Rechtgericht

11/05/2026

En dan sta je hier alweer 4 weken, meneer de Bruin. Ik leer je steeds meer kennen en je vermaakt je prima op mijn eiland. Zò goed, dat er heel wat ten prooi is gevallen aan je baldadigheid. Iets wat ik totaal niet gewend ben van mijn eigen paarden. Zijn brein wil sneller dan zijn lijf aan kan en ook zuinig is hij er niet op. Ik moet hem beschermen voor zichzelf.

Ook je eigenaresse is aardig geland en begint wat te ontspannen. Er is veel gebeurt in die 4 weken.

Zo heb ik in de eerste week al een rand van zijn hoeven afgevijld en verloor hij zijn rechter plakijzer. Van de voet met de meeste problemen, weer een slapeloze nacht voor zijn mens. Maar al snel bleek hij er weinig hinder van te hebben en heb ik hem zijn gang laten gaan op de blote voet in de paddock. S ochtends mag hij op de track km maken en rondscharrelen. In de eerste week was hij moe na een uurtje. Inmiddels kan hij 3 uren en heeft hij bijna alle paarden ontmoet.

Ook heb ik zijn hoefsmid ontmoet, en hij mij... Het andere ijzer is er ook onder weg en hebben we de hoeven wat aangepast. Op de paddock blootvoets en op de track met zijn super schoenen, waarmee ik hem al boven op de heuvel heb ontdekt!

Zijn hoeven veranderen van vorm en ze voelen warmer door de doorbloeding die meer op gang komt. Zijn benen zijn mooi slank en hij staat zichtbaar meer en fijner op rust. We kweken de komende tijd een werkend straalkussen en er zal her en der wat uit de hoef worden gewerkt door het lichaam zelf. Ik blijf de zool helpen overtollig materiaal te verwijderen. Ik zie dat zijn hamstrings ontspannen en zijn hoofdhouding veranderd. Ook staan de voorbenen rechter onder zijn schouders en begin ik veranderingen te horen van zijn eigenaresse.

Ik blijf foto's maken en vergelijken, ups en downs vastleggen, maar bovenal genieten. Wat is het paardenlijf interessant.

10/05/2026

Vandaag is het alweer een jaar geleden dat ik het vervelende telefoontje moest maken met het bericht dat opa Niño was overleden. Zijn naam valt nog vaak, die gekke tikkeltje lompe Pino. Gemist, nooit vergeten. 🌹

25/04/2026

Ik probeer zo vaak mogelijk bewust alleen advies te geven wanneer ernaar wordt gevraagd. Bemoei me nergens zomaar mee, behalve nu dan deze keer. Ik gaf een mogelijkheid de zorgen over te nemen van deze lieverd. Hij was al zover op weg! Ik kon gewoon niet anders dan hem op halen. Ik noem hem bewust niet bij naam en toenaam, voor wie hem kent, noemen we hem hier meneer de bruin.

Meneer de bruin is een jaar geleden hoefbevangen geworden, waar bij beide voorhoeven het hoefbeen gekanteld is. De hoefwand is aangedaan en geeft geen steun meer aan het bot, waardoor het bijna door de hoefzool heen komt. Op de röntgenfoto's was te zien dat er nog maar een paar millimeter zool zit. Een zeer pijnlijke aandoening, waarna er plakijzers onder zijn voeten zijn gelijmd voor verlichting. Na verder onderzoek bleek hij ook Ppid te hebben en had al atrose. Al met al een flinke puzzel en hoofdpijn dossier.

Hij heeft medicijnen en een heel arsenaal aan supplementen mee gekregen. Wat ben ik in mijn nopjes!

Inmiddels staat hij er al weer bijna twee weken en heb ik heel wat beeldmateriaal verzameld. Wat is hij interessant! Ik zie van alles, maar vanwege zijn compensatie blijf ik er verder af. Monitoren en gepast beweging bieden tot we meer nieuw hoefmateriaal hebben om mee te werken. Samen met de hoefsmid gaan we kijken naar gepast beslag, waarbij de straal zijn natuurlijke functie terug krijgt.

In de eerste week was hij na een half uur rond scharrelen al zodanig instabiel dat hij moest bijkomen in de paddock. Langzaam aan introduceer ik hem delen van het terrein en voeg ik andere paarden toe. Hij is super knap en durft zelf op onderzoek uit te gaan. Het zoeken naar grassprieten heeft zich al verplaats in lekker knabbelen van de bomen en struiken. Zijn be**en schiet vaak in een spasme en hij moet zijn knieën buigen om te kunnen stretchen.

