10/02/2020
Waarom ik een hond die gromt beloon?
Dat vroeg een baasje mij toen ik dat deed tijdens de behandeling (met stem en lekkers).
Een behandeling is niet altijd prettig en regelmatig pijnlijk. Het is volkomen logisch dat honden daarop reageren met proberen bij mij weg te komen (vluchten) of slikken, omkijken, aanstaren, lip optrekken, grommen, snauwen of zelfs uitvallen (stadia van “vechten” / agressie).
Ik vind het essentieel dat de hond mij vertrouwt en respecteert en vice versa. Dat kan alleen als er communicatie is. En communicatie is tweerichtingsverkeer. Ik gebruik mensentaal, lichaamstaal (calming signals) en aanraking om mijn intenties duidelijk te maken. En dan kijk, luister en voel ik naar de reactie van de hond. En ik bedank de hond als hij kijkt, luistert en voelt wat ik “zeg” en als de hond tegen mij terugpraat met hondentaal, lichaamstaal en aanraking.
Dus ja, ook als er gegromt wordt, zeg ik dankjewel en geef zelfs koek. Sommige mensen zien dat als het belonen van agressie en dus van ongewenst gedrag en zijn bang dat de hond daardoor agressiever wordt.
Mijn waarheid is, dat je niet de agressie beloont, maar het communiceren. Wat er verder gebeurd, hangt helemaal af van wat je doet met de boodschap die de hond gaf.
Negeer je het en ga je door met wat je aan het doen was, dan zal de hond duidelijker zijn punt moeten maken en dus meer agressie inzetten.
Beloon je het en pas je vervolgens je benadering aan, dan hoeft de hond niet naar meer agressie te grijpen. Integendeel, de hond zal steeds subtieler aangeven waar grenzen liggen. Door die iedere keer te respecteren, ontstaat het vertrouwen en de medewerking. Zelfs bij pijnlijke behandelingen.
Deze hond die aan het begin van de behandeling gromde en daar koek voor kreeg, kwam aan het eind rustig naar me toe, draaide een rondje, ging tussen mijn gespreide benen liggen en duwde met zijn kop mijn hand naar een plek waar hij graag nog behandeld wilde worden. Daarom beloon ik dus een hond die gromt.
(Foto van website mensenhondinbalans.nl)
