31/08/2017
Van vermijden naar uitvallen.. een hele dunne lijn..
Als ik met mensen een traject instap om samen aan het uitvalgedrag van hun hond te werken, dan starten we altijd met het uitpluizen van de geschiedenis van de hond. Het kan lijken alsof hun viervoeter “ineens” is gaan uitvallen (vaak ergens tussen de 6 maanden en de 2 jaar). Maar niets is minder waar… Er is meestal al heel wat aan vooraf gegaan. Alleen is dat niet altijd zo duidelijk.
De puppytijd en de puberteit zijn hele kwetsbare periodes voor een hond. Hij is volop in ontwikkeling en fysiek en mentaal gebeurt er van alles met de pup. Goede en fijne ervaringen met de wereld en alles wat er in die wereld gebeurt zijn ontzettend belangrijk. Juist in deze kwetsbare periode.
Stel; je neemt jouw jonge pupje mee naar een losloopgebied om hem daar te socialiseren met andere honden. Al heel snel wordt jouw pupje opgejaagd door één van de honden. Hoe banger jouw pupje wordt, hoe heftiger de andere hond achter hem aan gaat. De eerste negatieve ervaring met andere honden is nu dus al een feit.
Fijne en positieve ontmoetingen zijn zo belangrijk in de eerste maanden van een hondenleven. Een situatie als hierboven kan voor een pupje echt traumatisch zijn. En er hoeft helemaal geen bloed te vloeien. De andere hond hoeft jouw pupje niet eens aan te raken. Maar als jouw pup aangeeft dat hij heel erg bang is en de andere hond neemt geen afstand (en jij als eigenaar grijpt ook niet in), dan is dat dus echt een negatieve ervaring met andere honden.
Wat leert je pup nu? Dat andere honden doodeng zijn!
Of wat denk je van bijvoorbeeld omver gerend worden. Dit is ook iets dat ik regelmatig van mijn cursisten te horen krijg. “Ohja.. toen hij 15 weken jong was is hij een keer hard omver gelopen door een andere hond. Hij gilde moord en brand, maar er was verder niets aan de hand hoor!".
Ja.. er was wel degelijk wat aan de hand! De pup was hartstikke bang en werd gewoon omver gelopen. Ook dit kan weer echt een traumatische ervaring met andere honden zijn.
Ik merk dat dit soort gebeurtenissen vaak wat onderschat worden. Of anders gezegd, dat de impact van zo'n gebeurtenis op een jonge hond onderschat wordt. Besef jezelf dat dit soort ervaringen een flinke deuk kunnen geven in het vertrouwen in andere honden.
Er wordt nogal eens gezegd dat je honden het onderling zelf maar uit moet laten zoeken, maar dat vind ik een zeer slecht plan en veel te makkelijk gezegd. Deze visie en aanpak kent vaak alleen maar verliezers. Meer hierover in dit artikel.
https://www.ninavantilbeurgh.nl/2016/11/26/het-risico-van-honden-het-zelf-maar-uit-laten-zoeken
In de basis is een hond conflictvermijdend. Dat betekent dat ze door het laten zien van kalmerende signalen zullen proberen om een conflict te voorkomen. Als een hond jouw hond nadert en jouw pup vindt dit eng, dan zal hij eerst met subtiele signalen proberen om de andere hond duidelijk te maken dat hij bang is. Met deze subtiele signalen probeert hij het gedrag van de andere hond te beïnvloeden.
Hij maakt zich mogelijk klein, verschuilt zich ergens onder of achter, kwispelt heel voorzichtig, legt zijn oortjes in zijn nek, wendt zijn kop af, begint te smekken, haalt zijn tong over zijn neus, toont wat oogwit of gaat (als de spanning al echt ver is opgelopen) zelfs op zijn rug liggen.. dan geeft hij dus al de hele tijd aan “Stop! Ik vind dit te spannend en ik wil dat het ophoudt!".
Maar als jouw hond maand na maand steeds die kalmerende signalen afgeeft en er wordt niet op gereageerd door een andere hond en jij als baasje pikt deze signalen ook niet op, dan zal hij op een gegeven moment een andere keuze gaan maken.
Plan A (conflictvermijdend gedrag) werkt niet, dus gaat hij over op plan B… van zich afbijten. En daar heeft hij meestal wel succes mee!
Dat hij met uitvallen de andere hond, de dreiging, wel op afstand kan houden en dat hij zichzelf nu wel kan verdedigen.. die informatie slaat jouw hond razendsnel op. Dit gedrag ontwikkelt daarom vaak razendsnel.
Ik wil jou en iedere hondeneigenaar dus echt op het hart drukken: verdiep je in de hondentaal. Verdiep je in kalmerende signalen en in stress signalen. Het gaat jou en je hond zo enorm helpen en jij zal situaties zoveel beter in kunnen schatten. Kennis van hondentaal is echt goud.
In dit artikel lees je hier meer over:
https://www.ninavantilbeurgh.nl/2017/05/27/wil-jij-jouw-hond-beter-leren-begrijpen-leer-stress-herkennen
Als de wil er is om kennis op te doen.. dan ben je al halverwege! 😘
