21/05/2026
π Bobbie π
Onze roedel mist weer een icoon π’.
Bij Bobbie en ons was het liefde op het tweede gezicht. Niet vanaf onze kant maar Bobbie had even tijd nodig om aan ons te wennen. Wij waren op slag verliefd op zijn knappe koppie! Bobbie vond de roedel prima alleen ons vond hij heel spannend op zijn eerste roedeldag. Pas bij het volgende bezoek waar we hem met koekjes en iets teveel kaas in de watten hebben gelegd kregen we zijn onvoorwaardelijke liefde terug. Vanaf die keer werd hij vaste roedelgast en bracht hij ook vele vakanties bij ons door.
Zijn bijnaam werd al snel Bobbie konijn, hij miste zijn staart en met zijn unieke hupje en zijn graaftechnieken leek het of dat er een konijntje tussen de hondjes liep. Steevast kregen we een staande knuffel als we de roedel weer binnen kwamen. Als we nu een uur of 10 minuten weg waren geweest dat maakte voor Bob geen verschil. Zijn liefde liet hij altijd merken. Maar soms lukte een staande knuffel niet meer. Ook springen op de stoel ging af en toe ineens niet meer. Inmiddels was hij ook al 12 en kleine gebreken speelden hem parten. En tot groot verdriet bleek er meer aan de hand en moesten zijn lieve baasjes die ene hartverscheurende moeilijke beslissing maken.
Lieve Bobster! Wat ga je ongelofelijk gemist worden bij je lieve baasjes, bij je kleine hondenbroertje Joep en bij ons in de roedel.
Dank dat je ons je vertrouwen gaf en je lieve en hondstrouwe kant hebt laten zien. En dank voor al die ontelbare knuffels. Tot ooit kleine vriend! β€οΈπΎ
Onwijs veel sterkte voor je lieve baasjes π«
Liefs Wilco en Frida β€οΈ