07/05/2026
Automatisch ontvlooien, maar twijfelen bij pijn
Laatst volgde ik een heel interessant webinar over vlooien en teken van Wildebeest Coaching, gegeven door Eve Verstappen, en dat zette mij eigenlijk weer even stil bij iets wat ik in de praktijk heel vaak terugzie bij hondeneigenaren.
Want als we eerlijk zijn, dan hoort het geven van een vlooienmiddel of een ontwormkuur er voor veel mensen gewoon bij, iets wat je doet “voor de zekerheid”, omdat je je hond wil beschermen en omdat het zo geadviseerd wordt.
Maar op het moment dat een hond pijn heeft en er wordt pijnstilling geadviseerd, verandert er ineens iets, want dan gaan we twijfelen, nadenken en soms zelfs voelen dat we het liever niet willen geven.
En dat verschil is best opvallend.
Wat in dat webinar heel duidelijk werd uitgelegd, is dat een middel tegen vlooien of teken nooit alleen iets doet met de parasiet, maar altijd ook iets vraagt van het lichaam van de hond zelf, omdat die stof opgenomen wordt, verwerkt moet worden en uiteindelijk ook weer het lichaam uit moet .
Dat klinkt misschien logisch, maar in de praktijk staan we daar weinig bij stil, terwijl het lichaam daar wel echt werk voor moet doen, vooral via de lever en het maag-darmstelsel.
En zolang een hond goed in balans is, gaat dat vaak zonder problemen, maar niet elke hond heeft op elk moment dezelfde ruimte om dat allemaal op te vangen.
Sommige honden hebben bijvoorbeeld al een gevoeliger maag-darmstelsel, een huid die sneller reageert, of hebben recent medicatie gehad of zijn stressgevoelig, en juist dan is het lichaam al bezig om alles weer in balans te krijgen, ook al zie je dat niet altijd direct aan de buitenkant .
En precies op dat soort momenten geven we vaak toch iets extra, simpelweg omdat het “tijd is”.
Wat ik zelf heel waardevol vond aan de uitleg van Eve, is dat het niet gaat om voor of tegen, maar om begrijpen wat je doet, omdat alles wat je geeft uiteindelijk door hetzelfde systeem heen gaat, namelijk opgenomen wordt, verwerkt wordt en weer uitgescheiden moet worden .
Daarbij speelt nog iets wat vaak onderschat wordt, namelijk dat het lichaam van de hond zelf ook invloed heeft op hoe aantrekkelijk hij is voor vlooien en teken, onder andere via de huid, de darm en zelfs de geurstoffen die vrijkomen .
Dat betekent dat het dus niet alleen gaat om wat je geeft aan de buitenkant of in een pilletje, maar ook om hoe het lichaam van binnen functioneert.
Als je dat eenmaal begrijpt, ga je automatisch anders kijken naar de keuzes die je maakt, en krijgt ook het stukje pijnstilling een andere plek, want pijn doet ook iets met het lichaam, zorgt voor spanning, beïnvloedt het maag-darmstelsel en remt herstel.
Dus ook het niet geven van pijnstilling is een keuze die effect heeft.
Wat mij betreft zit de kern dan ook niet in stoppen met middelen of alles wantrouwen, maar juist in het loslaten van automatisch handelen en in plaats daarvan kijken naar de hond die voor je staat, naar hoe hij zich voelt en naar wat er op dat moment speelt.
We willen onze honden beschermen, en dat is alleen maar goed, maar echte zorg zit niet in alles standaard doen omdat het zo hoort, en ook niet in alles weigeren uit twijfel, maar in het maken van bewuste keuzes.
En soms betekent dat dat je iets geeft, en soms betekent het dat je even wacht, maar het verschil zit hem niet in wat je kiest, het zit hem in hoe bewust je die keuze maakt.