19/05/2025
Dit weekend was het 6 jaar geleden dat wij Kenji van Schiphol haalden. Tja, waar begin je aan? Een jonge hond, geboren op de straat in Istanbul, Turkije. Een verwilderde moeder, die niet meer te 'vangen' is. Een jonge pup die vocht voor zijn leven, karton at om te overleven. Overal werd weggestuurd en mishandeld. Wat neem je dan in huis? En redt je het met de liefde die je deze hond wilt geven?
Het zijn dingen die je vooraf wel overdenkt. Je bereidt je voor op het ergste; niet opgevoed, verwilderd en geestelijk beschadigd. Je weet niet wat je in huis haalt.
Kenji had toen nog de naam Ponky. En is na ongeveer een half jaar na zijn geboorte van de straat geplukt door hondenredders in Turkije. Zijn reis naar ons begon vanuit een asiel vlakbij Istanbul. Hij werd gevaccineerd en door de gezondheidsmolen gehaald. Een jonge hond tussen honderden geredde honden.
Wij zagen Ponky voor het eerst op de website van de stichting die honden redt uit Turkije. We waren 'verkocht'. Zijn ogen spraken met liefde, ondanks zijn nare start met de mens. We schreven ons in als belangstellenden en een afvaardiging van de stichting kwam op huisbezoek. Vele vragen volgden. En terecht, want een hond adopteren uit het buitenland doe je niet zomaar. Thuis al een Akita, niet het meest makkelijke ras. Avonden van gesprekken volgden tussen Johan en mij. We gingen ervoor.
Op 17 mei 2019 stonden we op Schiphol. Drie hondenriemen bij ons. Een angstige hond kan namelijk al kanten opgaan en al snel ontsnappen. En daar kwam je dan, ons knulletje. Je had wonden, littekens, kale oren, verbrandt door de zon. Dikke en beschadigde voetkussens en kale plekken in de vacht van een huidschimmel. Maar jouw ogen vertelden ons genoeg. Je was thuis.
Dit weekend 6 jaar geleden. Jouw opvoeding heeft ons af en toe slapeloze nachten bezorgd. Blaffen naar iedereen, trekken aan de riem, uitvallen naar mensen op de fiets of mensen die een pet dragen. Angst voor de kleinste dingen, overgeven in de auto, bang voor kinderen. Vreselijk bang voor vuurwerk. En met name jou nooit zomaar wakker maken. Want slapende honden bijten wel als ze ineens wakker schrikken. De buren hebben veel geduld met ons en met jou, uit het niets verschijnt in jouw hoofdje de 'vijand' en sla je aan.
Hebben wij spijt? Nee! Je bent zo vreselijk lief. Je praat met je ogen. Die ogen waar we meteen verliefd op waren. Jouw woordenschat is groter dan de gemiddelde hond. Vooral de varianten wanneer het over eten gaat. Je bent super op de trimtafel, een voorbeeld voor vele honden. Je bent aanhankelijk en beschermend. Een vreselijke knuffelkont. Je steelt nog steeds eten ;) . Lieve Kenji, wat houden wij vreselijk veel van jou.
Dit weekend, zes jaar geleden, kwam je bij ons. We hebben samen gezorgd voor een veilig en liefdevol thuis. Met veel geduld, ben je nu wie je bent. Onze fantastische knul!
