17/10/2026
Bruno, een kruising herder wandelend op 3 poten, is een extreem bang dier. Zijn vierde p**t is een afgezaagde stomp, geamputeerd in Roemenië.
“Wat moet je met die hond?” zei de chauffeur die hem bracht met speciaal transport voor dieren, “Je kan er niets mee”. Klopt, de man had gelijk. Deze stumperd, zo gekwetst en mishandeld door de mens kunnen wij niet genezen. Dit a**e dier heeft een ongelofelijk slecht leven gehad.
Inmiddels woont Bruno alweer 4 jaartjes naar tevredenheid bij ons. Hij is nu 16 jaar en heeft bij Dierenthuis een plek gevonden waar hij zichzelf mag zijn en waar niets van hem wordt verwacht. Hij kent de routine van het huis en de verzorgers, die niets van hem verwachten en alleen maar dagelijks goed nieuws brengen, zoals lekkers, zijn maaltijden en een wa**e, schone mand. Hij heeft in de kamer en in de tuin zijn vaste stekkie. Buiten loopt hij met een grote boog om je heen, hij maakt dan een fluitend geluid. Het liefst maakt hij zich zo onzichtbaar mogelijk voor het grote gevaar: de mens.
Enkele weken geleden begon zijn geamputeerde stomp te rommelen, we zagen bloed, hij had er last van. Bruno kan je niet aanlijnen, dichtbij komen om de stomp goed te bekijken gaat niet lukken. De geamputeerde p**t was voor ons, en misschien ook voor Bruno, altijd al een dingetje. In onze kliniek zouden we een dier nooit op deze manier amputeren.
Gezien Bruno’s hoge leeftijd en het feit dat hij extreem bang voor mensen is, leek het ons destijds beter om geen hersteloperatie te doen. Maar met de situatie met zijn p**t nu, was het moment daar om door te pakken. We hadden er alle vertrouwen in dat Bruno het geestelijk wel aan zou kunnen en dat de operatie hem geen extra trauma zou bezorgen.
We hadden ook afscheid van hem kunnen nemen, maar hij is lichamelijk verder gezond. Stilletjes hoopten en hopen we dat de hersteloperatie van zijn p**t na het helen, meer kwaliteit van leven brengt.
De stomp is helemaal verwijderd en we zijn inmiddels 11 dagen verder. Bruno verblijft sinds de operatie in de behandelkamer. De wond geneest goed, Bruno doet het goed. Zodra hij voldoende hersteld is, gaat de deur van de kliniek open. Het is maar 2 meter lopen naar zijn eigen kamer. Zijn vertrouwde plek waar hij zich veilig voelt, kan genieten van zijn leven en gewoon zichzelf mag zijn.
