26/10/2026
Jullie vragen je vast af; "waarom staat het nachthok op de grond?" En dat kan ik begrijpen; het is immers een gek gezicht. Eerder zag ik al wat roestplekken op het onderstel, waar het nachthok op staat. En gisteren, hebben we het nachthok van het onderstel gehaald; tijd voor onderhoud! We hebben ergens een potje Hammerite "op de kip kunnen tokken", en hebben het onderstel weer opnieuw in de verf gezet. Eerst de afgebladderde verf eraf gehaald, en toen de "hennen-hite" erop. Het knapte gelijk al wat op! Inmiddels hebben we het hok weer op het onderstel kunnen zetten.
En, uiteraard nog een stukje vanuit de kippen. Dit keer is (Dolle) Mina aan de beurt. Zij vond, dat ze al een tijdje niet aan het woord was geweest.
Gisteren was het Zondag. Wat dat voor ons -als kippen- zou moeten betekenen? Ik heb geen idee. Wel valt het mij op, dat er geen (werk) geluiden te horen zijn. Niet dat wij werken; wij worden -met lekkers- betaald, puur alleen om onze schoonheid. Ik zou bijna naast mijn pluizige voetveertjes gaan lopen! Maar, ik dwaal af; ik ben nu eenmaal een ijdele kip. Gisteren dus; het vrouwmens kwam langs, en dit keer samen met haar 'manmens'. Ze hadden geen lege handen; er werd dus wél op zondag gewerkt! Ik zag een groen koffertje, een pot verf -die verdacht veel leek, op de kleur van het nachthokonderstel- en ze hadden werkkleding aan. Het is dat ik niet met mijn kleine kraaloogjes kan draaien; daar ging onze zondagse rust. Al gauw kwamen ze in de ren, en begonnen onze slaapkamer te demonteren. Nu is demonteren wel een groot woord, maar ik overdrijf nu eenmaal graag. Ze haalden onze slaapkamer gewoon van zijn verdieping af. Vervolgens zette ze 'm op de grond; wat is dit nou voor raars? Je slaapt zelf toch ook niet met je matras op de grond? Ik besloot mijn snavel te houden; ze zullen vast iets goeds van plan zijn. Terwijl ik bleef kijken naar de mensen, veranderde er wat; het onderstel werd in het tuinhuis gezet. Ik ben toch blij, dat ze de deur naar de ren dicht hebben gedaan. Volgens mij zouden we achteruit zijn gaan lopen, van die sterke geur! T vrouwtje kwam daarna nieteens meer in de ren; er was geen tijd voor een snack. De brutaliteit van mensen tegenwoordig! Ze gingen zelfs weg! En wij maar wachten, op iets lekkers. De volgende dag kwam het vrouwtje -zoals gewoonlijk- s'morgens vroeg. Ze heeft ons nu wel wat pindakaas gegeven, gelukkig. Ook werd de voer- en watervoorraad gecontroleerd; ze wil natuurlijk niet dat we iets tekort komen! Ze pakte zelfs nog even een schep, om het schoon te maken onder onze voerbak. We schijnen er nogal een bende van te maken; echte tafelmanieren zijn ons immers nooit geleerd. Daarna werd er nog een bezem over de pleintjes gehaald; rondom de water- en voerbak. Alles was dus weer lekker schoon buiten. S'middags waren ze er weer; 't vrouwtje, maar ook haar man. Uiteraard werd er weer wat gedaan: ons nachthok werd weer op het onderstel gezet!