14/12/2022
Het afscheid van mijn vertrouwde leventje in Hoogland was bitterzoet. We lieten het huis achter waar we 6 jaar hadden gewoond, dat lijkt een eeuwigheid als je 9 jaar bent, de buurt die ik op mijn duimpje kende en waar veel vriendjes en vriendinnetjes woonden en ook nog een hele fijne school met leuke juffen, meesters en klasgenootjes.
Ik kreeg een boekje mee waarin al mijn klasgenoten iets geschreven en getekend hadden. Op elke pagina was wel een dier getekend; iedereen wist dat ik van dieren hield en… we gingen verhuizen naar het platteland!
Onderweg naar De Glind genoot ik van de verhaaltjes van mijn klasgenoten en fantaseerde ik met hen mee over geiten, kippen en pony’s.
Eenmaal aangekomen bij ons nieuwe huis werd ik al snel begroet door een van mijn nieuwe klasgenoten. Zij nam mij mee naar de leukste plek van het dorp; de kinderboerderij!
Het was woensdagmiddag, dus het was er lekker druk, veel dieren liepen los en als kers op de taart mocht ik zelfs een rondje op de rug van een pony!
Na deze warme kennismaking met de kinderboerderij werd dit een plek waar ik mij wekelijks vermaakte met, uiteraard, ponyrijden en we mochten Wolter Frieswijk helpen bij de verzorging van de dieren.
Ook toen Marriet het beheer van de boerderij overnam kwam ik graag met vriendinnen op de boerderij. Er was altijd wel wat te doen en aan gezelligheid geen gebrek.
Toen Marriet stopte als beheerster was dat best jammer. Er zou weer een nieuwe beheerder komen en het was nog maar de vraag of die net zo leuk zou zijn als Marriet…
Het was mijn vriendin Catherine die de nieuwe beheerder als eerste had gespot, ze vroeg mij om samen naar de kinderboerderij te gaan om poolshoogte te nemen.
Het werd al gauw duidelijk dat die nieuwe beheerder, Jacob, anders werkte dan we gewend waren.
Waar we eerder vooral rondhingen, dieren knuffelden en af en toe eens wat meehielpen, werden we nu flink aan het werk gezet.
Nog steeds vraag ik mij wel eens af hoe Jacob het voor elkaar kreeg om 2 meiden van 13 jaar zo hard te laten werken, als moeder van 3 pubermeiden weet ik inmiddels wel dat dat niet vanzelfsprekend is.
Natuurlijk vonden we het leuk om de dieren te voeren en de hokken en stallen te verschonen, maar ook leerden we het terrein en de verblijven te onderhouden, de dagelijkse administratie bijhouden, activiteiten organiseren en, heel belangrijk, koffie zetten!
Hoe harder we werkten , hoe meer verantwoordelijkheid we kregen.
Ook nadat ik met mijn ouders en broers verhuisde naar Hoevelaken, bleef ik met veel plezier naar de kinderboerderij komen. Zodra ik de kans kreeg stapte ik op mijn fiets om de mooie route van Hoevelaken naar De Glind te fietsen.
Het was dan ook best logisch dat ik, na het behalen van mijn MAVO-diploma, koos voor de opleiding Dierverzorging in Barneveld.
Met veel plezier, en soms een tikje weemoed, denk ik nog vaak terug aan mijn tijd op de kinderboerderij.
Mooie herinneringen aan speciale dieren zoals pony’s Priscilla, Piënta en Dreng of schaap José, stiekem toch het leukste zwarte schaap van de kudde. De melkgeiten die geduldig toelieten dat ze door kleine, onzekere kinderhandjes gemolken werden. De varkens, die gevoerd werden met ‘de schillen’ die met de bakfiets opgehaald werden.
Het waken bij de drachtige pony’s, in de hoop dat je er bij kon zijn als het veulentje geboren werd.
Natuurlijk denk ik dan ook terug aan Johan, hoe we samen de boerderij in vrolijke kleuren schilderden, terwijl we ongegeneerd meezongen met de radio. Of hoe we op een mooie zomerse middag een schaduwplekje in een van de weides zochten om gewoon een paar uur te chillen, dromend over een toekomst waarin alles mogelijk leek.
Inmiddels zijn we alweer zo’n 25 jaar verder. De opleiding in Barneveld is afgerond, maar helaas heb ik door gezondheidsproblemen nooit meer met dieren kunnen werken.
Toch denk ik nog vaak terug aan de lessen die ik geleerd heb in die jaren. Ik heb vooral geleerd om mensen, dieren en situaties te bekijken vanuit hun context. Als een dier bepaald gedrag vertoont, of dat nu gewenst is of niet, dan komt dat ergens vandaan. Ervaringen uit het verleden hebben invloed op het gedrag van vandaag.
Zo werkt het ook bij mensen, wat een kind ziet, hoort en ervaart heeft invloed op zijn of haar ontwikkeling. Als je je daar van bewust bent is het veel makkelijker om je in te leven in de ander en te zien wat hij of zij nodig heeft.
