15/07/2026
Stel je voor, je hebt al het geld van de wereld.
Wat zou je kopen?
Dik huis, dikke bak, verre vakanties, doneren aan goede doelen.
Maar alles went.
Na verloop van tijd raak je op alles uitgekeken.
Er zijn twee dingen die al het geld in de wereld niet kunnen kopen.
Wat hebben een goede relatie met je hond en een fit & sterk lichaam met elkaar te maken?
Je bereikt en behoudt ze allebei op dezelfde wijze.
Het is een proces dat we als mens allemaal zelf hebben doorlopen.
We zijn allemaal als baby begonnen.
En iedereen die kinderen heeft (wij hebben er twee) weet: in het begin kan een baby helemaal niets.
Ze zijn volledig afhankelijk van ons.
Een puppy is dat ook.
Maar baby’s ontwikkelen zich.
Eerst is er beweging, dan een keertje omrollen.
Vervolgens over de grond schuiven, kruipen, en voor je het weet proberen ze te gaan staan.
Ik herinner me nog dat ons eerste kind voor het eerst ging staan.
Hij hield zich vast aan het tv-meubel, trok zichzelf omhoog en raakte in paniek.
Krijsen. Hij wist niet hoe nu verder.
Dus ik loop erheen, geef hem een vinger en zeg: "Kom maar, zet maar een stap."
Nu, jaren later, rent, springt, klimt en zwemt hij volop.
Bijna acht jaar later kan hij natuurlijk lopen, maar het is niet af.
Zijn benen hebben eigenlijk altijd wel schrammen en blauwe plekken.
En dat ging stap voor stap, eerst met babystapjes.
Het is precies hetzelfde met je hond én met je lichaam.
Het gaat niet van de ene op de andere dag.
Het gaat erom dat je een stip op de horizon zet van zes maanden.
Neem je voor om elke week een piepklein babystapje te zetten.
Heel weinig. Maar wel elke week, zodra hij/zij het beheerst verhoog je de moeilijkheid een klein beetje. Kijk over 6 maanden terug.
1. Een goede relatie met je hond
Laatst zei mijn agility-instructeur: "Zijn hond luistert goed en kan alles."
Ik was trots.
Maar zo was het absoluut niet in het begin.
Op dag één bevroor ze, we kwamen niet eens de oprit af.
Onze buren zagen ons 45 minuten lang van alles proberen om haar te motiveren, maar ze weigerde.
Hoeveel geduld we ook hadden.
Ze was doodsbang voor onweer en vuurwerk.
Dus gingen we aan de slag.
Kunnen we hiermee één stap zetten? Nee?
En als we de stap nóg kleiner maken?
Dus geloof me: de oprit afkomen en dealen met de angst voor onweer en vuurwerk ging echt niet vanzelf.
Als er een nieuwe hond in ons leven komt, begint het hele proces voor ons ook gewoon weer helemaal van voor af aan.
Het gaat niet om in korte tijd heel veel en hard trainen.
Na 18 maanden opvoeden is je hond niet af.
Het grote geheim is dat wij ook babystappen zetten.
Elke week proberen, om later grote stappen te kunnen zetten.
Na zes maanden kijk je terug en ben je verbaasd hoe ver je bent gekomen.
Als ik voor een consult bij mensen aan huis kom, hoor ik vaak: "Bij deze hond wilde ik het dit keer wél goed doen. Ik wilde dit keer alles doen. Puppycursus, trainen, niet uitvallen, niet trekken aan de lijn, niet bang zijn voor X, Y of Z..."
Maar heel veel doen, week in week uit, houdt niemand vol.
Perfect bestaat niet.
We hebben allemaal wel eens een slechte dag.
Soms worden we ziek. Eindigt onze relatie. Valt er iemand weg.
Life is messy.
But the week after, probeer je het gewoon opnieuw.
Door elke week een heel klein beetje te doen, stapelt al je werk zich ongemerkt op.
Als ik een workshop geef, werk ik met een hond en mens en is onze hond er ook bij.
Vaak zegt men: "Zo goed als zij luistert hoeft niet, maar iets beter dan nu zou wel fijn zijn."
Het geheim: het niveau bereiken dat wij met onze hond hebben, is precies hetzelfde als basistraining. Stap voor stap.
Wat betekent een goede relatie met je hond?
Voor mij is dat onze hond in een nieuwe situatie weet wat er van haar wordt verwacht.
En zo niet, dan kijkt ze naar ons voor informatie.
Wat is de bedoeling? Wat wordt er van mij verwacht?
Als je die relatie hebt, geniet je ontzettend.
En als ik terugkijk voelt het niet alsof ik veel heb getraind.
Met onze huidige hond niet, met de vorige ook niet. En ze waren beiden heel goed getraind.
Een simpel voorbeeld: je loopt na een wandeling naar de auto, doet de klep open, kijkt naar de bench en je hond begrijpt direct dat je verwacht dat ze in de auto springt.
Kijk naar je hond, zie je hond voor wie ze echt is, en pas je begeleiding daarop aan.
In babystapjes.
2. Een fit en sterk lichaam
Hetzelfde principe geldt voor je lijf.
Ik word volgende maand zelf 40.
En als je de 40 passeert (en graag goed oud wilt worden) is krachttraining geen luxe meer.
Het is noodzakelijk. Voor iedereen.
Elke Olympische atleet heeft krachttraining in zijn programma staan.
Of ze nu hardlopen, zwemmen of turnen: het is het enige onderdeel wat ze allemaal gemeen hebben.
Ik weet wat je denkt.
Abonnement, tijdsinvestering, gedoe.
Ik ben al acht jaar niet meer in een sportschool geweest (sinds er kinderen zijn).
Drie sessies van twintig minuten per week, thuis.
Dat is alles. Dat werkt voor mij.
Als je wilt weten wat ik precies doe, stuur me gerust een berichtje en dan deel ik het met je.
En als er een keer iets tussenkomt?
Je hebt het druk, je bent ziek, of je hebt gewoon een slechte dag?
Prima. Sla gerust een keer over.
De week erna zet je gewoon weer een nieuw babystapje.
Na zes maanden kijk je terug en ben je verbaasd hoe ver je bent gekomen.
Dat geldt voor je lijf én voor de band met je hond.
Twee dingen die al het geld niet voor je kan regelen, maar die wel te behalen zijn met kleine gewoontes die je vol kunt houden in je dagelijkse leven.
Gewoontes die in je dagelijks leven passen, zonder dat ze als nóg een taak voelen.
Als je die twee dingen eenmaal hebt, wil je nooit meer zonder.
En dat gun ik iedereen.
