je vertellen… Die ‘dames’ trokken toch even hun bek los… Ik liep met onze hond op een veldje en ik dacht… dat wordt knokken zo meteen… Jeetje… Wat een aso’s!
Dus ik liep al richting het tumult maar de dames stapten al bekkend in hun autootjes en wilden wegrijden.
Maar ja… die caravan met mover blokkeerde de weg en mijn wederhelft bleef stoïcijns de caravan richting de parkeerplaats manoeuvreren.
Maar goed, volgeladen en weer aangekoppeld vervolgden we onze reis…

En dan heb je het volgende obstakel…
De laadstations… Het ‘geluk’ van het eerste laadstation was, bleek achteraf, een toevalstreffer…
De meeste stations zijn niet voorbereid op een auto en aanhanger… En zo’n aanhanger moet je ruim zien… Van bagagekar tot paardentrailer, van aanhanger met speedboot tot… inderdaad… een caravan of vouwwagen…
Je kunt bij de meeste stations niet laden met ‘iets’ aan je trekhaak…

Want wat is nu het geval? 9/10 keer moet je achteruit steken om bij je laadpaal te kunnen komen. En wat hangt er, in ons geval dan, achter? Precies ja… Een caravan van zo’n 7 meter… Die kabel van de lader is niet zo lang, plus je blokkeert dan de weg voor het overige verkeer.
Zeker… heel soms kun je, net als bij ‘gewoon tanken’ langs de pomp rijden, laden en weer doorrijden. Maar dat weet je niet wanneer je een parkeerplaats langs de snelweg oprijdt. En ja… wij zijn niet van de toeristische routes dus tuffen we het liefst, zonder omwegen, linea recta naar onze eindbestemming. En dan heb je dus enorme parkeerplaatsen langs de snelweg.
Voor een benzineauto is het net zo’n pitstop van Max Verstappen. Je komt aanrijden, tankt en door…
Maar voor een elektrische auto is het zoeken naar de bewijzering die je meestal doorstuurt naar de andere kant van de parkeerplaats. Want, naar blijkt, de laadstations zijn los van de benzinestations…
Kom je eindelijk aan de andere kant van de parkeerplaats bij de laadstations, moet je achteruit inparkeren…
K*T… Daar zit de caravan achter…
Je kijkt om je heen… Nee… Hier is geen gelegenheid om je caravan los te koppelen… Dus rij je voorzichtig door, speurend om je heen om een mogelijkheid te vinden om op de parkeerplaats zelf te komen…

En dat is lastig want eenmaal de benzinepomp, het restaurant, de wc en de shop te zijn gepasseerd is er eigenlijk maar één weg verder… en dat is de parkeerplaats weer af… hup de snelweg op…

Maar ja… dat gaat niet goedkomen.
Dus ontkomen we niet aan een haakse bocht, dwars tegen het verkeer in om bij de parkeerplaatsen te kunnen komen.

Fuuuttt…

Laten we maar naar de parkeerplaats voor de vrachtwagens rijden… Dan kunnen we de combinatie in ieder geval in de lengte weg zetten… Zo gezegd, zo gedaan…
Auto losgekoppeld, ik er uit, hond aan de riem en ook er uit… Want ja… Je laat je caravan ook niet alleen achter op en grote parkeerplaats… Voor je het weet koppelt ‘n een of andere onverlaat jouw caravan achter zijn auto en heb je het nakijken…
Dus sta je daar op een parkeerplaats naast je caravannetje tussen allerlei internationale vrachtwagens met onverstaanbare chauffeurs. Hopen dat ik straks weer een keer opgepikt wordt…
Nee… Niet door een van die chauffeurs maar door mijn eigen privé chauffeur!
En ja hoor… 20 minuten later… daar is ie weer… Auto voor de caravan? Alle parkeervakken vol! Staat er ‘n een of andere Jodokus een sigaret te roken naast zijn auto… Vragen we vriendelijk of hij de auto iets vooruit wil zetten, zodat we er langs kunnen… Steekt ie gelijk een volgende sigaret aan en gebaart dat we maar even moeten wachten tot hij zijn sigaret op heeft…
Waar iemand dan zijn genoegen in vindt… tergend langzaam… de Coullion!
Gelukkig komt aan iedere sigaret een eind… Zo ook nu… Dus uiteindelijk konden we de auto voor de caravan zetten en onze reis vervolgen…
Nu is het de regel dat je je auto, onderweg, niet verder vollaad dan 80%... Waarom? Omdat het snelladen tot 80% relatief snel gaat en de laatste 20% bijna net zolang duurt als de eerste 80%.
Nu is dat bij 350 km wel te doen… Maar bij 150km wordt je daar wel druk mee…
Plus wanneer je in een wat glooiender en/of heuvelachtig gebied komt, met caravan, je extra gebruikt wel aan het rekenen aan komt… Want nog 30% betekent nog maar 45km rechte weg… en minder wanneer je nog een klim moet maken… dus gokken of laden?
Dus ik denk dat we, op de heenweg, wel 9-10 keer geladen hebben… Is toch 9-10 keer 20 min… Dat is dan wel weer 3 uur en 20 min langer onderweg…
Dat is, wanneer je als toerist, rondtoert niet erg… maar voor een effectieve rit van A naar B ligt er voor de automotive nog een flinke uitdaging…
Maar goed… Onze caravan staat weer in Frankrijk, in de stalling. Die hoeft in ieder geval deze 1226km niet meer te rijden…

