14/04/2026
Sinds vrijdag zitten we in een héle slechte film. Wat een blije dag had moeten zijn (echo voor pups bij Ayla) werd een nachtmerrie toen er behalve pups ook een enorme tumor ter grootte van een meloen gezien werd. Vandaag konden we gelukkig in Utrecht terecht voor verder onderzoek. Na een uitgebreide buikecho, punctie van de tumor en CT-scan is eigenlijk nog steeds niet duidelijk wat er preciés zit, behalve dat het groot is en omgeven door enorm dikke bloedvaten. En daardoor ook niet operabel is omdat dat enorme bloedingen zou veroorzaken. De pups (5 stuks geteld) zouden door hun groei nóg meer ruimtegebrek in haar buik veroorzaken. We wachten nog even de definitieve uitslag van de CT-scan en punctie af (wordt nog door meerdere artsen bekeken omdat ze dit in Utrecht ook nog nooit meegemaakt hebben) maar zullen dan voor aankomend weekend waarschijnlijk moeten besluiten om de dracht te laten beeindigen. Daarna is het eigenlijk wachten tot de tumor een keer "knapt" en Ayla daaraan zal overlijden. Daar gaan we uiteraard niet op wachten. Op het moment is ze vrolijk (nouja, nu even niet want ze is nog aan het bijkomen van haar narcose) en topfit; ze eet, drinkt, poept, plast en waakt als een echte Maremma. We zijn enorm van slag door dit nieuws en wat er nog komen gaat voor ons lieve meisje. Maar zijn ook blij dat we haar de komende tijd nog even bij ons hebben en natuurlijk enorm gaan verwennen ❤️
Dit zou ons laatste nest met de Maremma worden, ons fokkerij-avontuur stopt dus hier. We danken iedereen voor het in ons gestelde vertrouwen en de mooie vriendschappen die we hieraan hebben overgehouden.
