27/04/2026
Een van onze toppers vertelt meer over haar Steady Leash Technique en waar dit vandaan komt.
KynoHulp hondentraining & gedragsbegeleiding , dankjewel ๐๐ป ๐พ
De Steady Leash Technique is niet ontstaan aan een bureau... Het is gegroeid in de praktijk. In de modder, in het werkveld, met honden die het net even anders deden dan het boekje beschreef.
En als ik eerlijk ben, begon dat bewustzijn eigenlijk al veel eerder. Nog in mijn โpony-tijdโ. Met een pony genaamd Pinto. Een pony die feilloos spiegelde wat je hem gaf. Gaf je te veel druk, of druk die voor hem niet klopte, dan kreeg je dat direct terug. Niet subtiel, maar glashelder. Pinto was geen pony die zich liet โduwenโ in iets wat niet eerlijk of onduidelijk voelde. Hij gaf mensen letterlijk vliegles als druk voor hem omsloeg in aversie of onbegrip. En juist daar zat de les. Niet harder werken, niet meer drukโฆ maar beter voelen. Beter timen. Eerlijker communiceren. Zonder dat ik het toen zo kon benoemen, leerde hij me al wat later de kern werd van de Steady Leash Technique.
Jaren geleden, waar het werken in het asiel begon, werkte ik met honden die vaak al een rugzak hadden. Honden die spanning meenamen, die reageerden, die niet altijd begrepen werden. En daar viel me altijd het zelfde opโฆ niet zozeer wat die honden deden, maar wat wij deden. De lijn, de inwerking ervan, dat was onze onbewuste of bewuste invloed op het gedrag wat ik zag.
Ik begon te zien dat de lijn zelden โneutraalโ was. Dat er bijna altijd iets van spanning op zat. Soms subtiel, soms duidelijk. Maar bijna nooit bewust. En nog minder vaak functioneel...
Als die lijn invloed heeftโฆ en die invloed verandert gedragโฆ dan moeten we daar iets mee. Dan kunnen we niet blijven doen alsof het er niet toe doet.
Wat volgde was geen rechte weg, maar een proces van kijken, voelen, proberen, falen, aanpassen. Ik ging spelen met timing. Met het weghalen van spanning in plaats van wachten tot de hond dat deed. Met het idee dat ontspanning niet iets is wat je โkrijgtโ, maar iets wat je moet geven.
Tegelijkertijd begon ik te ontdekken dat het niet alleen zat in het weghalen van druk, maar juist ook in wat je daarna toevoegt. Ik ging werken met een opbouw van signalen: kleine, vriendelijke, rustige vormen van druk, en soms gecombineerd met het verplaatsen van mijn lichaamspositie. Geen willekeur meer, maar voorspelbare communicatie. Duidelijk, eerlijk en te volgen voor de hond.
Kwartjes gingen vallen, of zeg maar gerust euro's. Honden die sneller uit spanning kwamen. Honden die minder gingen stapelen.
Honden die niet meer โontploftenโ, maar eerder konden reguleren en afvloeien.
Maar misschien nog wel belangrijkerโฆ eigenaren die het gingen voelen. Die begrepen wat ze deden met die lijn. Die zagen dat hun invloed groter was dan ze dachten, maar ook zachter kon zijn dan ze ooit hadden ervaren.
De Steady Leash Technique is daarmee geen trucje geworden. Geen methode met een vast stappenplan. Maar een manier van kijken. Een manier van werken. Waarin de lijn geen middel is om te corrigeren of te controleren, maar een communicatiemiddel dat, mits goed gebruikt, juist rust en duidelijkheid kan brengen.
En wat het tot nu toe heeft gebracht in het werkveldโฆ dat is misschien wel het mooiste.
Professionals die hun manier van werken hebben verdiept. Die kritischer zijn gaan kijken naar hun eigen handelen. Die merken dat andere technieken beter gaan werken zodra de โruisโ van de lijn verdwijnt. Eigenaren die weer grip krijgen op situaties die eerst onhoudbaar voelden. Die hun hond niet meer hoeven tegen te houden, maar kunnen begeleiden. En hondenโฆ die simpelweg meer ruimte krijgen om te zakken. Om te verwerken. Om te leren.
De Steady Leash Technique heeft niet alleen honden veranderd. Het heeft vooral mensen bewuster gemaakt van hun eigen rol daarin.
En misschien is dat wel waar het allemaal begonโฆ en nog steeds begint.
โค๏ธ
