02/06/2022
Bomen, lantarenpalen, hekjes e.d blijven een terugkerende uitdaging tijdens de dagelijkse wandelingen. Je kent het vast wel, als je even niet oplet zit je ineens vast om een boom. De blik die je krijgt als je vraagt of ze even terug wil draaien, laat weinig ruimte tot twijfelen over wat ze daar van vind 🙈🙉🙊
'Wie liep er niet op te letten en wie moet er nu terug...?' Na 5 rondjes om de boom vond ze het wel genoeg. Punt gemaakt 😁
Dosha laat altijd duidelijk merken wat ze wil en wij luisteren, en als het even kan en veilig is gaan wij met haar mee. Omdat we van haar houden, zeker, maar vooral ook omdat er soms momenten zijn dat het heel belangrijk is dat ze even luistert, bij onveilige situaties bijvoorbeeld, als ze geholpen moet worden bij ziekte of omdat het voor mij, haarzelf en die kat niet zo handig is als je 'm de boom injaagt. Ik kan niet verwachten dat ze naar me luistert als ik niet ook naar haar luister. Niet omdat het moet of vanuit allerlei aangeleerde commando's, maar gewoon omdat het kan, omdat ze de intensie begrijpt en omdat ze wil.
Dat ging niet van de ene op de andere dag goed hoor. Daar moesten we elkaar eerst goed voor leren kennen, opgroeien...samen opgroeien, geduld, tiid, empathie en gevoel voor humor hebben. Gaat het wel eens mis, natuurlijk dat hoort erbij. Als pup wist ze het allemaal nog niet, er moest nog zoveel geleerd worden. Als puber leek ze vaak alles weer te zijn vergeten. Eenmaal volwassen, en dat heeft bij haar wel wat langer geduurd hoor, wist ze het soms beter (en vaak had ze nog gelijk ook). Nu als senior hoort ze het niet altijd meer even goed, maar ze weet het wel, want ook bij honden komt als je geluk hebt, wijsheid met de jaren. Laat er in Dosha nog meer dan genoeg jonge hond zitten voor wat wilde uitspattingen op zijn tijd waarin ze ineens even wat van haar wijsheid vergeet. Of is dat de wijze waarop je goed oud wordt 😉