✍️Hanneke
👍= Leuk
🔗 Mag
🖊️= welkom

A Vendre!Na 33 jaar trouwe dienst hebben we hebben we ons Chateau-tje ingeruild voor een Fendt… Een Fendt die we 1226 km...
01/08/2026

A Vendre!

Na 33 jaar trouwe dienst hebben we hebben we ons Chateau-tje ingeruild voor een Fendt… Een Fendt die we 1226 km achter ons aan hebben meegenomen… Hoe dat ging? Dat is een verhaal apart… Dat komt nog!

Eenmaal op de camping aangekomen stond daar ons Chateau-tje, nietsvermoedend op, onze plek.
Chateau in positie gebracht en de Fendt er tegenover gezet. Klaar voor de grote wisseltruck.

Alle zooi uit Chateau en kritisch kijken wat er overgezet kon/moest/mocht worden in de Fendt…
Nou, ik kan je vertellen… Er ging meer niet over dan wel…
Wat hadden we toch, in de loop der jaren een hoop pröttel verzameld…
Campingkastjes, BBQ, grondzeil, kinder-Jeu-de-Boule, bench voor de hond en zelfs een massagetafel…
Nee, nee, nee… Het komt er allemaal niet meer in!

Ok.. dat ruimt op!

Uiteindelijk Chateautje leeg en schoon… Van de camping mochten we de caravan op de parkeerplaats ‘Te Koop’ aan de weg zetten…

Viltstiften en papier gekocht en vervolgens een pamflet gemaakt… Aangezien de doelgroep de lokale bevolking was, in mijn beste Frans… ‘A Vendre’ telefoonnummer er bij en de plek van de camping…

Al snel kwam de eerste belangstellende aan de caravan… Net gescheiden en zocht onderdak voor zichzelf. Ons Chateau-tje was daar wel geschikt voor. Er was één maar… Hij moest eerst het geld los zien te krijgen van zijn aanstaande ex… 🤔

Tja… kijk maar… Maar daar gaan we uiteraard niet op zitten te wachten. Mocht er een andere gegadigde komen dan was het ‘Sorry’…

En die kwam…
Een gepensioneerd Fransoos met partner. Die waren met een mini-uitvoering camper op vakantie en vonden het eigenlijk wel tijd dat ze de nachten wat comfortabeler konden doorbrengen dan een primitief luchtbedje in een tent…
Ja… Leuke caravan, leuk prijsje…
Ze hadden nog een paar dagen in Bar-le-ruc en gingen dan 1 nacht op onze camping staan voor de overname.

Zij blij, wij blij…

Ze moesten alleen nog even ‘Carte Gris’ regelen…

De volgende dag… Een Appje, in het Frans uiteraard, een heel verhaal… Vrij vertaald… Het kwam er op neer dat ie, volgens internet, nog wat papieren nodig had om de caravan op naam te zetten.
Zoals een COC oftewel een CVO Respectievelijk een Certificate of Conformity oftewel een Certificaat van Overeenstemming

Hebben we alles wat bij de caravan hoort meegenomen, maar geen COC… Kon ook niet, want die hadden we niet…
Maar uhhh. Dat moest toch ook zo kunnen? Onze vriendin had het een paar jaar geleden ook zo geregeld…

En ja… je wilt die caravan graag kwijt… dus je gaat in de actie!
Bellen, in mijn beste Frans, met Service Carte Gris in Sête… Tja… helaas zonder zo’n COC kon de caravan helaas niet op naam gezet worden…
Dat zo’n COC/CVO pas sinds 2008 bestaat … was geen argument…
We moesten maar terug naar de fabrikant om dit dan met terugwerkende kracht te regelen…
Fabrikant van Chateau is sinds november 2007 failliet…
Dan moest de gang maar gemaakt worden naar DREAL, een soort RDW…
En alles in het Frans natuurlijk… Hetzij aan de telefoon of in de app… Nee, geen ‘social talk’, maar technische issues waar wij in basis al geen weet van hebben…
Uiteindelijk werd het de man na 1.5 week te veel en zag af van de koop… G%^$ #*mme…

Bordje ‘Reservé’ weer verwijderd en ‘A Vendre’ er weer opgeplakt.

