18/05/2026
Hoe heeft het toch zo ver kunnen komen? 😡
Afgelopen donderdag kregen we bericht van dierenambulance De Meren of we plek hadden voor een gevonden, vervilt konijn. In verband met Hemelvaart hadden we een wat mindere bezetting dus het konijntje was absoluut welkom, maar wellicht kon deze iets later gebracht worden. Toen we als reactie kregen ‘ik stuur je even een foto’ wisten we eigenlijk al genoeg. Maar dat het zo erg zou zijn, hadden we niet kunnen bedenken.
Het konijntje had zo’n gigantische hoeveelheid vilt aan zijn borst hangen dat hij zijn voorpootjes amper meer op de grond kon neerzetten. En ook bij zijn kont, staart en achterpoten zaten grote viltplekken. Het arme ventje kon zich amper meer bewegen 😥
We proberen altijd begrip te hebben voor wat we tegenkomen. Er zijn situaties dat het uit de hand loopt. Dat zorg even niet geboden kan worden. Dat snappen we. Maar dit is niet van een weekje niet borstelen, dit is maandenlang ontzien van zorg. En uiteindelijk wordt dit konijn gewoon harteloos gedumpt 😡
We zijn direct met Toetie aan de slag gegaan en hebben het meeste vilt weg kunnen halen. We zagen hem gaandeweg opleven. Hij kon weer bewegen, hij kon weer normaal staan, hij kon weer fatsoenlijk eten. Waar hij de afgelopen tijd gevangen had gezeten in zijn eigen lichaam, ging er nu weer een wereld voor hem open.
De laatste viltplekken worden z.s.m. weggeschoren tijdens zijn castratie, dan is hij toch al onder narcose. Daarna kan zijn nieuwe leven echt beginnen. Eentje waar hij wel de zorg en liefde krijgt die hij verdient.
Geen enkel konijn zou zo mogen lijden. En al helemaal niet op straat gezet worden. Waar zijn we toch mee bezig? Deze meivakantie is Toetie al het vijfde konijn wat gedumpt bij ons binnenkomt. Wij hebben er geen woorden meer voor, behalve dat er echt iets moet veranderen 😔