Ik ben blij zijn revalidatie proces met jullie te mogen delen. Het paardenlichaam heeft zo'n groot herstellend vermogen.

24/04/2026

Fibra staat achter mijn manier van paarden trainen en revalideren. Zodoende mag ik mij vanaf nu Fibra verdeelpunt noemen. Je kunt bij mij terecht voor alle producten die ze aanbieden, tevens kan ik producten mee brengen als ik kom lesgeven.

🥳Nieuw verdeelpunt in Onna (Steenwijk)🥳

Sharon is Human & Horse-instructeur in rechtrichten en Myofasciaal Equine Therapeut. Ze begeleidt en revalideert paarden zowel aan huis in haar eigen paddock paradise als op locatie. Rechtgericht

“Mijn grootste drijfveer is het helpen van paarden met problemen die ontstaan door scheefheden, blessures of mentale spanning. Heb je wel eens het gevoel dat je paard niet helemaal in balans loopt? Of merk je dat hij aan één kant stijver is dan aan de andere? Dan kan rechtrichten precies zijn wat jullie nodig hebben.

Met mijn kennis als Myofasciaal Equine Therapeut zorg ik voor een optimale samenwerking van alle spierketens. Ik kijk naar het paard van hoef tot kruin en verwijs, waar nodig, door naar gespecialiseerde professionals.”

Voor paarden met veel behang en revalidatiepaarden kan extra ondersteuning in voeding een groot verschil maken. Door het gebruik van Fibra-producten zie ik duidelijke verbeteringen in de kwaliteit van huid, vacht en hoeven. Fibra denkt actief mee in het advies iets wat mij nieuwe inzichten heeft gegeven, ik zou het anders nooit in mijn hoofd gehaald hebben om mijn zomereczeem paard een product met luzerne te geven.

Afhalen op afspraak via:

📞 06 – 12 83 15 88
✉️ [email protected]
📍 Steenakkers-Oost 9
8344 XS Onna
🌐 www.rechtgericht.nl

17/04/2026

Daar is die dan, de nieuwe "squad" trainings trap. Breeze zijn eerste keer, wat een kracht!

02/03/2026

🌞 Weg winterdip, welkom zonnestralen. Mijn bloed begint weer te stromen en het paardenhaar vliegt me weer heerlijk om de oren. Facebook ook maar weer afgestoft, want ik heb niet stil gezeten.

Nadat de 2e verzorgster vriendin van Cas ook een andere weg heeft genomen bleef mijn lieve gestripte vriend sneu achter. Nadat een eerdere poging een passend huis te vinden was mislukt had ik de hoop eigenlijk wel opgegeven. Maar aan alles merkte ik dat hij zijn eigen mens zocht, Cas was nog niet toe aan pensioen.

Dan toch nog maar eens op marktplaats. Er kwamen reacties, maar eerlijk gezegd niet om heel vrolijk van te worden. Tot dat ene lange bericht, een bericht dat ik zelf had kunnen typen. Heerlijk uitgebreid en geheel spontaan zonder enige vragen met betrekking tot het zoeken van een paard. Zoals ik zelf wel eens een bericht heb gestuurd, in een opwelling, ergens moet je het gewoon sturen, niet wetende waar het toe zou leiden laat staan dit het plan was.

Een moeder en dochter (10) stonden enkele weken na het bericht in de stromende regen bij mij op de stoep. Ze keken verder dan het natte hoopje paard dat er stond. Ze namen de sfeer en gemoedsrust die onze kudde brengt in zich op. De weken die erop volgden kwamen ze knuffels brengen en het meisje bloeide op. (Beiden hebben veel pech gehad met eerdere paarden en de g***s was er wel een beetje af). De kleine hummel op d'r tenen het halster om doen, kom Cas we gaan op avontuur. En daar gingen ze. Kippenvel, als een hond volgt hij haar, zijn kleine dappere mens.

Ze heeft vandaag op hem rondgestapt in de kundige handen van haar moeder. Wat was die fantastisch, alsof het zo moest wezen. Ik heb haar vandaag mogen vertellen dat hij nu bij hun gezin hoort. Cas blijft onder mijn hoede en zorg, ik geef de liefde en knuffels uit handen. Wie had dat gedacht, een spelt in een hooiberg, af en toe vindt je hem. En wat is het hem gegunt.

31/08/2025

Onze eerste echte "test" nacht in ons Tinyhouse gastenverblijf. Afgelopen jaar heb ik hard gewerkt aan een lang gekoesterde wens. Voor degene die me echt kennen weten dat ik graag timmer en knutsel. Een gastenverblijf voor een oppas, zodat we ook eens een nachtje of twee weg kunnen en degene die oppast er ook gerieflijk bij zit.