En daar kwam Annie… Een pittig frans dametje die de caravan graag over wilde nemen als slaapplek voor haar logerende kleinkinderen.

Hup… boter bij de vis… gelijk koopcontract getekend… Ze had één probleem… ze had geen trekhaak maar ze woonde 15 km verderop…

Geen probleem… wij brengen de caravan wel.

Fuut… da’s mooi geregeld… Ergens op eigen terrein, in ‘the middle of no-where’… Geen haan die daar naar kraait…

Of toch wel?

Want de volgende morgen… een appje (uiteraard in het frans) voorzien van een paar technische vragen met betrekking tot de overname…
Ik zei gelijk… Daar heeft een man even een plasje overheen gedaan… Maar ons respons kon haar geruststellen en we spraken af dat ze dinsdags langs zou komen om het zakelijk deel af te handelen.

Fuuttt!!!

Ja hoor… in de zinderende hitte kwam onze Annie aangereden… mét manlijk gezelschap…

Annie ging met ons in frans gesprek en de man liep een beetje om de caravan heen… De financiën werden afgehandeld en in denk, toch even polsen in welke relatie deze man tot Annie stond… A tu Marie ou Ami de Annie? Goeie vraag toch? 😎

Nou hij bleek de ex-Marie van Annie te zijn… Ah! Hij beende nog even een rondje om de aanstaande koop van zijn ex en hij zag… het was ok! 👍
Annie regelde de betaling… et voilà…

We koppelden haar Chateau achter onze auto en volgden het boodschappenautootje van Annie… Nee… daar paste ook geen Caravan achter!

Nu hebben we het wel eens over ‘The middle of no-where’… Nou ik kan je vertellen… we reden werkelijk naar ‘the middle of no-where’…
Van een doorgaande weg naar een landweggetje… van een landweggetje naar een zandweggetje met de bijbehorende hobbels en bobbels en daar waar de wereld op hield stopte onze Annie… De ex-marie opende de poort, Annie reed met haar boodschappenwagentje naar binnen en wij volgden…
Het was toch maar beter dat ik even uit zou stappen om even te kijken of we wel door de poort pasten met de caravan… Nou we stonden al bijna tegen de muur aan… 5 cm speling was veel… Dus heel voorzichtig centimeter voor centimeter… het pieste pesas… En er ontvouwde zich een godsverlaten territorium overwoekerd door bramenstruiken met in het midden een bouwval in de herkansing…
Ja… Ja… Logerende kleinkinderen… 🤔 Madame ging zelf in de Chateau wonen om de supervisie op haar bouwproject te houden…

Maar à la… Maakt ons niet zo heel veel uit… Chateau heeft haar nieuwe bestemming bereikt.

So far, so good…

Dat had je gedacht… 😈

Na een paar dagen kwam Annie weer op de lijn, via de app, in het frans… Ze had toch nog wat info nodig… Dat hebben we, wederom, voor haar uitgezocht en geantwoord… in het frans…
Nou ze ging er wel mee aan de slag wanneer de temperatuur wat zou afnemen…

Ach… onze Chateau staat in ‘The middle of no-where’, is blij met de nieuwe bewoonster Annie en heeft het daar prima naar z’n zin...

En wij? Wij konden zonder sleurhut terug naar huis rijden! 😅

✍️Hanneke

👍= Leuk
🖊️= welkom
🔗 mag

Chateautje...Zo zit je 2025 nog genietend voor je Chateautje en bent tevreden met de mogelijkheden…Wat een Chateautje is...
06/07/2026

Chateautje...

Zo zit je 2025 nog genietend voor je Chateautje en bent tevreden met de mogelijkheden…

Wat een Chateautje is?

