18/01/2026
Myositis….Wat een vette pech.
Dat klinkt als een heerlijk Japans gerecht. Jammer genoeg is dat helaas niet het geval. Hidde voelde zich vrijdag ochtend niet lekker. Hij bleef op bed liggen en stond niet op toen ik met ons dagelijkse ritueel begon. In het begin dacht ik nog hij wil gewoon nog even lekker dommelen, maar toen hij om 10.00 nog niet opstond werd ik ongerust. Hij heeft natuurlijk pas een grote operatie ondergaan, de wond wilde ook niet helemaal soepel helen. Dus ook dat kost energie. .Ik was al een paar keer bij hem gaan kijken en er waren wel wat dingen die me aan het denken zette, hij was apathisch (keek niet op als ik bij hem kwam zitten) Normaal is hij altijd in voor contact maken en een knuffel. Zijn bekkie stond open, hij kwijlde en drupte speeksel. Met ademhalen zag ik dat dat anders was, hij trok zijn buik in bij een diepe ademteug. MMMMM, toch even twijfel
Toen toch de da gebeld, ik mocht langskomen. Ze heeft hem helemaal nagekeken en er was duidelijk iet niet goed. Hart en longen waren goed, oogwit en slijmvliezen waren goed. Toch voor de zekerheid een röntgenfoto van zijn ribbenboog om te kijken of er geen tumor bij zijn longen zat, pfff, dat was even schikken. Ook daar was alles goed. Conclusie waarschijnlijk een keel ontsteking vanwege zijn openstaande mond en kwijlen. Een antibioticakuur mee naar huis en na het weekend even contact over het verloop.
Gister ochtend viel me op dat hij wel erg lang deed over zijn maaltijd, hij is altijd eerder klaar dan Tibbe en wacht dan geduldig tot hij zijn bak ook nog even mag uit lebberen. De hele dag was hij loom en lag op de bank. De avondmaaltijd was een gevecht voor hem hij heeft een half uur in zijn bak gelikt en heeft het toen verder laten staan. Hij kon niet eten meer dan de helft van zijn vlees was er nog over. Toen gingen de alarm bellen af. We hebben de dienstdoende dierenarts gebeld en mochten direct komen .Aan de balie verteld wat we de afgelopen dagen hadden gezien. Kwijlen, buikademhaling, open bekkie, een gorgelend geluid voor in zijn mond, apathisch en vooral het niet kunnen eten en toen bedacht ik me dat hij de laatste dagen ook vaak met zijn mond over de vloer schoof. Ze heeft hem onderzocht en alles bij elkaar was het meest waarschijnlijke is een kauwklierontsteking (Myositis)
Dit is een zeldzame aandoening die een ontsteking aan de kauwspier veroorzaakt. Het is een auto-immuunziekte, het lichaam gaat op een bepaald moment antistoffen aanmaken tegen lichaamseigen stoffen, in dit geval tegen de kauwspiervezels, andere spiervezels in het lichaam worden hierbij dus niet aangevallen. De behandeling is vooral gericht op het afremmen van het immuunsysteem met prednison. Dit moet worden gegeven tot de hond zijn kauwfunctie weer terug heeft. Omdat kauwspiermyositis een hardnekkige aandoening is, met veel kans op terug val moet prednison 4-6 maanden worden gegeven. In sommige gevallen kan het ook levenslang nodig zijn. Zelf eten lukt dus niet dat betekend dat we vloeibardere voeding moeten geven. Vanmorgen heb ik vleesgemalen met bottenbouilon en met de hand de gevoerd. Dat was een heel geklieder maar hij heeft zijn maaltijd binnen. Ik ben nog op zoek naar een fijne manier zodat hij zelf zijn vloeibare voeding kan eten. Omdat alles uit zijn mond loopt moet zijn mond omhoog gericht zijn om de voeding achter in zijn keel te laten lopen. Goede tips zijn welkom.