18/04/2026
De situatie rondom paardenhouderijen in Voorne aan Zee roept steeds meer vragen op.
De gemeenteraad heeft zich uitgesproken voor meer ruimte en duidelijk en passend beleid voor de paardensector. Die richting is er dus. Maar in de uitvoering blijft het stil. Verzoeken om mogelijkheden te onderzoeken worden niet opgepakt en concrete stappen blijven uit.
Ondertussen hebben recente rechterlijke uitspraken laten zien dat besluiten van de gemeente op belangrijke punten geen stand houden. Dat raakt aan de basis van behoorlijk bestuur. Op grond van de Algemene wet bestuursrecht mogen inwoners en ondernemers verwachten dat besluiten zorgvuldig, consistent en binnen een redelijke termijn worden genomen.
Wat daarbij niet helpt, is de wirwar aan vergunningsverlening die lijkt te ontstaan. De ene aanvraag wordt toegestaan, terwijl een vergelijkbare situatie wordt afgewezen. Er zijn zelfs voorbeelden waarbij hobbymatige vergunningen ruimer worden verleend dan bedrijfsmatige activiteiten.
De vaak gehoorde reactie — “geen situatie is gelijk” — kan geen standaardverklaring zijn. Juist dan geldt de plicht om verschillen deugdelijk te motiveren. Zonder die onderbouwing ontstaat het beeld van willekeur, en dat ondermijnt de rechtszekerheid.
Daarnaast zijn er steeds meer signalen van aanvragen die al jaren lopen zonder duidelijk besluit. In sommige gevallen wachten betrokkenen al meer dan zes jaar op inhoudelijke beantwoording van fundamentele vragen, terwijl de gemeente aangeeft de discussie niet (meer) te willen voeren. Dat staat haaks op de verplichting om zorgvuldig te beslissen en om besluiten deugdelijk te motiveren.
En dat terwijl er wél handvatten liggen. Zo hebben de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de Sectorraad Paarden samen een handreiking opgesteld over hoe bestemmingsplannen passend ingericht kunnen worden voor de paardensector. De kennis en richting zijn er dus — het ontbreekt aan toepassing.
Wat in deze hele discussie niet vergeten mag worden, is waar het uiteindelijk om draait: de paarden. Dat vraagt om kennis van zaken en begrip van wat paardenwelzijn in de praktijk betekent. Zonder die inhoudelijke basis is het onmogelijk om tot werkbare en verantwoorde besluiten te komen.
Met de recente verkiezingen en nieuwe raadsleden ligt er nu een kans om dit anders aan te pakken. Om niet alleen richting te geven, maar ook te zorgen dat die richting zichtbaar wordt in de praktijk.
Want zonder duidelijkheid, inhoud en voortgang blijft alles hangen — en dat kan niet de bedoeling zijn.
