09/08/2024
Cliënt vroeg aan mij of ik in de gelegenheid was om mee te gaan naar een uitgebreide gehoortest.
Geen probleem voor mij.
De dame van de gehoortest vertelde aan ons dat in 20 jaar tijd het de eerste keer was dat zij een hond in haar werkruimte mee maakte. De ADL assistentiehond liet onopvallend aan ons zien dat zij echt niets met honden had.
Dat een persoon een assistentiehond niet graag in zijn of haar omgeving heeft vinden cliënt en ik normaalgesproken echt geen probleem. We proberen zeer zeker te voorkomen dat die persoon hinder ondervindt van onze hond.
Tijdens het inleidende gesprekje liet de assistentiehond dmv zijn ademhaling opeens zien dat mijn cliënt haar niet zo prettig in omgang vond. De hond spiegelde de cliënt.
Er moest een gehoortest afgenomen worden.
Geïrriteerd werd er naar de hond gekeken die heel erg zacht aan het hijgen was.
Hij moest toch echt wel stil zijn zei de dame van het audiologisch centrum vrij geïrriteerd tegen mij.
Of ik niet even met de hond de kamer kon verlaten.
Ik vermoed ondertussen dat ik ook wat slechthorend ben geworden.
Het geringe gehijg van de hond was voor mij bijna niet te horen. Wel hoorde ik de piepjes uit de hoofdtelefoon komen.
Normaal gesproken ben ik echt niet op mijn mondje gevallen maar om nu tegen de dame te zeggen dat zij zelf de oorzaak er van was van de onrust die de hond liet zien leek me niet verstandig.
Ik besloot voor de lieve vrede zonder enige vorm van uitleg over het gedrag van de assistentiehond met de hond naar de gang te gaan.
De desbetreffende dame was dusdanig geïrriteerd door de echt lieve, rustige en brave assistentiehond dat zij er van uit ging dat de hond vanuit de gang haar nog zou blijven irriteren in haar geluidsdichte kamer.
Ik werd gesommeerd naar de wachtruimte te gaan. Dat heb ik wel geweigerd. Overdrijven is ook een kunst.
Dat de hond werkelijk geen stoorzender voor zijn baas zou zijn tijdens de gehoortest was al vast gesteld. Baas hoort met het linker oor niets meer. En hond en ik zaten links van hem.
De assistentiehond werd erg snel rustig en besloot languit in gang even te gaan slapen.
Op een gegeven moment ging er naast mij een deur open en kwamen drie mensen de gang op. Door de geluidsdichte vertrekken had ik geen enkel geluid uit die kamer gehoord.
Enkele seconden later kwam er een dame uit hetzelfde vertrek de gang op. Deze dame was wel gecharmeerd van de assistentiehond. Ze vroeg aan mij of de assistentiehond een bakje water wilde hebben en of ze mij een stoel kon aanbieden.
Ik zag alleen maar een ontspannen assistentiehond die deze dame echt wel oké vond. Zijn staart ging vrolijk heen en weer.
Uiteraard kon ik haar ook echt waarderen.