Met het aanleggen van een paddock voor paardengasten kan er straks worden gebruikt gemaakt van een trainingsweekend. Verdieping in het Rechtrichten, het opnemen van audities of sparren met elkaar. Een fijne B&B met uitrijmogelijkheden of stap op de fiets naar de hunebedden of Giethoorn.

Trainen met je eigen paard of met paarden van mij. Voor nu eerst nog echt in de test fase en bouwen we het langzaam samen uit naar een suc6!

21/08/2025

Het is alweer bijna September, het moment dat Bordalo alweer een jaar bij ons verblijft. Omgedoopt tot Jut van Jul en inmiddels behorende tot het stalmeubilair. En wat ben ik trots op dat paard! Ik meende het al een tijdje te zien, maar soms wil je het ook zien. Daarom maak ik zoveel foto's en die laten heel duidelijk zien wat er met zijn mimiek gebeurt. Zijn hoofd veranderd en daarbij zijn oog. Aan een oog van een paard kan je zoveel aflezen. Angst pijn en ongemak kunnen we zien in wit rond de ogen, een rimpel boven het oog, opgetrokken neusvleugels of gespannen belijning op de schedelbasis.

En dit blijkt ook. Bordalo is minder schuw, benaderd iedereen op stal. Laat zich benaderen en halsteren en schikt steeds minder van het onverwachte. Hij vraagt om kusjes op zijn neus en steekt zijn neus steeds vaker in zaken die hem niks aan gaan. Wat ben je een grappige druif en ik snap heel goed dat jou karakter je eigenaresse aanspreekt.

We zijn toe aan de laatste stapjes die ik je kan geven. Wat ben je in ons paddock paradise gaan bloeien. Singels zijn geen probleem, zwepen op je rug doen je niet meer verschieten en continu willen aandraven als ik ook maar iets bewoog, is we niet meer bij. Je durft te stretchen in alle gangen en reageert zo geweldig goed op alle hulpen.

Zaterdag komt zijn eigenaresse weer bij hem kijken en wat ben ik weer benieuwd wat zij ziet. Voor mij is het al zo gewoon.

Zien jullie ook wat ik zie?
(foto's met halster zijn van september 2024)

16/05/2025

Normaal schrijf ik vlot en gemakkelijk een bericht op mijn pagina. Ik typ en ik wis en hik er de hele dag al tegenaan.

Hoe schrijf ik een mededeling die eer doet aan wie hij was en wat hij voor velen heeft betekend. Onze wijze trouwe Opa Nino (27), maatje van Sandra, is afgelopen weekend overleden.

De kudde heeft de tijd gekregen om afscheid te nemen en degenen die dit wouden konden hem nog een laatste bezoek brengen.

Lieve ondeugende strontverwende Opa Nino. Als ik ook maar even het hek open liet staan dan snelde je er tussendoor. Wachtend in de longeercirkel op je bakje pap. Jij die zelf besluit dat de sedatie genoeg is uitgewerkt. Om vervolgens het hek om te duwen en mij de stuipen op het lijf jaagt door kiplekker in het voorste weitje te staan gras eten. Jij die ik zonder halster met een arm onder je kin zo weer kon ophalen.

Samen met Sandra op pad gaan, dat was dikke pret.Tot dat het blad weer aan de bomen zat, dan eerst weer boevig willen omkeren naar huis. Je lijf werd wat strammer en volgas was beter meer van niet. Maar lieten we het toe, dan ging die, opgeven? Echt niet. We moesten je behoeden voor je eigen enthousiastme naast je zwarte veel jongere rivaal Floris.

In de tijd voor Sandra heb je vele Staps ruiters doen mee liften op jou trouwe rug. Af en toe een drum concert, want natte sokken ging je van stampen. Als je moest plassen gaf je dat aan en werd de hele les stil gezet, zodat jij rustig op je dooie gemak in een hoek kon gaan staan plassen. Altijd goed gemutst en je stapte zelf de trailer wel in als ik niet op schoot.

Ik ben blij dat jij van een welverdiend pensioen mocht genieten met jou Sandra. Ook al wist zij het toen nog niet, jullie waren een gouden match vanaf het moment dat ze bij ons de dam op stapte. Vent wat missen we je, vorige week ontsnapte je nog door het hek. Het ga je goed daarboven.

