12/10/2026
Een man en zijn missie
Er was eens…….
Zo zou dit verhaal kunnen beginnen.
Er was eens een man. Een Ierse man , een trotse Ierse man.
Een man die ik een jaar of 12,13 geleden leerde kennen via de hondensport.
Een man met een missie.
Een man die met enkele anderen in Ierland de Nederlandse Politiehondensport wilde beoefenen. Een zinloze missie volgens sceptici.
Een sport die uniek is in de wereld. Burgers die politiehonden africhten , die vervolgens door overheidsdiensten worden gebruikt.
Een sport met een lange geschiedenis. Die succesvol introduceren in een ander land lijkt een utopie. Misschien is het dat ook.
Des te opmerkelijker is het dat deze man zijn missie vol bleef houden toen anderen afhaakten. Bleef volharden om zijn doel te bereiken
Deze man is Martin McCullough
Hier in NL kunnen we in clubverband 3-4 dagen per week trainen met alle nodige faciliteiten. Helper/pakwerker , terrein ,materiaal , én bovenal ; ervaring van clubgenoten.
In de grensstreek met Duitsland en België is dat nog enigszins te doen.
Maar overzee ?
Martin hield vol. Bleef contacten in Nederland onderhouden. Bleef hierheen komen. Kijken, luisteren. Deed pakwerk waar hij bij clubs kwam. Bouwde een vertrouwensband op met velen binnen de politiehondensport , de KNPV.
Werd lid van de KNPV, deed de BKD (Basis Kennis dresseur).
Wilde alleen trainen met honden uit Nederlandse bloedlijnen.
Ik heb een paar keer een pup voor hem mogen opvangen tot deze met 16 weken naar Ierland mocht vliegen.
Drie jaar geleden was dat Lupa, een Hollandse herderteef uit de lijn van Tommy ( Pegge).
Dit kleine eigenwijze monstertje had ik 24 u per dag bij me. Mee naar werk en thuis.
Dat schept een band. Begin dit jaar een weekend naar Belfast om met een inmiddels volwassen Lupa en vriend Martin te trainen.
“Mijn” pup Lupa was intussen een volwassen hondje mét karakter geworden. De oefeningen die we deden zagen er op zich goed uit ,maar de Nederlandse scepsis zei me dat het toch een heel moeilijke opgave zou zijn om hier in NL een certificaat Politiehond 1 te halen.
Er ontbreekt een heel kader. Geen clubmaten , geen ervaren helper in het pak. Geen geschikt zwemwater , geen clubs/terreinen in de buurt om ‘vreemd’ te gaan oefenen.
Geen oefendagen waar je met echte keurmeesters kunt kijken hoe je er voor staat.
Martin hield vol , bleef regelmatig naar NL vliegen om bij verschillend clubs in NL te trainen ,ervaring op te doen ,pakwerk te leren.
Gister 10 oktober 2026 was het dé dag.
Keuring PH1 in Baarn.
Heb daar een paar hele goede honden gezien. Een ervan blesseerde zich bij de eerste steloefening zo zwaar dat het waarschijnlijk einde sport is. Een hard gelag, na enkele jaren hard trainen. Helaas . Maar ook dat dat is sport.De eerlijkheid gebied me te zeggen dat er ook een paar waren waar ik me niet mee op een keuringsterrein zou begeven.
Logischerwijs was het Martin met Lupa waarvoor ik samen met oud clubgenoot Mark ging kijken.
Voorprogramma zag er over het geheel goed uit. Hier en daar een foutje dat je kunt wijten aan het ontbreken van een clubverband. Clubmaten die je in het voortraject wijzen op goede én foute dingen en je tips geven .Dat kost punten ,maar in de gegeven omstandigheden gewoon super goed gedaan.
Dan de eerste steloefening. Lupa kwam lekker hard door. Geen angst voor de dreiging van de helper en de stokslag. Vol overtuiging en netjes gewerkt
Ook de andere steloefeningen gingen degelijk en goed. Lupa nam haar vrijheid en had een paar extra commando’s nodig om los te laten.
De schijnaanval was er een uit het boekje. Je zag zelfs een glimlach op het gezicht van de keurmeester bij het uitspreken van de aanwijzingen richting de pakwerker. In het Nederlands met zwaar Engels/Iers accent. Geweldig.
Uiteindelijk een mooi certificaat behaald
Missie volmacht. Martin , je bent een held !!!
You did it !!!!
Chapeau !!!!!!!
Respect voor de prestatie die is geleverd is zeker op zijn plaats. Dat zal iedereen die erbij was beamen.