Ons Chateautje is een caravan en hebben we 33 jaar geleden nieuw gekocht ter vervanging van onze vouwwagen, Walker Olympic,
Bij de vouwwagen had ik zo mijn angsten… Waaronder het injecteren van gas door het tentzeil en dan in de middag wakker worden en je realiseren dat alles van waarde is, is mee geklauwd…

Nou ja 3 weken wakker liggen loste zich uiteindelijk vanzelf op doordat mijn wederhelft tijdens het opbreken door zijn rug ging…
Ons vizier werd gericht op een caravan… Niet té groot, niet té zwaar…

Ruimte voor z’n viertjes…
O… en de meiden NIET naast elkaar en al helemaal NIET in een tentje naast de caravan! Dus het werd een stapelbed…

We hadden dé ideale caravan gevonden. Een Chateau la Car 400 Een zitje met een kastje erboven waar je dan een stapelbed van kon maken.

Dus onze meisjes veilig achterin, achter een schuifdeur in een stapelbed… Wij vonden onze rust voorin op de kussens van de dinette met iedere nacht een paar knopen in de rug…
Na een aantal jaren de nacht doorgebracht te hebben in hun stapelbedje waren onze dametjes (en ik) toe aan een tentje naast de caravan. De eerste jaren hoorde ik iedere rits opengaan en was ik alert op evt onraad… Je weet maar nooit…
Tja… en dan komt het nachtelijke strandleven voor onze kleine meisjes… O, nee… inmiddels waren het al pubers geworden. En die gun je hun vrijheid…
Nu stonden wij al jaren op dezelfde camping alwaar verscheidene ‘autistische’ families, net als ons, al jaren hun favoriete plekje op Tamaris hadden gevonden. En ook de daarbij behorende jongelui.

Jongelui waar onze meisjes eerst nog met een emmertje en een netje krabbetjes hebben gevangen gingen nu ineens met een fles sangria het strand op om zich ver na middernacht weer te melden aan het raam van de caravan.

Het geruststellende idee was dat we de ouders en jongelui kenden… Nou ja kenden… we zagen ze 3 weken per jaar… maar toch… Vaste gasten willen geen slechte reputatie dus drukte iedereen zijn kids op het hart zich toch vooral te gedragen!

Met de Franstalige ouders van de grootste charmeur waren we inmiddels wel vakantievrienden geworden… Samen met een Duits stel vormden we een bijzonder gezelschap. 3 talen aan 1 tafel waarvan de Fransen geen Duits en Nederlands spraken en de Duitsers geen Nederlands en Frans… Maar met gebaren en een vertaalcomputertje hebben we heel wat gezellige avondjes samen doorgebracht.

Die Franse charmeur lag goed bij het jonge vrouwelijke schoon op de camping maar kreeg één waarschuwing van zijn vader mee… Wie, wat en waar maakte hem niet uit… Mais les filles de voissin, tu les regardes de loin!

Tja… en ieder jaar ging Chateautje mee… Familie, vrienden, buren… Schoonzonen, vrienden van dochters… Wie hebben we niet mogen verwelkomen op ‘onze camping’…

Dan komt het moment dat de dames hun eigen vakantiebestemming gaan kiezen en wij buiten het hoogseizoen op vakantie konden gaan…
Wat zeg je? ACSI-kaart? Nooit van gehoord… Korting in het voor- en naseizoen? Hoeveel scheelt dat? Huh…?
Ik kan de tarieven van jaren geleden niet terug halen, maar het staat mij bij dat dat zéker 60/70 euro per nacht scheelde. Wanneer ik nu kijk is dat minimaal een verschil van 75,-… ja, ja… pér nacht!

Nu weet ik dat veel ouders moeite moeten doen om hun kids nog een jaartje mee te nemen op vakantie… Maar ja… met leeftijdgenoten een weekje Lloret, Salou of Chersonisos was aan onze dochters niet besteed…
Gezellig mee met paps en m**s naar Tamaris!

Ik heb even foto’s terug gekeken… in ieder geval nog tot 2013… Toen beide meiden inmiddels mét schoonzonen én de oudste 2 kleinkids…

We hebben het altijd als een compliment gezien!

En alle jaren mét ons Chateautje…

Een aantal jaren geleden de voortent vervangen voor een met een zijtent… Paar kastjes erbij… Split-aircootje er in… En niet te vergeten de ‘Geschirrspülmachine’… Vanaf dat moment was het ons ‘Appartement op wielen’…
Wat een genot! Nu hebben we ‘Alles dabei!’

Zelfs vorig jaar keken we nog eens tevreden rond… Wat hebben we het toch leuk voor mekaar met ons Chateautje!
Nu komt/kwam mijn pensioen in zicht en daarmee ook het idee om een rondreis door Italie te gaan maken.

