29/10/2026
Vandaag heb ik helaas alle wandelingen moeten annuleren vanwege de MRI scan voor Bodie.
Bodie is 11.5 jaar en heeft sinds een aantal weken veel moeite met opstaan. Zodra hij heeft gelegen en omhoog wilt komen is hij wankel en houdt zijn linkervoorpoot stijf. Hij zakt soms ook door zijn achterpoten.
Omdat dit evenwicht probleem zomaar ineens was zijn we naar de dokter gegaan. Via een rontgenfoto is er gekeken of het artrose oid was maar dit was het niet. We zijn doorverwezen naar het ziekenhuis in Amsterdam. Uit de orthopedische testen bleek dat alles goed werkte. Bij de neuroloog was niet alles goed. Er zat meer vertraging bij zijn pootreflexen in links, dan rechts.
We hebben het een paar weken heel rustig aan gedaan maar de klachten bleven, werden zelfs erger. De dosering pijnstilling is inmiddels verhoogd en de enige optie was nog een mri scan om erachter te komen wat er speelt.
Deze keuze vond ik lastig maar ik heb er toch voor gekozen om dit te doen. Ik wil Bodie alle zorg geven die hij verdient (die elk dier verdient natuurlijk) en dat kan ik hem alleen geven als ik weet wat er aan de hand is.
Dus vanmorgen moest hij naar het ziekenhuis en onder narcose.
2.5 uur later mocht ik hem weer zien tijdens het wakker worden. Hij lag in een soort glazen bak... helemaal zielig en verslagen...
Zijn rug was deels kaal geschoten omdat er hersenvocht is afgenomen om een ontsteking uit te sluiten.
De eerste beelden van de MRI vertonen geen levensbedreigende afwijkingen. De echte uitslag krijgen we over 7 dagen.
Bodie is inmiddels thuis. Lopen lukt amper en hij is even van het padje af. Maar ik blijf dit bij hem en geef hem alles wat nodig is.
Poeh wat een dag, wat een spanning.. en wat een tranen toen hij de verdoving kreeg... Ik probeerde echt aan iets leuks te denken en me sterk te houden maar het lukte me niet. . . De liefde voor je vachtkind gaat diep.. Mijn allessie ♡