14/04/2026
Jullie hebben de laatste tijd ongetwijfeld onze leuke nieuwe aanwinsten gezien!
We hopen dat we heel veel plezier met ze gaan beleven en dat ze heel lang bij ons zullen zijn! Helaas zijn ons ook 2 gouden oudjes ontvallen: Bonanza en Blondie..
Bonanza, bij ons gekomen als pensionpony en later overgenomen door de manege. Zijn sprekende kleur en leuke koppie pakte iedereen in! Was het een IJslander, was het een knuffelbeer, niemand die het zeker wist! Hij was vriendelijk op stal en heeft menig ruiter het vertrouwen (terug) gegeven in paarden, maar had wel degelijk een eigen mening; soms sleurde hij vrolijk kleine kindjes mee richting de lekkerste grasjes. Hij had ook niet echt een idee wat 'personal space' inhield, tenen van mensen en de hielen van de ponies voor hem waren niet altijd veilig, maar gelukkig zat er geen kwaad in hem! Hij heeft het meeste van zijn tijd doorgebracht met zijn leaser(s) en de zorgboerderij, zij zullen hem dan ook het allermeeste missen.
Ooit heeft hij de les zeker 10 minuten uit laten lopen omdat hij weigerde uit de galop terug te komen. Waarschijnlijk zat de ruiter met nét iets teveel beendruk in het zadel maar meneer vond het een uitstekend excuus om 'nooit meer te stoppen', met een kalme blik negeerde hij vakkundig alle remmende hulpen van zowel de ruiter als zijn lesgenoten als de (nieuwe) instructrice die even niet wist waar ze het zoeken moest en zich afvroeg of er ergens een verborgen camera hing. Toen een ervaren instructrice binnenstapte ging hij acuut over naar de stap met een blik van 'is er iets loos?'. We hebben er erg om gelachen. De ruiter later ook🤣Tevens is Bonanza tenminste 3 keer met pensioen gegaan omdat hij het rustiger aan mocht doen vanwege zijn fysieke gesteldheid maar hij ging steeds weer vlotter lopen en gaf echt aan nog niet mee te willen doen met zijn pensioen! Helaas is het nu wel tijd voor een definitief afscheid, de ongemakken namen de overhand en dan is het op de wei ook echt niet leuk. Bovendien is hij altijd gevoelig geweest voor hoefbevangenheid. Dus soms is de beste keuze ook de zwaarste om te maken, maar absoluut in het belang van het dier!
En dan Blondie...pfff... Dit meisje heeft een speciaal plekje in ons hart (net als alle paarden maar sommigen zijn al zo lang bij ons). Ruim 16 jaar geleden bij ons gekomen via een kennis van Marjolijn, die gaf aan dat ze betuigd en gereden was en zelfs al manege lesjes had gelopen maar dat ze veeeeeel te vlug was. Daar deinsen wij op de Ripse niet zomaar voor terug. "Ze is echt heel eerlijk, ik denk dat het kan" dan maar iets meer tijd in de voorbereiding voor ze de lessen in kunnen, maar niets was minder waar. Deze betrouwbare doodloper (zo noem je een mens of dier die maar blíjft gaan) was weliswaar erg vlug maar ze zette werkelijk geen hoefje verkeerd. Ze beet niet. Ze schrok niet. Ze bokte niet. Ze schopte niet. Ze ging er niet vandoor. Ze legde nog geen oor naar achter naar andere paarden. Ze was eigenlijk vooral opgewekt en braaf. Maar wel met ongelooflijke haast🤣 overigens prima op stem te reguleren voor de instructeur (de "drrrraf, gaaaaalop en hooooo" werkten prima) en ze had nooit ruzie met andere paarden. Nooit. Confrontaties ging ze vakkundig uit de weg en ze luisterde gewoon naar mens en dier. In stal was ze een droompony en die looks had ze ook! Met haar mooie lange blonde lokken keek ze met haar zachte ogen recht je hart in. Zelfs Huub moest zijn mening over haflingers bijstellen. Ze veroverde de harten van alle ruiters want ze was overal voor in en alles was prima! In het bijzonder Amy, haar vaste ruiter, die ontzettend goed voor haar heeft gezorgd, ook toen ze niet meer zoveel aan kon. Die 2 waren een prachtig setje!
Voor ze ouderdomskwalen kreeg genoot ze van alles, springen, crossen, spelletjes, en ook buitenritten vond ze geweldig en op ponykamp was ze zeer geliefd. Met haar brede bouw kon ze zowel volwassenen goed dragen als de allerkleinste kindjes. Pony stappen op de Ripse Paardendag naast een springkussen? Tuurlijk, daar draaide ze haar hoef niet voor om! Liefst met haar vriendin Melia, ook zo'n zoet merrietje. Up, iets minder zoet maar ook leuk, had Blondie uitgekozen als surrogaat mama en ook die taak pakte ze met verve op!
Toen Blondie niet meer wilde lopen wisten we heel zeker: dan kán ze niet meer lopen! Ook in zo'n fase moet je naar je paardjes luisteren.
Ik denk dat we met het hele team én de achtergebleven paarden kunnen stellen dat vandaag een hele moeilijke dag was, maar we zullen ons beide paarden met een warme glimlach herinneren.
Herinneren jullie hieronder met ons mee (foto, herinnering, alles is welkom)?
