Roos- Healing & Horsemanship

25/05/2026

23/05/2026

Langzaam begint mijn agenda weer een heel klein beetje te vullen, een klein beetje omdat onze baby nog erg weinig slaapt en graag bij mama is☺️

Ik neem dus weer werk aan maar wel selectief. Zo heb ik alweer een aantal prachtige readingen mogen doen en er staan er nog een aantal in de planning😍 de gesprekken met de dieren zijn zo mooi en waardevol!

Ook trainingen neem ik langzaam weer aan, de paarden met een uitdaging.

Ook had ik van de week een heuse stage loper, een die heel erg op mij lijkt toevallig🤣❤️ super gezellig om mijn dochter nog meer te laten zien wat ik doe. Ze vond het fantastisch.

15/12/2025

Ik ben even een hele tijd heel stil geweest op deze pagina dus het werd wel eens tijd voor een update.

In oktober hebben wij een prachtige zoon gekregen😍
Helaas moest ik al vroeg in de zwangerschap stoppen met werken, daar baalde ik enorm van. Ik vond het heerlijk om zwanger te zijn maar ik ben des te blijer dat ik weer wat kan inmiddels.

Voor nu durf ik nog niet te zeggen wanneer ik weer aan het werk ga maar er groeien al wel genoeg plannen ideeën en nieuwe projecten🤗Mijn zoontje voelt zich in ieder geval helemaal thuis tussen de paarden.

Voor mijn zwangerschap kwamen er een aantal paarden verhuizingen en trailer laad problemen op mijn pad dus ik vond het wel eens tijd om mijn aanhanger rijbewijs te halen. Dat is gelukkig in 1x gelukt!

Als mijn plannen om weer te starten rond zijn laat ik dat natuurlijk zsm weten💥

02/05/2025

𝐎𝐯𝐞𝐫𝐠𝐞𝐰𝐢𝐜𝐡𝐭 𝐛𝐢𝐣 𝐩𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐞𝐞𝐧 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞 𝐦𝐚𝐧𝐢𝐞𝐫 𝐛𝐞𝐤𝐞𝐤𝐞𝐧

"Hij moet echt minder eten hoor, hij wordt veel te dik"

Is je paard op dieet zetten en nog harder laten werken echt het enige antwoord op overgewicht?

Tijdens het doormeten of readen van paarden heeft nog geen enkel paard mij ooit gezegd: "nou roos, ik krijg veel te veel te eten. Ik heb echt minder ruwvoer nodig en veel meer rondjes in de bak, de zweep er over"

Wat de paarden WEL vragen is vaak verandering van voedsel. Maar daarnaast ook regelmatig verandering van huisvesting, manier van training, de manier van voeren, maar ook organen die stagneren, tekorten in het rantsoen en zo nog veel meer.
Want de oorzaak van overgewicht ligt hem bijna nooit in te veel eten. Het is zelfs zo dat paarden nog eerder dik worden van te weinig ruwvoer, juist omdat ze daar stress van krijgen. Paarden zijn van nature dieren die constant iets te verteren nodig hebben, en ja de paarden die wij houden stammen nog weinig af van hoe ze leven in het wild, maar dat betekent niet dat ze uren zonder eten kunnen.

Zover ik zie ik stress de grootse oorzaak van overgewicht, en te weinig eten dat geeft een hoop stress.

Neem mijn eigen paard, die had/heeft echt overgewicht. Minder eten geven gaf hem zo ontzettend veel stress, bij mij heeft hij altijd onbeperkt onverpakt ruwvoer gekregen. Ondertussen ben ik gaan kijken naar mentale en fysieke blokkades die zijn overgewicht veroorzaakten.

Hij gebruikte zijn omvang als letterlijke beschermlaag. Die heeft hij voorheen heel hard nodig gehad, een beschermlaag tegen te klappen en de frustratie van de mens. Reken maar dat dat hem lange tijd gekost heeft om het aan te durven die bescherm laag los te laten.
Daarbij, was die beschermlaag helemaal geen vet maar vocht. Als ik hem op dieet had gezet had hij waarschijnlijk vooral last gekregen, mentaal en fysiek. Omdat zijn "dik zijn" iets mentaals was en dus ook een vocht probleem en vocht ga je niet weg krijgen doormiddel van minder eten.

