22/06/2022
Vandaag is het stil in de praktijk. Geen boeren die bellen. We betrappen onszelf erop te denken; zou dit de toekomst zijn? Dit zou betekenen dat we niet meer kunnen doen waar we het allerliefste mee bezig zijn. Namelijk het gezond en verantwoord produceren van ons voedsel, want zo zien we het. Nergens ter wereld is er zoveel aandacht voor milieu en dierenwelzijn. Wij maken ons oprecht zorgen over de dieren, want als we het hier niet doen wordt het ergens anders ter wereld overgenomen, de vraag zal tenslotte blijven. En wordt het daar ook met zoveel aandacht gedaan? Natuurlijk hebben wij ook hart voor de natuur en bij de boeren zien we al dat er veel aandacht is voor gericht bemesten, weidevogel beheer, slootkanten die niet worden gemaaid etc. Allerlei maatregelen om de natuur naast de landbouw te laten bestaan, het houdt elkaar in stand. Als we door ons prachtige landschap rijden vragen we ons af, wat is hier straks van over. Zoals door de jaren is gebleken zijn de boeren erg flexibel en willen ze graag meedenken over extra maatregelen tot reductie. Maar hun grote vraag is; gaan we dat met dit beleid wel bereiken? De grootste angst/verwachting is dat er straks ontzettend veel boeren zijn gestopt en dan blijkt dat het eigenlijk toch niet zoveel reductie heeft opgeleverd als gedacht. Dan zijn er alleen maar verliezers.
Vandaag is het stil, hopelijk alleen vandaag.
