02/06/2025
Zeker de moeite waard om deze even te lezen en in je op te nemen 💖
Alles begint bij het snappen van elkaars communicatie.
Niet alleen bij perfectie. Niet alleen bij commando’s.
Maar bij de relatie tussen jou en je hond.
Soms hoor ik mensen zeggen: “Hij moet gewoon luisteren als ik iets zeg.”
Logisch toch? Jij zegt wat, de hond doet het. Punt.
Maar zo simpel is het niet.
Honden wíllen samenwerken. Het zijn één van de weinige diersoorten die zich zo sterk aan ons binden.
Maar samenwerken is wat anders dan gehoorzamen uit angst of automatisme.
Wat ik vaak zie, is dat mensen snel en strak handelen.
Hij moet dit gewoon kunnen, want: daarom heb je toch een hond?
Adrem, zonder te checken of de hond het aankan. Of hij de vaardigheden al heeft. Of hij je vertrouwt.
En als het dan misgaat als hij niet meteen doet wat jij vraagt, dan is hij “lastig”, “eigenwijs” of erger: “gewoon een kut-hond”.
Maar daar gaat het dus mis.
Vertrouwen kun je niet afdwingen.
Samenwerking ontstaat niet door te denken: hij moet dit gewoon kunnen.
In een relatie verwacht je ook niet dat je partner klakkeloos doet wat jij zegt.
Je praat, luistert, stemt af. Je bouwt iets samen.
En weet je wat schrijnend is? Honden doen dat wél.
Zelfs als je ze tekortdoet, blijven ze proberen met je te werken. Ze komen kwispelend terug.
Maar sommige honden trekken een grens.
Die bevriezen, vluchten, zoeken confrontatie. Niet omdat ze niet willen samenwerken, maar omdat ze geen uitweg meer zien. Of jou niet meer zien als iemand om mee samen te werken.
En tóch hoor ik dan: “Hij is niet meer te doen,” en hup… dan doe je hem toch weg?
Want zodra het moeite kost, nemen wij afstand van de waarheid.
Maar als je écht wilt samenwerken, begin dan met kijken. Met luisteren.
Durf je af te vragen of jij duidelijk bent. Betrouwbaar. Veilig.
Een hond kiest jou.
Maar durf jij ook voor hem te kiezen, ook als het even niet makkelijk is?