In Memoriam Niño (27) 10-5-2025

31/03/2025

Soms lijkt het of er een poosje niks of weinig gebeurt is, zeker zo naar de winterperiode. De paarden beginnen te verharen en ze zien er tijdelijk haveloos en onverzorgd uit. Er missen hier en daar wat kilogrammen, precies zoals de natuur het bedoeld heeft. De weide is bemest met compost en kleurt alweer aanlokkelijk groen. Nu straks de nachtvorst verdwijnt zal ik langzaam aan gras aan het rantsoen gaan toevoegen. De oudjes kunnen het goed gebruiken, maar de anderen strikt beperkt om geen obesipony's te krijgen met alle gevolgen van dien. Ze plukken alweer heerlijk aan de jonge scheuten van de haag en zoeken naar openingen in de omheining naar de weide. Ik gun het ze absoluut, maar de verslaving om erop te gaan is hoogst vervelend. Drammend voor de bedrading en enkele mogen er niet op. Na een week weten ze weer hoe het gaat en bieden de gene die mogen zichzelf alleen nog aan. Pas wanneer het gras is uitgegroeid mogen ze er allemaal op.

Ik maak weer veel mooie foto's en filmpjes van de kudde en geniet vollop. Met dat de temperatuur stijgt stroomt ook m'n bloed weer sneller.

Bo zijn gedrag verraadt me dat het heel erg goed met hem gaat. Hij speelt veel en is in rang behoorlijk gestegen. Ik heb hem deze week zowaar met de bladblazer mogen banaderen dat zijn manen wapperden. Ook spontaan ophalen met een halster is geen probleem meer. Hij staat me vaak in de weg met vegen en deinst nergens meer voor weg. Hij staat steeds meer met 4 hoeven op de grond wat ik ook merk aan zijn hoeven. Het geven vergt geen moeite meer en ik kan hem moeiteloos bekappen. De hoeven veranderen enorm en de stralen krijgen hun functie terug. Zijn stand veranderd en de benen staan keurig boven het hoefbeen.

16/03/2025

Nu dat mijn winterdip bijna ten einde is werd het hoognodig tijd voor een update. In de maanden Januari en Februari ben ik vooral bezig geweest met de standaard training en het zo behaaglijk mogelijk te maken voor de kudde. Dit betekende meer hooi naarmate de temperatuur daalde en wat mij automatisch meer werk 💩 opleverde.

De oudjes hebben wat strubbelingen gehad. Opa vond zichzelf nog fit genoeg om een peesblessure op te lopen en begon proppen te maken. Hij vindt het overigens geweldig om in de watten gelegd te worden en drukt op zijn leeftijd (27) gerust het hek omver om zijn zin te krijgen. Nu het wat fijner weer is zie je het bloed wat sneller gaan stromen en vliegen er her en der benen door de lucht. De paarden gaan er weer meer op uit en ik heb al verlate nieuwjaarsduiken gezien.

Door het vele ravotten vallen er wat kleerscheuren en moest Belle eraan geloven. Op drie benen en een pijnlijk been. Ze deed gelukkig zelf rustig aan en heeft ze me menig keer een hartverzakking bezorgd als ze niet op de "normale" plek stond, maar alleen op het strand lag.

Ook mijn grote vriend Jester is deze week erg zielig en hinnikt me tegemoet vanaf het strand. Ik moet hooi komen brengen, hij blijft liever daar. Eerst gedacht aan een zwelling hogerop gelegen, maar dit gaf weinig verbetering. Naar buiten wandelen deed hem goed en liep hij als een haas. Toch weer denkend aan een blessure door het spelen net als Belle. Maar het zat me niet lekker en mijn hond had wel erg veel interesse in zijn been. Het mes er maar bij ook al zou ik deze eens uit handen aan een hoefsmid geven (al wel 3x).

Bij het verwijderen van de steunsel zag ik het al. Een steentje ingegroeid die een flinke hoefzweer veroorzaakt heeft. Aan de hoefbal al een gaatje en nu van onder ook open gelegd. Even schoongemaakt en toen met natte watten in het verband. Meteen zette hij al zijn gewicht erop, een goed teken. De schoen aan hebben was heel vreemd, maar gelukkig paste het muiltje.

Met Bo gaat alles heel erg goed. Hij krijgt praatjes in de kudde en speelt hele dagen. Ik zie hem in rang stijgen en zijn bewegingen veranderen. We trainen momenteel veel balkjes en hij heeft al kennis gemaakt de met wip wap. Ook dat doet hij weer zo onverschrokken. Het enige punt blijft zijn trigger op het gebruik van een touw/teugel rond zijn sc**ft en rug. Ik kan hem overal benaderen, halsteren en zelfs groomen met een bezem. Wat ben ik trots op die donker oranje verschijning.