05/03/2024
het is een g*t, gisteren dacht ik Amy haar pijn is voorbij. Vandaag is het een g*t. De keuken klinkt zelfs holler.
De honden zijn stil, stiller dan anders.
Er schieten mij wel gekke dingen van haar te binnen.
Zoals ze geboren was en er mensen op pup bezoek kwamen lag ze altijd onder mijn stoel. Van "ik ga niet weg".
Ik blijf hier.
Was niet het plan maar ja.
Toen ze plm. 4 maanden was heeft ze een digitale camera gejat en half opgevreten. Niet zo blij mee. Verder een vrij makkelijke rustige hond. Dochter van Some Kind of Magic, KISS, haar vader Dailo Doctor Love. Leuk nestjes mee gefokt.
Behendigheid was vooral de tunnel leuk. Daar ging ze luiddruchtig doorheen, zwaar hijgend ;-). Tempo aangepast aan mijn leeftijd. ;-)
Frisbee was een tijdje leuk totdat het teveel "werk" werd.
De laatste week ging het minder goed en werd het duidelijk dat
we je moesten helpen. De laatste goede daad.
STRAKS
Als ik straks oud ben, ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust van mij bezit neemt,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan...
de laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf,
past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf?
Of uitstel tot het beter past
bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang,
jij loopt niet weg,
je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn liefste naam,
en houdt me stevig vast.
Vandaag voor het laatst,
groet ik je met mijn hondenstaart...
Wat jij laat doen, doe je voor mij,
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit
-nee, huil nu niet-
een wijs besluit dat werd gegrond
op een oud en zo uniek verbond
jij bent mijn baas en ik was jouw hond.