We waren er al snel uit... Dat gaat ‘m met onze Chateau niet worden dus leek het ons een leuk 💡idee om een camper te gaan huren…
Maar jeetje! 6/7 weken een beetje leefbare camper huren waar ook onze viervoeter nog ruimte heeft… 8/900 euri’s minimaal per week… Dan heb je nog nergens gestaan en geen kilometer gereden… Dat is alleen al voor huur ergens tussen de 5600 en 6300 Eurietjes… doe daar eens 50,- per nacht bij dan zit je al op 2450,- stageld Verbruik 1:10 á 2,-/l… kleine 3000km = 300x2= 600,-
Italie lijkt mij erg leuk maar niet voor 10.000,- en droog brood

💡Zullen we dan een leuke tweede hands kopen en die dan na de reis weer verkopen?
Nou… óók geen goed idee met de huidige accijnsverhoging…
Tuurlijk kun je er voordelig een kopen maar dan moet je hem ook weer kwijt… Daar zijn wij niet zo goed in… Het verkopen van spullen… Dus dan blijven we er mee zitten en moeten we nog weer stalling zoeken… Nee… Allemaal beren op de weg… Slecht idee…

Italië ging van de baan!

Borrel, borrel, borrel…

💡En een andere caravan dan?
Eentje met wat meer ruimte?
Een ruimere zitplaats?
Een ander bed?
Zonder voortent, alleen een luifel?
Ja… weet je… we worden ook iets ouder…
En ondanks dat we afgelopen zomer nog zéér tevreden waren met ons Chateautje, zagen we ineens allerlei beperkingen van ons ‘appartement op wielen’…
Binnen zitten is wat ullig aan zo’n tafeltje achterin met 70 cm breed tafeltje in het midden en 2 zitplaatsjes aan weerszijden.
Zo’n bed aan de kopse kant waarbij de een altijd over de ander heen moet klauteren… Nee… Nu niet gaan beelddenken!
Die voortent waar zo’n 25 haringen van de grond in moeten. Nou ja, grond? Een bodem die al meer dan 60 jaar opgevuld word met stenen… Je beukt je een ongeluk om ze er in te krijgen en bent kapot wanneer je ze er weer uit moet halen…
Van het getrek en gesjor om de caravan op zijn plaats te zetten krijg je het zweet ook wel van los…
Nee… misschien iets anders na 33 jaar zou niet verkeerd zijn…

Mijn wederhelft had het al snel uitgevonden wat het moest gaan worden… een Fendt!
Een Fendt 465… Frans Bed, rondzit, midden keuken, mover…
Dat moest ‘m worden…

Kijk… er staat een bij Twenteland! Ja… Zullen we even gaan kijken?
Zo gezegd, zo gedaan… Ja, dat was wel wat we zochten!
Uitgebreid er in gezeten… alles bekeken… Quanta costa?
Ja… maar we willen dan ook een airco op het dak en een cassetteluifel er bij… Ah… Quanta costa plus…

We laten het even bezinken, ok? We hebben geen haast… we gaan toch eerst nog met ons Chateautje op vakantie… Op zijn vroegst dit najaar…

14 dagen later, 2 weken vóór onze vakantie… Twenteland heeft ‘m nog op de site staan…
Da’s gevaarlijk… Je kunt niet 2x kijken en dan niet kopen…
2e keer kijken = kopen!
We kijken wel…
Kriebel, kriebel…

Tja… zegt Roy… wanneer zou je hem willen hebben?
Ha, ha… Nou ik wist het antwoord al…
Over 2 weken!
2 weken?
Jep!

Als dan toch de knoop doorhakt… dan wil je er ook gebruik van maken… Ik wist het!
Dus Roy zich in allerlei bochten gewrongen… Cassette en airco besteld… Ok… We zorgen dat ie woensdag klaar staat… 2 dagen voor vertrek!

Wat een goede service van Twenteland! Roy en Agnes… super gedaan!
Ja… en daar stond ie dan voor onze deur… Een echte Fendt!
Jeetje… wat een slagschip!
Meenemen naar Frankrijk was nog wel even een dingetje… Maar misschien is dat een volgend verhaal…
Eenmaal in gebruik… Wat een fantastische keuze!
Iedere dag hebben we wel ergens gezegd: “Wat een mooie caravan hebben we toch!”
Hoe het afgelopen is met ons Chateautje? Da’s een verhaal apart…

✍️Hanneke

👍= leuk
🖊️= welkom
🔗= top

Address


Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ik deel het met jou posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

  • Want your business to be the top-listed pet store/pet service?

Share