09/07/2025
Steun deze brandbrief voor alle eigenaren van honden, voor de honden in kwestie en ook voor de 3e partij (mens of hond) die in de knel zitten, en dat zijn er helaas teveel, weet ik uit ervaring. Het is écht tijd dat er een gezamenlijke oplossing voor hen komt, gedragen vanuit alle betrokken instanties en professionals.
Je steunt deze brandbrief door de post te delen 🙏 en als je direct betrokken bent als professional, vul dan svp ook de korte enquête in.
🚨Brandbrief: Tijd voor échte oplossingen, vóór mens én hond.
Vandaag hebben wij, namens HondVeiligNederland, onderstaande brandbrief gestuurd aan de RVO, het Ministerie van Justitie en Veiligheid en de LVVN.
We luiden de noodklok over het groeiende aantal bijtincidenten, wanhopige hondeneigenaren en dierenartsen die dagelijks voor onmogelijke keuzes staan. We vragen ook graag om jullie hulp: deel deze post en/of de brief massaal zodat dit probleem eindelijk de aandacht krijgt die het verdient. Je vindt de brief ook op onze website: https://hondveilignederland.nl/brandbrief-overheid/ 🔗
Geachte dames en heren,
Met deze brandbrief doen wij, namens HondVeiligNederland en de velen die wij vertegenwoordigen – slachtoffers, wanhopige hondeneigenaren en overbelaste dierenartsen – een dringend beroep op u. Het gebrek aan een integrale aanpak bij bijtincidenten en probleemgedrag bij honden leidt niet alleen tot schrijnende persoonlijke situaties, maar ook tot een groeiend maatschappelijk probleem. Wij kunnen dit als samenleving niet langer negeren.
▪️Structurele blinde vlekken
Dagelijks ontvangen wij meldingen van mensen die geen kant meer op kunnen. Eigenaren die uit pure onmacht opgesloten leven met hun hond, dierenartsen die tegen hun ethiek in euthanasie overwegen, en slachtoffers die nergens erkenning vinden. De huidige versnippering tussen beleid, uitvoering en verantwoordelijkheid creëert een niemandsland waarin mens én dier verliezen.
▪️Waar blijft de regie?
De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) subsidieert tal van projecten rond dierenwelzijn. Toch blijft de groep mensen die echt hulp nodig heeft – eigenaren van honden met agressie of gedragsproblemen – vrijwel altijd buiten beeld. Het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft de taak openbare orde te waarborgen, maar waar blijft de verbinding met het dierenwelzijnsbeleid en de volksgezondheid? En waar is de steun voor de dierenartsen die dagelijks moeten oordelen over leven en dood, zonder dat er een vangnet is voor hun morele en mentale belasting?
▪️Wat doen we met honden die nergens terecht kunnen?
Dagelijks krijgen wij schrijnende vragen van hondeneigenaren die geen kant meer op kunnen. Ze hebben een hond met ernstig probleemgedrag. Vaak is het dier al medisch onderzocht, is er al veel geprobeerd, maar is het thuis onveilig geworden. Toch is er geen opvangplek, geen geld voor hulp, en geen organisatie die de verantwoordelijkheid op zich neemt.
We spreken over honden:
* Die vanwege gedragsproblemen niet bij hun eigenaar kunnen blijven.
* Waar geen sprake is van een strafbaar feit, maar wel van een reëel gevaar.
* Waarbij euthanasie overwogen wordt – niet vanwege uitzichtloos lijden, maar omdat er geen veilige plek meer is.
* Die ooit beet in huis, in paniek, uit pijn of verwarring. Geen tbs, geen rechtszaak, geen oordeel. Maar ook: geen oplossing.
De eigenaar, vaak radeloos en vol schuldgevoel, wil het juiste doen. Maar wordt nergens gehoord. Geen asiel wil de hond aannemen – te gevaarlijk, te complex. Geen fonds dekt gedragsbeoordeling of begeleiding. Geen instantie wijst de weg. Zelfs de dierenarts komt in gewetensnood.
▪️Een bijtincident kent altijd drie slachtoffers:
1. Degene die gebeten werd.
2. De hond die beet – en zelden zonder reden.
3. De eigenaar, die dit nooit heeft gewild en er vaak zelf aan onderdoor gaat.
En ondertussen zien wij dat er jaarlijks miljoenen worden besteed aan de opvang, juridische afhandeling en beoordeling van in beslag genomen honden – ca. 100 per jaar. Een klein aantal, waarvoor alles uit de kast wordt gehaald. Terwijl duizenden andere eigenaren en dieren in stille nood verkeren. Waarom laten we die in de kou staan?
Wij vragen u:
* Is het ontbreken van een veilige opvangplek reden voor euthanasie?
* Is het structureel negeren van deze groep verantwoord beleid?
* Wie draagt hier eigenlijk de verantwoordelijkheid?
Ook wij weten het soms niet meer. Ondanks intensieve samenwerking met dierenartsen, juristen, gedragsdeskundigen, opvanglocaties en gemeenten blijven wij tegen muren oplopen. De huidige kaders zijn te beperkt, de middelen te schaars en de bureaucratie te star.
▪️Oproep tot actie
Wij vragen dringend om:
1. Een landelijk coördinatiepunt voor bijtincidenten en gedragsproblematiek bij honden.
2. Fondsen voor laagdrempelige hulpverlening aan eigenaren in nood, inclusief gedragsbegeleiding en medisch onderzoek.
3. Structurele samenwerking met organisaties zoals HondVeiligNederland die deze problematiek al jarenlang kennen én oplossen.
4. Psychosociale ondersteuning en handelingskaders voor dierenartsen bij ethische dilemma’s rond gedragseuthanasie.
5. Een herziening van beleid waarin preventie en herstelgerichte zorg centraal staan – in plaats van repressie en bureaucratische afwijzing.
❗️Slachtoffers verdienen erkenning, dierenartsen steun, en hondeneigenaren perspectief!
Wij zijn bereid tot constructief overleg, het delen van expertise, en het aandragen van werkbare oplossingen. Maar wij vragen ook dat u uw verantwoordelijkheid neemt. Het is tijd dat er wordt geluisterd naar de mensen die dagelijks aan het front staan.
Hoogachtend,
Yvette van Veldhuijsen�Kynologisch instructeur, VIP-kynologisch instructeur�Gedragstherapeut en gedragsbeoordelaar
