24/04/2018
Zoals jullie allemaal inmiddels weten is mijn lieve oude loïs niet meer onder ons.
De roedel is de afgelopen weken heel wisselend geweest. Ze heeft altijd haar stempel op de roedel gehad. Ze was hun leider.. en nu.. nu is dat er niet meer.
Vele honden heeft ze zekerder gemaakt, socialer gemaakt of juist gecorrigeerd waar nodig. Ook al kon ze dit eigenlijk niet echt meer, ze deed het toch.
Bij de ene hond is het 'gemis' heel duidelijk, bij de ander is er vrijheid blijheid ontstaan.. en weer een ander is even onzeker geweest. Er zijn honden die veel verder van mij af gaan of meer ondernemen sindsdien (zoals Bikkel, Toby, Bumba en Baco). Herder Rex kan soms gestrest een andere hond willen corrigeren, komt dan daarna totaal radeloos even op me af zo van uhhh???? (vaak te energieke niet oplettende honden)... Rex het is oké, niet jou taak maar ik snap je.
Honden zoals Puk, Indy en Tjibbe (de onzekere types) durven ineens NOG meer... Dapper hoor ;-) ! Fien en Daan voelen zich vrijer. Gaan meer met anderen spelen of op pad met een ander. Rex en Norbert hebben elkaar weer gevonden dus dat is spelen, spelen, spelen. Max die heeft er niet zo veel last van. Net als Romeo, Malibu, Diamond, Kaylee, Etah, Heli en Roxy.
Toch is er een bepaald soort rust over de roedel.
Ik vind het echt heel mooi om dit mee te maken, hoe erg ik Loïs soms ook mis.
Wat ik nog het meeste mis op bepaalde momenten, is een echte hondenleider in mijn roedel, zoals Loïs was. Die zonder te vragen precies wist wat ik wel en niet accepteer. Die op afstand even de 'regelteef' mag uithangen om net die ene hond op zijn of haar plek te kunnen zetten op subtiele of niet subtiele wijze als ik niet in de buurt ben. Of juist de 'regelteef' is, die een nieuwkomer best wilt uitleggen hoe het allemaal werkt in de roedel. Dat het allemaal niet zo spannend hoeft te zijn.
Gelukkig kunnen alle honden in mijn roedel deze taak allemaal een beetje vervullen door samen een roedel te vormen. En dat.. dat lieve mensen is toch ook wel echt de kracht van een roedel