Iedere 3 maanden ongeveer meet ik hem door om te kijken hoe ik hem kon ondersteunen dmv vitamines, mineralen, kruiden, celzouten enz. daarbij zijn we constant bezig geweest met mentale problemen oplossen en weer vertrouwen krijgen, vertrouwen in zichzelf en in de mens, en daarbij het werken met de mens. Laagje voor laagje kon hij los laten. Het laatste jaar heb ik heel weinig echt fysiek werk gedaan, we waren wel aan het werk maar hij heeft nooit gezweten of keihard gewerkt. En toch is hij nog steeds aan het afvallen. Nu zitten we op het fysieke deel, het vocht. En doordat hij mentaal zo goed in elkaar zit nu kan hij het bescherm laagje nu ook fysiek los laten.

Dit is zijn verhaal, maar elk paard dat ik tegen kom heeft zijn eigen verhaal. Bij de een is het mentaal, bij de anders stagneert er fysiek iets, ze vragen om het helpen afvoeren van afvalstoffen, ze vragen om ondersteuning van hun schildklier, hun lever, hun nieren, suiker huishouding, soms zijn de darmen vervuild.

Kortom, er zijn zo veel redenen van overgewicht, maar ik zou iedereen willen aanraden om je paard niet "zomaar" op dieet te zetten voordat alles is uitgeplozen.

Dat wil niet zeggen dat ik geen voorstander ben van suiker arm (onverpakt, maar dat is weer een ander topic) hooi!

Tussen de foto's zit 2 maanden tijd

14/04/2025

Hmmm.

10/04/2025

Al een tijdje neem ik alleen nog lesklanten en readingen aan. De grotere uitdagingen waarbij paarden bijvoorbeeld aanvallen ga ik tijdelijk uit de weg.
Ik stap ook al een tijdje niet meer op paarden van anderen.
Ik geef een vriendinnetje les met mijn eigen paard zodat zij tijdelijk wat trainingen over kan nemen.
Inmiddels liggen al mijn paardrijbroeken gewassen achter in de kast, niet omdat ik niet meer ga rijden...maar omdat ze niet meer passen!

Gelukkig kan nog heel veel wel en is het maar tijdelijk!!

Wij verwachten namelijk een baby'tje in september!

Voorlopig ligt de focus dus even bij lessen en het oplossen van uitdagingen middels readingen en doormeten, want paarden echt op de diepe laag helpen is toch wel wat ik het liefste doe en wat nog heel lang prima lukt.

En daarbij natuurlijk de workshop die nu vast in mijn pakket zit!

31/03/2025

Huilen VOOR een paard

Ik had zo'n bijzonder dag gister. Ik ging met mijn stal genoot naar de Lymfe drainage cursus voor je eigen paard. Mijn paard heeft een vocht probleem bij zijn koker dus wat extra ondersteuning van mij is altijd fijn.
Het was 2 uur rijden, de klok ging vooruit, dus het was ehh...vroeg voor een zondag.
Eerst de theorie, voorbeeld en daarna zelf oefenen. We waren op een mega grote manege, maar wel een manege die echt het welzijn van het paard voorop hebben staan, heel fijn dus.

