27/03/2026
**49 jaar later…
Time flies when you're having fun… en blijkbaar gaat dat heel snel als je tussen de dieren zit!
Het was maart 1977. Ik was 17 jaar (ja echt 😅) toen de telefoon ging. Dierenarts Slikkerveer: “Zoek je een baantje als dierenartsassistente?”
Mijn antwoord: *JA!*
“Mooi, kun je morgen beginnen?”
En zo geschiedde…
Daar stond ik dan, in een woonhuis aan de Koningin Julianaweg in Maasland. Wat fungeerde als dierenartspraktijk. Grote honden moesten de trap op gesleurd worden — de spreekkamer was immers boven 😄
Twee dagen per week nog naar school, de rest werken. Lange dagen, hard werken en nee… weinig schattig dieren knuffelen. Vooral dweilen, schoonmaken en overal bijspringen. Een manusje-van-alles avant la lettre
Maar stiekem… vond ik het toen al geweldig ❤️
En dieren? Die waren er in alle soorten en maten. Van honden en katten tot koeien en paarden. Ik heb heel wat keizersnedes, lebmaagoperaties bij koeien en castraties bij paarden en biggen mogen assisteren… niet iets wat je snel vergeet
We verhuisden van Maasland naar een portiekflat aan de Willem Landrélaan en weer wat jaren later naar de Fenacoliuslaan. Daar werd de naam *Dierenkliniek Maassluis* geboren — een voormalige SRV-winkel werd omgebouwd tot een kliniek die toen supermodern was. Ik voelde me de koning te rijk om daar te mogen werken!
En dan deden we ook nog avondspreekuren in het oude dierenasiel in het van Heutzpark in Vlaardingen later verhuisde we naar een grotere ruimte aan de Kesperweg… waar ik vanuit Maassluis mee reed met de dierenarts, want een auto had ik nog niet. (Andere tijden hè 😉)
Toen kwam Dierenkliniek Billiton in Vlaardingen (na de Kesperweg) dat was jarenlang mijn werkplek en tweede thuis. In 1987 werd Dierenkliniek de Polder gebouwd. Het team groeide, de kliniek groeide… en ik groeide gewoon mee 😊
Van Maassluis naar Maasdijk (met trimsalon!) en weer terug naar de Kwartellaan.
Maart 2026 *49 jaar later.**
Van jongste van het stel… naar de oudste 😂
Hoe dat zo snel gegaan is? Geen idee!
Nog steeds trim ik één ochtendje per week hondjes (die gelukkig niet weten hoe oud ik ben 😉), draai ik spreekuur en ben ik op donderdag op de Fenacoliuslaan te vinden.
En nu komt het moment waar ik vroeger nooit over nadacht:
**In november ga ik met pensioen.**
Tenminste… dat is het plan
Maar of ik het écht ga volhouden om helemaal weg te blijven? Ik betwijfel het… misschien plak ik er nog een jaartje aan vast. Want afscheid nemen van dit werk, van mijn collega’s en van jullie… dat valt nog niet mee ❤️
Dank jullie wel voor al die jaren vertrouwen, gezelligheid, mooie momenten en soms ook verdrietige.
En natuurlijk een extra knuffel (of pootje 🐾) voor alle dieren die mijn werk zo bijzonder hebben gemaakt.
Ik ga het missen… maar gelukkig is het nog niet helemaal voorbij 😉Nu eerst even vakantie met manlief en hondjes.Tot over 2 weken ..Liefs Lies