Mijn eerste oefen pony was een dropje, zo lief en hij kon al vrij snel heerlijk ontspannen.
Na de lunch kreeg ik een ander oefen paard, Opuim. Opuim zag er wat ouder uit en aan zijn lichaam te zien had hij hard gewerkt. Zijn ogen stonden wat dof.
Ik begon zijn schouder te behandelen en al vrij snel stond hij heerlijk te ontspannen, hij moest echt zoeken naar zijn balans want die had hij niet echt en door de ontspanning begon hij nog meer te wiebelen. Hij genoot echt.
Dit oefen rondje mochten we de oksel en bovenlijn gaan oefenen. Na zijn schouder wilde ik afzakken naar zijn oksel. Van een totaal ontspannen paard schoot hij binnen een paar seconden in de vechthouding. Dreigen met bijten en schoppen en oren in zijn nek. Ik stapte rustig even naar achter en ademde diep uit. Hij dreigde niet meer maar zijn oren bleven plat. Hij was duidelijk.
Ik bleef diep ademen en ontspande mijzelf. Langzaam, rekening houdend met zijn grens zocht ik naar waar ik hem weer mocht aanraken, dat duurde even. Door mijn geduld wilde Opuim mij zelf laten weten dat ik wel weer bij zijn schouder mocht, daar waar het zo fijn was. Hij leunde zelf met al zijn gewicht zijn schouder in mijn richting. Voorzichtig ging ik weer behandelen bij zijn schouder.
Op dat moment voelde ik zo ontzettend veel verdriet op komen, verdriet van hem. Hij zei: nooit heeft iemand zo rekening gehouden met mijn grenzen, vaak worden ze boos, krijg ik straf of gaan ze gewoon door. Jij luisterde.
Ik zei tegen mijn stal genoot die aan de overkant stond: oh s**t, ik ga zo huilen. Die antwoord: ja..daar was ik al bang voor.
En daar ging ik, tranen stroomden over mijn wangen. Het verdriet van Opuim, dat zo hoog zat, mocht er via mij uit.

Dit gebeurd wel vaker omdat paarden zelf niet kunnen huilen. Meestal tijdens een reading probeer ik ze er toch zelf doorheen te helpen maar soms is het te veel. Opuim maakte dankbaar gebruik van mij als huil kanaal, haha!

Ik ben niet meer bij zijn oksel gekomen maar wel mocht ik, iedere stap in overleg met hem zelf, heel zachtjes zijn zere rug behandelen.
Na de pauze kreeg ik een ander oefen paard, gelukkig begreep de lerares wat er gebeurde.
Toch ben ik Opuim dankbaar, dat hij zich zo open wilde stellen!
Ik heb aangegeven dat Opuim wel klaar is op de manege, ik hoop en ga er vanuit dat deze manege daar iets mee zal doen.

29/03/2025

Zo, ik kwam mijn ego en mijn eigen-paard syndroom even tegen laatst.

Bob vond al een tijd dat buiten rijden allang al weer zou moeten kunnen, ik vond dat ook maar door ons ongeluk een tijd geleden bleef er maar een soort van error komen bij mijzelf op het moment dat Bob spanning opbouwde langs de weg.

Ik weet wat ik moet doen op zo'n moment maar er zat een angst nog ver verstopt in mijn lijf die er voor zorgde dat ik aan alles ging twijfelen en mij veel te veel aan hem ging aanpassen en afstemmen.
Dus waar ik tegen klanten altijd zeg dat het belangrijk is om leiding te nemen zodat het paard rust krijgt, kon ik het op bepaalde punten zelf niet even niet meer.
Het duurde even voordat ik dat toe wilde geven aan mijzelf, het is ook heel gek natuurlijk. En een stukje ego, dat ik dit ineens zelf niet kon oplossen.
Aan de andere kan hebben ook leraren les nodig uiteraard.

Dus uiteindelijk Kim geappt dat ik een schop onder m'n kont nodig had en iemand die even leiding over mij nam. Gelukkig kan Kim dat!!
Vorige week de eerste les, ik ben een aantal keer afgestapt maar waar ik een error kreeg trok zij mij en Bob er doorheen. Super fijn! Bob gaf wel wat weerstand en bij mij kwamen de restjes angst naar boven maar we gingen super.

Een schop onder m'n kont kreeg ik en ik kon even een aantal dagen aan de gang. Afgelopen woensdag de 2e les en ik voelde heel duidelijk dat ik er doorheen was. Dus nu lekker weer verder door bouwen met mijn hernieuwde zelfvertrouwen en zonder angst en twijfel de leiding nemen.

En Bob...die was me duidelijk dankbaar. "Eindelijk ben je er weer"